Ano Ang Introvert Sa Tagalog Novels & Stories

Saad ko at napalingo lingo. “Nahh! Sanay na ako sa pang iinsulto nila sa akin.” Saad n'ya and I rolled my eyes. “Again, did you call me your friend?” She asked again then I sighed. “You heard it!” Saad ko at tumayo na. Gusto ko takasan ang topic na iyon. Maybe I just called her by that Kasi nadala ako sa galit Kay Jessa. I don't have friends, the end! I'm not introvert and also not extrovert, fair.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

“Hindi ako ganito sa lahat ng oras.” “Ano 'yun? Nauubos iyang social battery mo?” Tumango siya. “Introvert ka.” Parang siguradong sigurado na saad ko. “Yes, I am. And I prefer being alone.” “Aalis na ba ako?” pagbibiro ko at napatingin naman siya sa akin. Natawa ako dahil sa guilt na nakikita ko sa mukha niya. “Huwag kang ma guilty dyan. Hindi naman ako na offend. Tsaka, hindi kita titigilan /no.”

sita ni Michelle sa kaibigan. "Ay introvert pala ang tawag diyan? Akala ko naman ay pervert,” sagot ni Riza at sinabayan ng isang nakalolokong tawa. Napailing na lamang siya habang nakikinig sa mga kalokohan ng dalawa. "Hoy..! Rizalyn Joy, ang pervert ay manyak yan. Ang introvert naman ay may sariling mundo. Iyong ayaw makihalubilo sa ibang tao.” Si Michelle sa isa.

Isa isa na din ang mga naha-hi hello. Nasa pinakadulo akong cubicle. Katabi ko si Lanie; isang momshie din na may dalawang anak. Siya ang pinakaclose ko sa team. Maingay siya sakto sa tandem namin na extrovert and introvert. To be honest, I prefer to be kind of isolated. Yeah I know, introvert nga. I seldom eat lunch together with the team. Nasanay na. I just don't feel chatting. And I am not good with a small talk either.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

I whispered to myself. Mabilis akong pumasok at sumalampak sa sofa. Ano ba itong napasok ko? Katapat ko lang ang nakakuha ng virginity ko. Wala na yung matagal ko ng iniingatan. Biglang bumukas ang pinto ko at linuwal niya ang napaka pogi kong kaibigan. "Niya ngay? Napanam di rabie?" (Ano na? San ka nagpunta kagabi?) - tinignan ko lang siya habang ini-ilocano niya ako. Marunong ako mag Ilocano pero unti lang at nakakaintindi naman ako.

Magkakamukha man ang tatlong kambal ngunit iba-iba naman ang personalidad ng bawat isa sa mga ito. Si Ahmed ay tahimik na bata lamang. Mas ginugusto lang nitong magkulong sa loob ng kwarto at doon ay maglaro o 'di kaya'y magbasa ng libro. Masyado itong introvert na malayo sa personalidad nang sumunod dito na si Ahnwar.

mahina siyang tumili. With that, we parted ways. Sabi niya kasi sa akin na she prefers being lowkey. Yung hindi siya makikita ng marami. She's an introvert kaya mas pipiliin niya iyon kaysa magpakitang gilas. "So you're here again," Biglang may nagsalita.

Ang sarap kaya ng taro! -Mara. Iniabot ko ulit ang sulat ko sa kaklase ko kagaya kanina. ‘Eeww. I don’t like taro. Red Velvet ang masarap.’ -Zach. Mas napangiwi ako sa sinabi niya sa sulat. Red Velvet?! ‘Eww. Ikaw ang weird sa ating dalawa. Ayoko sa kulay. Parang dugo. Naaalala ko tuloy ‘yung mga zombies.’