Araw Ng Mga Puso Novels & Stories

Nabitawan ni Amary ang kaniyang cellphone, nanginginig ang kaniyang kamay at nanggigilid ang kaniyang mga luha. Sobrang bilis ng tibok ng puso ni Amary. Iyong boses na ‘yon! Ang boses na matagal niya nang hindi naririnig, ang boses na nais niyang marinig sa araw-araw, ang boses na sabik na sabik niyang marinig. Ang boses ng lalaking pinakamamahal niya!

ni Yeng Constantino. Sa pagpatak ng bawat oras ay ikaw Ang iniisip-isip ko Hindi ko mahinto, pintig ng puso Ikaw ang pinangarap-ngarap ko Simula nang matanto Na balang araw, iibig ang puso

Hindi nila pwedeng makita ang looban ko, magdududa sila. Parang huminto ang lahat nang umalis na ang lalaking nasa harapan ko. Nanlaki ang aking mga mata at mas bumilis pa ang tibok ng aking puso. Tumatagaktak na rin ang aking maginaw na pawis sa aking noo. At napalunok na rin ako sa aking laway.

Naramdaman niya ang kanyang ari na humihila sa mga kumot sa pagitan ng kanyang mga binti habang ibinaba niya ang kanyang sarili upang magsimula ng isa pang puso, sa pagkakataong ito sa pinakatuktok ng kanyang puwit. Muli niyang iginuhit ang isang puso gamit ang kanyang mga halik, at sa pagkakataong ito ay pinalibutan nito ang kanyang puwit. Naisip niya na ang ilang puso ay iginuhit na mahaba at makitid, habang ang iba naman ay mababa at mas malapad, ito ay mas katulad ng huli.

mahina niyang bulong, puno ng pagsamo. Napatingin ako sa kanyang mga mata, basang-basa ng pagnanasa at pangungulila. Ang bawat pintig ng aming mga puso ay parang iisa, at sa gabing ito, aangkinin ko muli ito.

At ang bawat pagsamyo nito sa kaniyang buhok ay nagdulot ng init sa kaniyang puso. "I don't like you, Ara. Because I love you." Nanlalaki ang mga matang nag-angat ng ulo ang dalagita, bakas sa namimilog na mga mata ang pagkabigla sa narinig. Tila ba ilang segundong huminto sa pagtibok ang puso niya habang nakatitig lamang sa binatang amo. Nang makabawi sa pagkabigla…

🎵🎵 Every time our eyes meet This feeling inside me Is almost more than I can take Baby, when you touch me I can feel how much you love me And it just blows me away I've never been this close to anyone or anything I can hear your thoughts I can see your dreams 🎵🎵 Napalunok ako habang nakikipagsayaw dito ng marahan. Ramdam na ramdan ko talaga ang bawat pagpintig ng aking puso. Idagdag pa ang kanyang nang-aakit at mapupungay na mga matang patuloy na nakikipagtitigan sa aking mga mata. 🎵🎵 I don't know how you do what you do I'm so in love with you

* * * NAKANGITING ITINUON NI ARNI ang tingin sa labas ng nakabukas na bintana ng kotse at dinama ang sariwang hangin na humahampas sa mahaba't nakalugay nitong buhok. The fresh morning breeze was incredible, walang bahid ng usok at polusyon. Ang berdeng palayan at maisan sa magkabilang gilid ng kalsada ay kay sarap sa mga mata. The smell of the morning breeze and the sight of the greenfield brought so many bittersweet memories, but she did her best not to get affected by negative thoughts. Gusto niyang alalahanin ang masasayang mga araw, hindi ang mga masasakit. And oh, she missed the place. Napakapayapa roon at simple lang ang pamumuhay. At hindi siya makapaniwalang babalik siya roon matapo

Araw-araw ay punô ng kilig at tahimik na paghahanda, pero sa puso namin, parang may sarili itong countdown na ang bawat gising ay mas malapit sa 'di malilimutang araw. Kagaya noong una, ayos na ang lahat. Mula sa gown at suit, venue, pagkain, dekorasyon, at pati playlist ng tugtog sa reception. Wala na kaming ibang iniintay kundi ang petsang nakamarka na sa kalendaryo. Ilang tulog na lang, at magiging opisyal na kaming Mr. and Mrs. Lardizabal.

Isang laruang nilalaro hanggang sa magsawa siya at makuha ang gusto. Sanay siyang maglaro nang walang damdaming nadadamay. Sanay siyang iwan ang mga babaeng hinubaran niya ng damit at damdamin. Ikakama at kinabukasan ay di na niya kilala. Para sa kanya, ang emosyon ay isang kahinaan, at ang pagmamahal ay isang malaking kalokohan. Kaya nga siya tinawag na walang puso.