Novel & Cerita Araw Ng Mga Puso

Ginandahan ko ang pag-kakanta ko sa chorus ng kanta hinawakan niya ang kamay ko ramdam ko ang panginginig ng buong katawan ko. Hinahanap pa rin, ang pag-ibig mo Kahit ikaw naman, ang unang lumayo Ano bang nagawa, bakit nilisan mo Ang puso kong ito, nagmamahal ng tapat sa'yo Tandang tanda ko pa, mga araw na kay saya Akala ko hindi na matatapos pa Ngunit sa isang iglap, bigla kang nawala Walang nagawa, kundi ang lumuha

Marami ang tao roon ngayon—mga kabataang magkasintahan na halatang pumunta para kumuha ng marriage certificate. Pagtingin ni Amara sa petsa, napagtanto niyang Araw ng mga Puso (Valentine’s Day) pala ngayon. Ang irony dahil magdi-divorce sila sa mismong araw ng pag-ibig. Kay pangit pakinggan. May appointment na sila, kaya sila ang unang tinawag na mag-asawa. Umupo silang dalawa sa harap ng mesa. Nang makita ng staff si Argus, agad itong naging maingat at marespeto.

Ano yon? Dali-dali siyang umalis, nang nasa labas na sya, napahinto sya at napahawak sa kanyang dibdib. Pinakiramdaman nya ang tibok ng puso niya. Mabilis. "...Ang tanga mo, Mara. Nag papadala ka nanaman sa mga sinasabi niya." sabi nito ng pabulong. — "Pano mo malalaman kung hindi mo susubukan?!"

No more lies, secrets and betrayal. "I love you too, Mr. Dawson!" Sa muling pagkakataon ay naglapat ang aming mga labi at punong-puno nang pagmamahal ang aming mga puso. Ramdam ko ang pananabik sa bawat haplos nito sa aking katawan. Buong puso ko s'yang muling tatanggapin. Tulad ng buong pagmamahal na ipagkakaluob n'ya sa akin.

Hindi ko mawari kung bakit tila mayroong himig ng puot ang tono ng kan'yang pananalita pero binalewala ko na lamang ito. He is right. Kayang bilhin ni Arman ang lahat ng kan'yang gusto. Kaya nga naging nobya niya ako. "He wants my heart, pero hindi niya ito nabili. Hindi napunta sa kan'ya ang puso ko." Sandaling natahimik si Mateo. Naglakad siya palapit sa upuan sa aking harapan. "'Ni minsan ba hindi man lang nahulog ang loob mo sa kan'ya?"

Paniguradong may panibago na naman itong pupuntahan bukas dahil araw ng mga puso. "You'll never get the sweet ending that you want," he whispered in the wind and flashed a lopsided grin.

Ngumuso si amara habang nakatingin sa boyfriend. Gustong gustong kumawala ang luha sa mata ko. Nangingilid ang luha ko habang nakatingin sa dalawa. "Pero.." ngusong dagdag sana ni amara pero umiling si Kairus. "Please, tayo nalang dalawa, let's have lunch date" malambing sabe ni Kairus na ikinasakit ng puso ko. Napalunok ako at ramdam na ramdam ko ang physical na.sakit sa puso. Hindi ako makapagsalita.

My heart is aching but this time with happiness. "I missed you so much, bunso. Walang araw na hindi kita naiisip. Walang araw na nawala ka sa isip at puso ko. Kahit hindi ko man maalala ang nakaraan ko noon alam ko, dito sa puso ko may kulang. Alam ko na hindi buo ang pagkatao ko, alam ko na may nawawala sa akin." Dama ko ang paghihirap sa boses ni Mommy.

dagdag ni Aidan, halos pabulong. At sa gabing iyon, hindi lamang pisikal na ugnayan ang nabuo. Isa itong pagtanggap. Isang bagong simula. Isang pagbubukas ng pintuan para sa isang bagay na mas totoo—ang pag-ibig na hindi nakasulat sa papel, kundi nakaukit sa puso.

Mananatili nang sugatan ang damadamin sinta~ ~Sa bawat araw Bawat tibok ng puso Ikaw ang nasa isip ko~ ~ala ala mo sa akin ay gumugulo Bakit di nalang bawiin ang hapdi sa aking puso. Pipilitin kong limutin ang pag ibig mo Kong panaginip lang ito sanay gisingin ang aking puso oh~ (Playing: Ala ala mo by Liezel Garcia)