Asik-asik Falls Philippines Novels & Stories

Samantalang si Drew naman ay araw-araw ang pagbisita sa amin ni Sunny, at sa araw ng Sabado at Linggo naman ay lumalabas kaming tatlo, minsan kaming buong pamilya sa side ni Drew at sa side ko. Sa loob ng dalawang buwan, masasabi kong ako na 'yong pinakamasayang tao sa buong mundo dahil sa daming blessings na natanggap ko sa kabila ng mga paghihirap na pinagdaanan ko sa mga nagdaang taon. God is really good! Si Tita Fely naman ay nananatili sa kalungan, at ang asawa naman nito ay ipina-deport sa Pilipinas. Tinanggalan ito ng karapatan para hindi na muling makapasok ng bansa.

May inimbita din siya na mga taga-Felicidad kaya di ako masyadong na-OP. Iyon nga lang, ako pa rin ang pinakabata. "Dude, just heard that you're going back in Manila. What, for good? Or nah?" Sumulyap sa akin ang lalaki nang inakbayan ako ni Jaco. Naupo na ako sa dulong bahagi ng cottage at tinatanaw ang malalakas na pagbagsak ng Ligawin Falls. Nagsihubad ba ang mga lalaki at nakapagswim suit na rin ang mga babae. Napatitig ako sa mga gagandang katawan nila.

Matapos na bagtasin ng mga bisita ang sakura hallway ay ang main hall naman ang bumungad sa kanila kung saan sumambulat sa kanila ang mala-forest vibe ng Yili Apricot Valley ng China at ang napakagandang falls ng Havasu Falls ng Arizona. “Wow! This is really amazing,” wika ni Anika, ang magiging host para sa grandyosong kasal ng Santibanez-Montegrande. “Nothing is truly beyond Montegrande’s capabilities. Look how well they spent for this fairytale-like wedding, hubby. This whole preparation that we made cost a lot of money,” manghang wika ni Blessie na ang buong team niya ang naghanda at nag-ayos ng lahat ng iyon.

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

ANDANIA Kasama ko si Axcl at Sua ngayon. Pumunta kami sa lugar kung nasaan nagtatago sina Fatima. Karga-karga ni Axcl ang anak namin habang binabaybay namin ang daan papunta sa maliit na kubong nakatayo sa gitna ng kagubatan na ito. Nakita kami ni Wilyn. Hindi ko magawang ngumiti sa kaniya kahit na una niya akong nginitian.

One piece swimsuit na kulay itim at maong na shorts lang ang suot ko habang si Paco naman ay naka board shorts lang. Halata na nag-e-enjoy siyang mag-swimming doon dahil sige ang kaka-dive at sisid niya. Pumunta pa siya sa mismong falls upang doon ay itapat ang katawan niya at damhin ang tubig na bumababa sa falls. “Reese, halika dali! ang sarap dito sa falls!” pag-aaya niya sa akin. Umalis siya doon at sumisid palapit sa akin na nakaupo lang sa bato.

"Anywhere." Tumango siya. "Gusto mo sa falls? Cave? Maligo sa dagat? Or doon," aniya at tinuro ang parang bahay na nakalutang sa dagat. May ganyan pala rito? Hindi ko naman napansin yan dati. "Ipagluluto kita, let's go there," pang-aaya ni Ashish, sumunod ako sa kanya, inalalayan pa niya ako dahil talaga ngang nakalutang sa dagat itong mini restaurants.

sabi ko na namamangha pa. We just arrived in Korea, and now I have set foot in its very land. Haruka and I stood up, and Rylon and Sir Ashton just followed behind us. I looked at my cell phone and remembered that the Philippine SIM card does not work here. Tumingin ako kay Sir Ashton at saka ko sinenyas sa kanya ang selpon ko at may kinuha sya sa bulsa nya na selpon saka nya ito binigay sa ‘kin at naunang bumaba.

si Froilan. Asus, afam lang ang no retreat no surrender. Kampon ka rin ni McArthur eh may magic word para sa Pilipinas “I shall return.”.....sabay na nagtawanan ang mga baliw. “Less, si pareng Froilan na naman ang nakikita mo.”....si Gian Uminom mo na ako ng tubig at tsaka umayos ng upo. “Ako ang nakikita, ako ang nasisisi Ako ang laging may kasalanan

he calmly announces. My brows furrowed in confusion. "Where?" "La Societe Falls." He grin at me. Magkahawak kamay kami habang tinatahak ang daan papunta sa falls na sinasabi niya. Napangiti ako ng marinig ang agos ng tubig, tanda na papalapit na kami sa talon. We walk for about five minutes more until we could finally reach our destination. My jaw definitely drop in amusement and I'm bewitch upon seeing the falls.