Average In Tagalog Novels & Stories

"Tinitignan niyo po pala ako kanina?" "Kahit napaka- pasaway mo at napakadaming eche-bureche," panimula ni Matthew habang nakatingin sa dalawang batang masayang kumakain sa likod ng dalaga. “Nakita ko kung paano ka makitungo sa mga tao rito. Mahilig ka pala sa bata at maawain ka rin. May 1 point ka na para magustuhan kita."

Tila tinitimbang kung dapat ba talaga kaming maging masaya. "Cheers." Tipid na ngiti ang iginawad ko sa kanya kasabay ng pagdikit ng aming baso. Nakapamulsa siya habang magkatabi kaming nakatayo at nakatingin sa maaliwalas na kalangitan na tinatanglawan ng nagkikislapang mga bituin.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Tuluyan na ako nakalapit kay Calvin at naglakad na kami sa harapan ng pari. "Sa ngalan ng Ama ng Anak at ng Espiritu Santo."-Sabi ni Father. Nakikinig lang kami kay Father at tumingin kami sa isa't-isa ni Calvin. "Ang pagpapala ng ating Panginoong Hesukristo, ang pag-ibig ng Diyos Ama, at ang pakikipagkaisa ng Espiritu Santo nawa’y sumainyong lahat."-Sabi ni Father sa amin.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

Kakababa ko pa lang para sana mag-agahan pero mas mauuna yata ang sermon ko ngayon. "Your nothing without your surname, Mr. Dela Vega." Ang sakit-sakit marinig mula sa kanyang sariling ina ang mga katagang 'yon. Yumuko ako para itago ang matinding pagkapahiya at ang walang katumbas na pagkabigo.

Napakagat ako ng labi. "You want it that much, hm?" his soft voice echoed into my mind. Lalo lang akong nalunod sa aking pagnanasa ng dahil doon. "Please..." pagmamakaawa kong sabi. "I'm not yet done with the teasing, baby." Napakagat ako ng labi ng bumaba ang kanyang halik.