Babaeng Heneral Ng Himagsikan Mga Nobela at Kwento

Parang isang malaking halimaw na tumatakbo palayo. Nang siya na lang ang mag-isa, sinimulan ni Mariel ang kanyang final prep. Naka-ukit sa kanyang isip ang bawat kurbada ng bundok. Ang huling labanan ay nalalapit na. Ang Babaeng Hindi Dapat Binitawan ay handa na ngayong lumaban para sa taong nagpakita sa kanya ng tunay na kahulugan ng paghawak at pagbitaw.

“Bababa talaga tayo? Marami sila! Hindi natin sila kaya. Hintayin na lang natin ang back up. Hindi tayo sasaktan ng mga ‘yan, Hawak natin ang babaeng ‘to.” “Bobo! duwag mo talagang gago ka! Hala, kunin niyo ang babaeng ‘yan! Bababa tayo. Lalaban tayo ng sabayan kapag nag paputok sila at gagawin nating harang ang babae!” Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. No!

singhal nito. "Iwanan mo ang babaeng iyan at pabayaan mo s'ya! Sino lang naman ba ang babaeng iyan? Si Laura lang naman iyan na lumandi lang sa mayaman para guminhawa ang buhay!" pang iinsulto nito sa akin. Masakit pakinggan para sa akin ang ganoong tingin ng mga tao sa akin, pero wala rin naman akong magagawa sa pananaw nila kahit magpaliwanag pa ako. Imbis na sumagot ako at ipagtanggol ang sarili ko ay mas pinili ko ang manahimik.

Maganda rin ang boses niya kaya naman minsan nag re-release siya ng mga gawa niyang kanta at umaabot sa milyon ang views at subscriber nito. Tulad ni Marian wala ring natitipuhan si Jaile na babae. Wala pang nakakakuha ng attention niya maliban sa dalaga. Ito pa lamang ang kinauspa niya ng ganoon at binigyan niya ng kanyang calling card. Babaero man ang tingin sa kanya ng karamihan kabaliktaran naman niyon ang kanyang nais dahil gusto niya ang unang babaeng iibigin niya ay iyon din ang kanyang huling pagibig.

, pahabol pa nito habang nakatingin sa kanya at hinawakan naman ng kanyang ama ang mga kamay nito. "No worries po Tita, basta masaya si Papa ay masaya na din ako.", magiliw pa din nyang tugon sa babae. Magaan ang loob nya sa ginang, siguro ay dahil halata sa pagkilos at pananalita nito na matino ito. Parang katulad lang din ng kanyang ina. I really miss my mom.

"50 million! Higher?" Sigaw ng babae na siyang nasa stage, katabi ang babaeng nakaupo ngayon sa isang upuan. She looks young, tila naawa ako sa itsura nito dahil ang inosente niyang tignan. Parang wala siyang alam sa nangyayari, she's just watching the crowd raising their hands, yelling a price to buy her. Not knowing she will be sold to someone she doesn't know.

Isang kuwento ng pag-ibig na bawal noong ikalawang digmaang pandaigdig. May pagkakahawig ang kaniyang lovelife sa katayuan ng babae, kung saan ang babaeng nagngangalang Dewita ay ang may bahay ng Heneral na palaging nagpupunta kung saan man siya dalhin ng digmaan, ngunit ang pagkakaiba lang alam ng lahat ang posisyon ng babae. Hindi niya namamalayang humigpit ang hawak niya sa libro.

Hawak niya ang isang kristal na baso, at sa kabila ng kanyang uniporme at seryosong katayuan, ang kanyang mga mata ay nagpakita ng isang pambihirang lambot. "Makinig ang lahat," simula ng Heneral, na agad na nagpatahimik sa buong pavilion. "Sa loob ng maraming taon, ang babaeng nasa harap niyo ngayon ay kilala bilang isa sa pinakamatalas na sandata ng ating bansa. Nakita ko siyang lumaban, nakita ko siyang masugatan, at nakita ko siyang magsakripisyo sa gitna ng dilim. Pero ngayong gabi, ang tanging nakikita ko ay isang babaeng sawakas ay malaya na."

“Minsan, ang pinakamadilim na pagkabulag… ay ang pagkabulag sa pag-ibig.” Si Lorie Philip, ang nag-iisang tagapagmana ng Philip Empire, ay nawala ang lahat sa isang iglap. Isang aksidente ang kumitil sa buhay ng kanyang mga magulang at nagdulot ng kanyang pagkabulag — iniwan siyang mag-isa, mahina, at umaasa lamang sa lalaking akala niya’y kanyang sandigan: si Jason Curry, ang asawa niyang ipinagkasundo sa kanya mula pagkabata. Ngunit ang pag-ibig na inakala niyang totoo, ay isa palang malupit na panlilinlang. Habang siya’y nabubuhay sa dilim, ginamit siya ni Jason upang makuha ang lahat ng ari-arian ng Philip family, habang palihim na nilalapastangan ang kanilang kasal kasama ang se

“Sa kasamaang palad, ito ay ang iyong anak na babae.” “Imposible! Hindi! Hindi pa patay ang anak ko. Imposible! Nagbakasyon siguro siya. Gumamit siya ng pekeng bangkay para linlangin ako!” Matindi ang pagpupumiglas ng tatay ko kahit pinosasan na siya siya. Puno ng kawalan ng pag-asa ang kanyang mga mata.