Babaeng Heneral Ng Himagsikan Novels & Stories

mahinahon niyang tawag, “Georgina is a woman. Hindi pwedeng wala tayong gawin para sa kanya. Kahit saan tingnan ay lumalabas na tila na-violate mo siya.” Malambot ang boses ni Ma’am Cataleya—sobrang lambot na kung hindi ko siya kilala, iisipin kong isa lamang siyang ina na nag-aalala. Isang babaeng may malasakit. Isang babaeng walang bahid ng kasalanan. Isang babaeng imposibleng may kinalaman sa sakunang dumurog at sumira sa pamilya ko noon.

Dito sa baryo San Lazaro, may paniniwala sila na nagmula pa sa mga yumaong matatanda, na ang manananggal daw ay hindi naman talaga mukhang nakakatakot sa umaga. Sila raw ‘yung mga babaeng may mala-porselanang balat, mahabang buhok na kasing-itim ng gabi, at katawang sobrang sexy. Sa madaling salita, ubod ng ganda. At sa madaling salita ulit, ang babaeng tulad ni Marikit ay isang manananggal.

Natagalan bago niya natiis ang sakit at makasagot, “Hindi gaanong okay…” Tumalikod si Barbara at dinuro ang grupo ng mga babae. “Kapag may nangyari sa kaniya, wala sa inyo ang makakatakas. Hindi lang kayo gumagawa ng gulo dito, nananakit pa kayo ng inosenteng tao? Ganiyan ba talaga kayo? Hindi ba gusto niyong gumawa ng eksena? Hindi ba’t pinagtatanggol niyo ang idol niyo? Mabuti kung ganoon. Ipo-post ko kayong lahat sa internet, tingnan natin kung kaya niyong harapin ang responsibilidad niyo.”

Para akong aso dito na naghihintay na bigyan ng pagkain. "Kumain kana" inis niyang sabi kaya agad akong kumuha ng pagkain dahil kanina pa talaga ako gutom. Ikaw kaya maglinis ng buong bahay na ganito kalaki? Hindi kong makakaya ko pa ba. Pero hindi ako susuko, limang buwan lang naman. Matatapos rin itong limang buwan. Nabalot kami ng katahimikan kaya sinubukan Kong magbukas ng topic.

“Iyong ginagawa natin kagabi.” Kaagad siyang naalarma. Hindi niya alam kung pa’no nito nagagawang ngumiti kung siya ay halos mahimatay na sa sobrang kaba. Ni hindi man lang nito naisip ang nararamdaman niya. Ang hinayupak na ‘to! Palibhasa sa kanya balewala lang ang gano’n! Samantalang sa’ming mga babae, malaking kawalan kapag nawala na ang Bataan!

Kung ako ang Kapitan Heneral ay makikita nila --- makikita nila ---. Ang asawa ni Kapitan Tinong. "Natatandaan ba ninyo?" Hindi ba sila ay nagsasayawan at humapon sa bahay ng magiwang ito noong pista. "Iyon ba ay iyong may anak na dalawang dalaga?" Ang asawa ni Kapitan Tinong ay kahahandog pa lamang ngayong hapon sa Kapitan Heneral ng isang singsing na nagkakahalaga ng sanlibong piso. Lumingon ang komang. Ayon sa babae iyon ay isang handog na pamasko. Pero sambuwan pa bago dumating ang pasko. "Siguro ay nag-aalalang may mangyari sa kanya, kaya umagap na." ito naman ang puna ng mataba. "Ako'y naghihinala na may itinatagong lihim. Iyon ang ibig kong sabihin," ang sabad ng babaeng payat.

" Iyan ang pinakagusto ko sa lahat! Dugo ang gusto namin!" "Tumahimik ka halimaw!" sigaw ng matandang babae. "Walang lugar ang katulad mu sa lupaing ito!" Ibinaling ng dayuhang heneral ang kanyang tingin sa nagsalitang matandang babae. "Kami ang pinakamalakas na nilalang! Hindi nyo kami mapapatay ng basta basta!" ani niya sa kanila.

napaiwas siya ng tingin. “Paaalalahanan kita hija, iwasan mo ang heneral na iyon sapagkat wala siyang maidudulot sayo na maganda,”dagdag pa nito at saka niya hinawakan ang baba ng dalaga pilit na pinatingin sa kaniyang mata.

Kagaya ng dati, noong ako ay muntikan niya nang masagasaan. "S-salamat po heneral, a-ako na po ang magdedesiplina sa batang iyan," sabi ng matandang babaeng humahabol sa kaniya. Ipapasa na sana siya ng heneral sa babae ngunit agad itong tumakbo sa likuran ko. Lumaki ang mga mata ko kasi nararamdaman ko ang maiinit na titig ng heneral. Dapat talaga akong umiiwas sa mga ganitong sitwasyon eh, pero hindi ko pwedeng hayaang saktan ang batang ito. Baka nagugutom lang talaga siya kaya niya nagawa ang magnakaw.

Napaisip naman si Reyna sa sinabi ng babae. Bakit nila ilalabas ang ganitong klase ng kabayo? "Sinong General ang sinasabi mo Miss?" Tanong ni Azhia sa babae. "Syempre ang kauna-unahang babae na naging General sa kasaysayan ng buong Urvularia," Taas kilay nitong sagot na tila nagmamalaking may alam siyang impormasyon tungkol sa General. "Nabalitaan ko rin na siya ang nagbigay ng pangalan sa kabayong 'yon na maihahalintulad sa kadiliman ng gabi ang kulay at kasing kislap ng bituin sa langit ang tala sa noo niya," Proud nitong sabi.