Novel & Cerita Badboy

เมี่ยง มัสยา นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจปีที่ 4 กลับพบเจอความโชคร้ายเมื่อโดนวางยาในงานปาร์ตี้ของ สายฟ้า หนุ่มหล่อคณะนิเทศศาสตร์ชั้นปีที่ 4 ที่มาติดพันเพื่อนรักของเธอ ค่ำคืนนั้นทำให้ชีวิตของเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เมื่อมีเลือดเนื้อเชื้อไขของผู้ชายเลว ๆ คนนั้นติดท้องเธอมาด้วย เธอและเพื่อนตัดขาดการติดต่อกับผู้ชายคนนั้นและไม่ยอมเรียกร้องขอความรับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น เธออดทนแบกหน้าอุ้มท้องไม่มีพ่อไปนั่งเรียนจนสามารถจบการศึกษาพร้อมเพื่อนได้ในที่สุด ชีวิตที่ต้องดำเนินต่อไปเริ่มปั่นป่วนอีกครั้งเมื่อเขาดันล่วงรู้ความลับนั้นเข้า เขาตามหาเธอจนเจอและเข้ามาวุ่นวายในฐานะพ่อของลูก ข้อตกลงที่มีร่วมกันคือทำทุกอย่างเพื่อลูกเท่านั้น จะไม่มีการยุ่งเกี่ยวกันในสถานะอื่นใดทั้งสิ้น แต่สุดท้าย ความใกล้ชิดก็ทำให้เธอและเขากลับมามีความสัมพันธ์กันอีกครั้ง และครั้งนี้ยิ่งก่อเกิดเป็นความผูกพันที่มากเกินกว่าจะตัดขาด และทุกคนจะทำเช่นไร เมื่อเขาเองก็มีผู้หญิงที่กำลังจะมาร่วมใช้นามสกุลของเขาอยู่แล้วทั้งคน

(ไม่มีนอกกายนอกใจ) แนวพระเอกคลั่งรักแต่ปากแซ่บ คอมเมดี้นิดๆ ดราม่าพอกรุบๆ กรี๊ดดดด!!! ชีวิตอันแสนสดใสของ 'มิรันดา' ต้องมาจบสิ้นเพราะดันตื่นมาแล้วพบว่ามีผู้ชายนอนอยู่ข้างๆ จะไม่รู้สึกเสียใจขนาดนี้ถ้าไอ้หมอนั่นไม่ใช่...ไอ้สงคราม! ที่เคยเป็นไม้เบื่อไม้เมากันตอนเด็กๆ ความบริสุทธิ์ที่เก็บเอาไว้ให้ชายอันเป็นที่รักถูกพรากไปอย่างหน้าไม่อาย แต่แทนที่มันจะสำนึก กลับข่มขู่ต่างๆนาๆ แต่คนอย่างมิรันดามีหรือจะไปยอม ร้ายมาก็ร้ายกลับสิคะ! มันคงกลับมาแก้แค้นที่เธอเคยแกล้งมันตอนเด็กๆ ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าไอ้ตี๋แว่นที่เธอเคยแกล้ง โตขึ้นจะหล่อ(น่ากิน)ขนาดนี้ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น...ต่อให้หล่อแค่ไหนก็สู้ 'พี่อนาคิน' คู่หมั้นของเธอไม่ได้หรอก ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าที่มันทำแบบนี้เพราะมันต้องการทำลายเธอ หรือ ต้องการทำลายพี่อนาคินกันแน่?

จาก "คู่นอน" แปรเปลี่ยนมาเป็น "คู่แต่งงาน" ที่มีคนหนึ่งรัก ส่วนอีกคนเกลียด "ถ้าพี่ไม่รักฉัน พี่ก็หย่าให้ฉันเถอะ" "ฉันไม่หย่า ให้ตายยังไงก็ไม่หย่า"

“มีอะไรครับ” หนึ่งในเพื่อนของผม เอ่ยถามคนที่อยู่หน้าประตู ซึ่งอาจจะเป็นแขกในงานนี่แหละ ผมไม่ได้ให้ความสนใจ “ไอ้วอร์มคนของป๊ามึงมา” แต่พอประโยคนี้ดังขึ้นผมคงต้องให้ความสนใจแล้วล่ะ ผมเงยหน้าจากแก้วเหล้า จึงได้เห็นชายชุดดำสองคน แต่ผมมั่นใจมากว่าไม่มีทางมาแค่สองคนอยู่แล้ว “นายท่านมีคำสั่งมาว่าให้คุณชายห้ากลับบ้านพร้อมพวกเราครับ” หนึ่งในชายชุดดำเป็นฝ่ายพูด ในขณะที่ผมมองหน้าพวกเขา “นายท่านฝากมาบอกว่าหมดเวลาสำหรับความเสียใจแล้วครับ ถ้าหากว่าคุณชายห้าไม่กลับไปพร้อมพวกเรา นายท่านจะมาด้วยตัวเอง” ชายชุดดำคนที่สองพูดเสริมเมื่อเห็นผมนั้นนั่งนิ่ง เป็นคำสั่งหรือคำขู่กันแน่นะ ป๊าก็คือป๊าวันยังค่ำ อยากได้อะไรก็สั่ง ๆ ๆ อยากให้หมดเวลาของความเสียใจก็สั่ง มันง่ายขนาดนั้นเลยหรือไง แล้วยังไงล่ะ แล้วผมก็ต้องทำตามไง เพราะถ้าไม่ทำตาม ยังไงท่านก็จะมาตามผมด้วยตัวเอง แล้วผมก็ต้องทำตามเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่ดี ยอมกลับไปแบบไม่ต้องมากปัญหาจะดีกว่า เพราะไม่มีใครต่อต้านป๊าคงคาสำเร็จสักคน

"คุณอาที่เคยใจดีไม่มีอยู่จริง" "จำใส่สมองเอาไว้ใบพลู ที่นี่ไม่มีคุณอาที่แสนดีของเธอ มีแค่เจ้าชีวิตที่สั่งให้เธอทำอะไรเธอก็ต้องทำ" คิมหันต์บดจูบลงมาอย่างป่าเถื่อน เพื่อย้ำเตือนฐานะของเล่นที่เธอเป็นคนเลือกเอง ท่ามกลางไฟแค้นที่แผดเผาความสัมพันธ์ลับๆ กลับก่อตัวขึ้นพร้อมกับชีวิตใหม่ในครรภ์ เขาจะทำอย่างไร เมื่อหมากที่ตั้งใจจะทำลายกลับกลายเป็นหัวใจที่เขาขาดไม่ได้เสียเอง

พี่ชายพาเมียน้อยสุดเซ็กซี่มาแนะนำให้น้องชายรู้จักและสั่งให้ทั้งคู่แกล้งเป็นแฟนกันเพื่อตบตาเมียหลวงผู้เรียบร้อย เพราะอยากจะเอาเมียน้อยเข้าบ้านไว้แอบหาความสุขอย่างถึงใจได้ทุกที่ทุกเวลาตามที่ต้องการ

เธอรู้ว่าเขา ไม่ได้ต้องการความสัมพันธ์ยืนยาว เธอจึงตั้งใจจะเป็นเพียงของเล่นเท่านั้น แต่เธอ ไม่รู้ว่า เขาอยากเล่นสนุก และหวงของเล่นส่วนตัว แบบไม่ให้ใครหน้าไหน มายุ่งกับ ของเล่นของเขา

หนีจากการเป็นของเล่นคนรวยสู่ภูธร กำเงินสิบล้านกลับบ้านไปใช้หนี้ให้แม่ ''ในเมื่อรุเสียตัวไปแล้ว รุต้องได้สิบล้าน"

"คำพูด..ไม่เคลิ้ม แต่การกระทำของฉัน ทำเธอเคลิ้มตลอดนะ..เยิ้มด้วย" ********************** ตัวอย่าง คนตัวโตที่นุ่งผ้าเช็ดตัวอย่างหมิ่นเหม่ มีหยดน้ำเกาะพราว ออกจากห้องน้ำอย่างเงียบเชียบ แล้วมายืนอยู่ด้านหลังของเธอที่กำลังเปิดลิ้นชักกางเกงชั้นใน เขาขยับเข้าใกล้กักเธอเอาไว้ด้วยสองแขนที่ยื่นเข้าไปแย่งกางเกงในตัวเดียวกันกับที่เธอจับอยู่ ความใกล้ชิดทำให้เธอได้กลิ่นหอมของแชมพูและครีมอาบน้ำที่เขาใช้ประจำ ไหนจะลมร้อนๆ ที่ยังคงหลงเหลือกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ ชวนให้หัวใจดวงน้อยสั่นสะท้าน "ไอ้พัชร์ แกทำอะไร" "ก็จะใส่กางเกงในไง" "มีเต็มลิ้นชัก แกจะมาแย่งตัวที่ฉันถืออยู่ทำไม ปล่อย จะพับใส่กระเป๋าให้ จะได้รีบเดินทางกันซะที เมาเหมือนหมา ทำคนอื่นตกเครื่องแล้วยังจะมาเรื่องมากอีกนะ" คนตัวบางไม่ยอมแพ้ ยื้อยุดสิ่งที่อยู่ในมือ ไม่ยอมให้คนกวนประสาทแย่งไปได้

จากที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้า ทำหน้าตาน่าหมั่นไส้ เห็นแล้วเป็นต้องคอยตามคอยแกล้ง พอไม่เห็นหน้าทำไมหัวใจมันร้อนรนอยู่ไม่ได้ต้องอยากเห็นหน้าตลอด หรือจะเป็นแบบที่โบราณว่าไม่เห็นหน้าเห็นหลังคาก็ยังดี