Novel & Cerita Bakit Hindi

Bakit hindi pa kayo nag agahan? Hindi pa e. Eh bakit naman? Dahil ba sa trabaho hindi muna naiisip ang sarili mo? Ikaw talaga wag mong pababayaan ang sarili mo sir. Sige ka magkakasakit ka talaga niyan? Tayka may kusina po kayo dito? Meron? Bakit? Sabi mo kakain tayo? Paano tayo kakain kong di ako magluluto?

Mabuti siyang babae kaya ayaw ko siyang pag isipan ng masama. Pero ang malaking katanungan ay bakit nga ba hindi siya nagpaalam? Bakit hindi pa siya umuuwi hanggang ngayon? At bakit kahapon pa nakaturn off ang aparatu niya na para bang sinadya niya para hindi ko siya makontak?

sabi niya. "Family dinner?" I repeated, slightly confused. Halos isang buwan na kaming hindi nag-uusap nang matagal, at bigla siyang magpapatawag ng hapunan nang walang pasabi? "Dad, can we do this some other time? Sobrang busy ko talaga ngayong linggo."

Parang naka ramdam pa sya ng hiya sa ginawa nito. "Okay lang din naman. Basta ba hilingin nya at kaya ko rin lang naman na mai bigay, bakit hindi, di ba?" sagot nitong sinabayan pa ng pag kibit balikat. Wala na syang nai sagot at nag simula na syang humakbang papasok ng bahay.

Bakit ganito? Bakit parang iba na? Bakit parang hindi na sapat na kaibigan lang siya? Bakit parang gusto ko siyang makita araw-araw? Bakit parang siya agad ang hinahanap ko kapag may magandang nangyayari? Kapag may masama? Kapag pagod ako? Kapag masaya ako? Bakit siya agad? At doon ko biglang naalala.

Bakit? Bakit niyo ako iniiwan? Bakit hindi na lang ako ang nawala? Pinipilit kong maging malakas. Pinipilit kong tanggapin at hindi sumunod sa anak ko kahit na masakit at mahirap pero bakit kayo naman ang hindi lumaban?

Tanong niya habang nakadungaw din doon "Bakit ganito to!" "Y-You said you want donuts" "Oo nga pero bakit ganito!?" "What? Baby It's a donuts" "I know! Pero bakit may butas Hendrix!"

Bakit ko siya tinalikuran? Bakit ko siya hinayaan na maghirap ng mag-isa? Ngunit ngayon, ang mga tanong na iyon ay walang sagot. Ang kanyang silid ay puno ng katahimikan at hindi ko kayang lumaban sa mga pighati na dala ng mga nangyari. Ang lahat ng mga hindi pagkakaunawaan, ang mga hindi nasabi, ang mga pagkakataon na hindi ko siya nandoon sa tabi ko, ay nagsanib sa isang nakakapagod na sakit.

Hindi ba nga at matalino naman ako pero bakit ba parang pakiramdam ko ay naging instant bobo yata ako? Bakit parang ang hirap-hirap huminga? Bakit parang ang sikip-sikip ng d****b ko? Bakit parang may nakadagan yata na kung ano’ng mabigat na bagay sa d****b ko? Dahilan para mahirapan ako sa paghinga at sumisikip ang daloy ng hangin ko? Bakit ang sakit? Bakit ako nasasaktan? Bakit? Ano ba ito?