Bakit Hindi Novels & Stories

Mabuti na lang hindi natuloy," saad ng bahagi ng kanyang isipan. "Ah, bakit naman? Nagtatakang tanong pa niya. dahil sa taglay na kagwapuhan at yaman nito may mga babae pa rin, pala ang hindi makuntento kung ano meron sa kanila partner. Dahil sa pinapakita ni William sa kanya ay sobrang bait nito at maalaga kahit sa ibang tao ay ganoon din ang pakikitungo. "Bakit nagawa pang maghanap ng iba. Tapos ngayon pilit na makipag balikan, kung kailan hindi na pwede. Utak talaga ng tao minsan. Nasa talampakan!" Wika niya sa kanyang sarili.

Kagabi kasi ay oo, pero ngayon bakit hindi? Kinagat niya ang ibabang labi. “Kung ganoon... bakit...” Tumaas ang kilay ni Hendrick. “Bakit ano?” Hindi niya masabi, kahit anong mangyari, hindi niya kayang banggitin iyon. Lalong lumalim ang ngiti sa mga mata ni Hendrick. Yumuko ito at marahang hinalikan ang sulok ng kanyang labi.

Fiancee ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ "B-Bakit?" Nakangiwing tanong ko. "Hindi niya pa nababanggit sa kin, maybe too busy? Or baka mamaya sabihin na rin niya kapag nagkita kami.” Pagpapagaan ko sa loob niya.

“Hindi ka ba nainip?” “Hindi naman.” Nagsalubong ang kilay ko. “Bakit?” Pero mas nagsalubong ang kilay niya dahil sa tanong ko. “Huh? Anong bakit?” Nagbuntong hininga ako. “Bakit hindi ka nainip? Isang oras ka naghintay, 'di ba?” “E, bakit ako maiinip?” Napatampal na lamang ako sa aking noo. Sagutin din ba naman ng tanong ang tanong ko. Edi hindi na kami matatapos magtanungan nito? Tss.

Bakit? Hindi ko alam. Pero sa sandaling ito, wala na akong pakialam. Kahit pilit niyang itinatago, alam kong sa kabila ng galit niya sa akin… hindi pa rin niya ako kayang pabayaan. ***

"Bakit hindi, Kuya Vitto?" Sa totoo lang, hindi ko maunawaan ang mga pangyayari ngayon. Hindi ko alam kung bakit ganoon sila mag-usap at bakit binabanggit nila ang pangalan ni Katarina. Sino nga ba si Katarina?

Ganito ba sya mag pahinto? Bakit ganon? Bakit parang masarap?

tanong pa ni Raine. "Oo naman. Bakit hindi?"

Hindi niya maikakaila, miss na miss niya ang dalaga. “Bakit hindi mo man lang ako kinausap bago ka umalis?” “Hmm, bakit naman po?” “Atleast para naman malaman ko kung okay ka.” “Bakit naman po?” “Atleast I know…” “Bakit nga po?” Nakahalata siya dahil puro siya bakit naman po? Yeah, magtataka nga siya pero hindi niya sinabi ang dahilan. “Do you have a work right now?” Iniba niya ang usapan.

Bakit… wala siyang maramdaman na kasiyahan? Bakit walang kagalakan? Bakit wala, kahit kaunti man lang?