Bakit Naghihilik Ang Isang Tao Novels & Stories

Impit niyang kinagat ang labi para pigilan ang namumuog hikbi. Bakit ganoon? Bakit nasasaktan siya? Bakit ang hirap ng sitwasyon nila? At bakit parang siya lang ang nahihirapan? Bakit tila wala lang ito kay Darryl? Bakit tila wala itong pakialam

Marami na siyang nakita na mga ganoong tao. Hindi alintana kung ano ang nangyayari o kung saan ang mga bagay ay nangyayari, hangga't mayroong isang malaking eksena, palaging may ilang mga tao na nagnanais na maging napaka-bongga. Palagi silang aakyat upang tanungin ang tungkol sa sitwasyon na parang sinusubukan nilang patunayan sa iba na sila ay may kakayahan. “Oo! Bakit ang bongga mo? Mag-ingat na huwag maapektuhan ang iyong sarili sa bagay na ito! "

inisip ko nang maigi ang isasagot ko kaso wala talaga akong maisip. "Tell me what's on your mind, s*lly," I pouted once again. "Eh bakit nga ba? Kahit naman kase ako, hindi ko maintindihan kung bakit may mga taong nag hihiwalay, kung mahal nila ang isa't isa bakit pa mag hihiwalay? Sa anong rason? Hindi pa ba sapat yung pagmamahal para mag stick sila together?"

"Bakit nakangiti ka? Dahil ba masaya ka at nagkita ulit kayo ngayon?" Hindi nawala ang pagkakangiti nito. Lalo siyang naasar. "Bakit kayo naghiwalay? Bagay pa naman kayo." Doon nawala ang ngiti nito. Hinila siya nito pahiga sa kama at pumatong sa ibabaw niya.

Napatitig ako rito dahil sa lalaking maamo ang mukha, malalim man ang boses ngunit mahinahon ito. “I wonder, kung bakit ang mga tao hindi matigil sa pagtingin sa bagay na alam naman nilang masasaktan sila. Gusto mo bang kumain ng halo-halo. Balita ko masarap ang halo-halo nila sa banda riyan.” Napatulala ako sa kaniya. Hindi ako makapaniwala na may tao palang ganito. 'Yong tipong umiiyak ka pero kahit hindi ka kakilala ay tutulungan ka.

What the héck is wrong with him? Hindi ko mapigilang mainsulto ng sobra. Paano niya nasasabi ang isang bagay na wala siyang alam? Isa pa ay bakit ganoon na lang siya kagalit sa isang bagay na hindi naman niya pinaghirapan pero gusto niyang angkinin?

Hindi marahas ang halik. Pero taglay nito ang pagiging mapag-angkin. Mabagal. Malambot. At parang isang pangako. Sa una, natigilan si Ariana. Pero sa gulat ko, hinalikan niya rin ako. Hinalikan niya ako na para bang hindi niya ako hinilingang hiwalayan siya. Para bang hindi niya ako kinamumuhian. Mas pinalalim ko ang halik.

at bakit sila magkikita? Pamilyar yung boses ng babae, pero ika nga nag iiba ang boses ng tao lalo na kung kausap mo lang ito tru phone. Nagpalipas pa ako ng ilang minuto maya maya lang ay bumibigat na ang talukap ng mga mata ko, kaya hinayaan ko nalang na bumagsak ito at tuluyan na akong kinain ng dilim. --

Ang pangako nitong kasal! Bakit ba kailangan pang masaktan ang taong nagmamahal? Tanong na hindi niya mahanapan ng kasagutan dahil hindi rin naman niya alam kung saan hahagilapin ang sagot sa tanong na ‘yon.

"Bakit mo nga ako tinititigan?" muling tanong nito sa kaniya dahil hindi niya nasagot ang tanong nito kanina. Ngunit sa halip na sumagot ay nag-iwas na lamang siya rito ng tingin at hindi sumagot, hindi niya rin kasi alam ang isasagot niya rito sa totoo lang. Paano ba niya sasabihin rito? O sasabihin nga ba niya? Hindi ba masyadong nakakahiya pag nagkataon? Pero kung pipigilan niya iyon ay baka mabaliw siya.