Novel & Cerita Bakit Naghihilik Ang Isang Tao

Hindi man lang ito nag-alala? Mas lalo tuloy siyang nasaktan sa realization na iyon. At mas nakakainis dahil umaasa pa rin pala siya. Umaasang hahabulin siya nito. Hahanapin. O kahit man lang magtatanong kung okay lang siya. Pero wala. At doon niya lalo naramdaman kung gaano siya ka-tanga. Bakit ba kasi ang hilig niyang umasa?

Bakit pa ba ako nagtatanong? Bakit pa ba ako nalilito? Bakit ko ba pinahihirapan ang sarili ko? Bakit kailangan magkahiwalay ang sagot ng isip at puso ko? Mahirap bang sagutin kanina ang kanyang mga katanungan?

"I'm sorry, I didn't hear what you said, can you repeat please?" Nakakahiya nahuli niya pa akong nakangiti. Baka isipin niya may saltik ako kaya tumatawang mag-isa. Hindi naman siguro ganun ano? Ano nga pala ang sinabi nya bakit wala akong narinig?

Bakit hindi pa kayo nag agahan? Hindi pa e. Eh bakit naman? Dahil ba sa trabaho hindi muna naiisip ang sarili mo? Ikaw talaga wag mong pababayaan ang sarili mo sir. Sige ka magkakasakit ka talaga niyan? Tayka may kusina po kayo dito? Meron? Bakit? Sabi mo kakain tayo? Paano tayo kakain kong di ako magluluto?

"Bakit ako?" "Feeling ko kasi, wala na akong makikilala na kasing bait mo. Tsaka, ang hirap no'n, noh? Yung magpapakilala ka nanaman sa bagong tao. Ikukwento mo yung talambuhay mo, eh pwede naman dun nalang sa taong kilala ka na simula pa nung una." Napapikit ako. Tumango habang punoproseso ang sinabi niya. Nagulat nalang ako nang tapikin niya ako sa balikat.

“Hindi… Paano ka magkakagusto sa taong hindi mo naman kilala?” Tama… Siguro nga. Kung ano man ang dahilan kaya nagkalapit sila at nagkita ulit pagkatapos ng ilang pagkikita, hindi iyon saklaw ng sentido kumon na pinaiiral ng mundo. “Pero… Pwede ka bang magka-gusto sa isang tao kapag nakilala mo na siya?” “Teka, anong ibig mong sabihin –”

"Itago mo ako! Siguradong malapit na sila. Ayoko pang mamatay!" Naguguluhan ako ng sobra sa nangyayari. Una ay hindi ko kilala ang lalaking ito, pangalawa ay sino at bakit siya hinahabol ng masamang tao? Posible kayang may gustong pumatay sa kaniya?

Bakit parang kasalanan ko? "Teka lang? Anong problema mo? Bakit parang kasalanan ko ang nangyayari sayo ngayon?" "Liliana." "Hindi mo ba alam na nagpapanik na ako ngayon kung saan ako lalapit dahil baka papatayin ka nila hanggang sa lumapit ako sa CEO natin para humingi ng tulong." Umiiyak na ani ko kuno. "W-why would you do that? Sa lahat ng tao ay bakit siya pa?"

sabi ko na parang batang nagsusumbong. "Oh, e, tapos?" "E, hindi po kasi ako pumapayag kaya ayun nagtampo sila sa akin. Ano bang gagawin ko, Manang?" Tinignan niya ako. "Bakit ayaw mo bang pumayag?" "E... kasi po nahihiya ako." "Nahihiya? Kasi? Saan?"

sagot niya kaya marahan kong kinagat ang ibabang labi ko. Isa sa mga dahilan kung bakit nahihiya ako ay dahil nga feeling ko hindi niya nagustuhan. Sumabay lang kasi ako sa kanya, at wala talaga akong ideya kung ano ang dapat at tamang gagawin kanina. Siya nga itong mukhang hustler na, eh. “I should be the one to say that,” mahinang sagot ko kaya muli siyang natawa. “Atsaka bakit, marami ka na bang nahalikang babae?” medyo may halong selos na tanong ko pa.