Bamboo Manalac Novels & Stories

"Sandra is helping him with his barong. Masyado raw kasing mabusisi 'yung butones na gawa ni Aling Nena." Lumabas na kami ng kwarto. Pagdating ko sa sala, nakita ko si Kaelan na seryosong chinecheck ang tripod kung saan nakalagay ang malaking tablet. Sa screen, kitang-kita si Don Manuel na nasa kanyang study room sa Manila, suot din ang kanyang barong. "Sir, okay na po ba ang view?" tanong ni Kaelan sa tablet.

Napapaligiran ito ng malawak na garden na may maayos na gupit na damuhan—malayo sa ligaw na damo sa bakuran ni Lola sa Samar. Agad na bumukas ang malaking pinto ng bahay at lumabas si Manang Melba, may hawak na bimpo at may malawak na ngiti sa kaniyang mukha. Kasunod niya ang dalawang iba pang helper na agad na lumapit sa likod ng SUV para kunin ang mga bagahe namin.

Baliw! Natatawa siyang tumayo bago nagpakilala. "Ako si Herbert Koby Ventura. My code name is Mantis. The techy guy of the team." Kumindat siya bago inayos ang makapal niyang salamin. "I can hack, code, and create bombs." Tinaas niya ang baba na parang nagmamalaki. "I can't do battle fields. Halata naman sa katawan ko." Pinakita niya 'yong payatot niyang katawan. "Joke. May hika kasi ako."

Inilabas niya ang kanyang phone at dahan-dahang ipinakita ang buong taniman. “Puno ng mga puno ng mansanas ang mga bundok na ito. Maliliit ang bunga ngayon, pero halos walang uod at marami ang ani. Mababa ang presyo kaya inaanyayahan ko kayong bumili at sumubok. Pangako, hindi kayo mabibigo, at baka umulit pa kayo ng order.”

“Malamang! Kilala sila, mas mataas sa kumpanya natin. And also, they are the heirs of Rubinacci eh tayo ha?! Sino lang ba tayo? We are just an employee!” “Bakit ba kasi tayo ang pinapadala dito! Muntik pa akong mapahamak, and that guy named Igneel, akala mo kung sino siya. Akala niya ba natatakot ako?!” Galit na sabi ni Sonya. Napailing na lang si Jeff at nagsimula na magmaneho. “I’m sorry about that, hindi ko inakala na ganoong klaseng tao ang pinapadala ng Rancho. Nakakahiya, I will talk to them and warn them…” problemadong sabi ni Mr. Sanchez.

Nagpatuloy sa pag-akyat si Ayu sa taas ng puno nang mangga. "Mula pa noong maliit ako lagi na akong umaakyat dito eh, kaya expert na ako." Nag-aalalang pinanonood na lamang niya ang babae. Inabot nito ang isang kumpol nang manggang hilaw. "Oh, saluhin mo ha!" Sabay hagis pababa. Natatawang sinalo ni Angeline ang inihagis nito. Muntikan na niya itong hindi nasalo.

Mabilis siyang naglakad palabas ng library. "Hoy! Sandali lang. Sasama ako." Nagmadali akong tumayo at patakbong sumunod sa kanya. Itong si Tandang Manuel pabago-bago ng mood. Parang may bipolar disorder. Nakahinga ako ng maayos nang makasabay na ako sa paglalakad niya. Kaloka talaga 'tong si Tandang Manuel! "So, malaki ang taniman ninyo?"

Fuck. NAPAPAKAMOT sa ulo si Bamboo habang naglalakad patungo sa kanyang quarter saka muling napangisi nang maalala ang namagitan sa kanila ng magandang amo. Matagal na niyang pinagpapantasyahan si Elena. Ilang beses pa nga niya itong napapanaginipan lalo na ang bilugan nitong mga balakang at ang mayayaman nitong dibdib na umaalog sa tuwing naglalakad ito ptungo sa pool sa umaga.

© manunulatryu Naglakad ako pabalik sa kusina—dito nagsimula ang lahat, kaya dito rin ako magpapasalamat at magpapaalam sa dating sarili ko. Ang amoy ng bawang at sibuyas, ang singaw ng kumukulong sabaw… Dati parang tanikala ito—na parang dito lang ako nakatali habambuhay, paulit‑ulit lang ang ginagawa, walang patutunguhan. Pero ngayon? Iba na ang pakiramdam. Parang humihinga nang mas malalim ang dibdib ko—magaan, at alam ko kung saan ako pupunta.

sambit ko. “Huwag kang mahiya sa amin iho, lalo na kay Ma’am Veronica dahil mabait na tao ‘yon at isa pa mahilig talaga siyang tumulong sa ibang tao at nataon na ikaw ang nakatadhana na tulungan niya.” Ngumiti naman ako sa kanya. “Oo nga po eh, no’ng una ay nagtataka pa ako dahil hindi niya naman ako kilala tapos inalok niya ako ng tulong.”