Bamboo Manalac Novels & Stories

tanong ni Torme. Huminga ng malalim bago siya sumagot, “Handa na ako!” Tumango si Torme bago niya ikinaway ang kanyang kamay... at sa isang sandali, natagpuan ni Gerald ang kanyang sarili na nakatayo sa loob ng bamboo forest. Nalilito si Gerald kaya napatanong siya, “…Ano ito…?” "Ang bamboo forest na ito ay kilala bilang soul bamboo. Makakapasa ka sa huling pagsubok kung mababali mo ang ilan sa mga ito," paliwanag ni Torme.

Hindi mapigilan ni Manuela ang nginig sa katawan niya, ayaw man niya pero naalala niya ang muntik ng mangyari sa kaniya sa yate sa Hawaii kaya bumabalik muli ang trauma niya. "U-Uno..." mahinang tawag ni Manuela kung saan miya-miya pa ay bumalik ang lalaki sa tent. Nang makita nito na nakapagpalit na si Manuela ay hinila na niya ito palabas. Sinubukan ni Manuela na pumalag pero siya lang ang nasasaktan dahil sa higpit ng hawak nito. Nang makarating sila sa stage ay inilagay siya ng lalaki sa sentro kung saan niyakap ni Manuela ang sarili, dahil kahit nasa paanan siya nakatingin ramdam niya ang mga matang nakatitig sa kaniya.

aniya habang nakatitig sa akin habang ay multo ng ngiti sa kanyang labi. Kumabog ang dibdib ko at inirapan siya. "Mais." Inalis ko ang pagkakahawak niya sa aking baywang tsaka ako naunang pumasok sa loob. Unang bumungad sa akin ang gawa sa kahoy nilang kainan. It's very open kaya hindi na kailangan pa ng electric fan para hindi ka mainitan. I smiled when I saw a bamboo tree beside it at mayroon ding maliit na stage. Sa palagay ko'y para iyon sa mga banda.

Huminto kami sa aming kinatatayuan. Hindi kami makahakbang pa pasulong at lalong hindi kami maaaring umatras. Nakapaligid na kami sa isang lugar na walang ibang daan palabas kundi ang tinitingnan ng matandang lalaking nakatayo sa ilalim ng puno. Si Manuel. Nakahawak siya sa baril na itinutok sa amin. Kahit sa dilim ay kitang-kita ang matalas niyang tingin na puno ng galit at matinding pagnanais na makuha ang kanyang nais.

At tumambad sa akin ang mala big banana niyang si pedro. Ohhh my god! Totoo ba yan?! " Ang nasambit ko nalang. Dahil napakalaki nito at talagang mapapa wow talaga ako sa laki... Oooowwwh! Wait honey! Hihinga lang ako ng malalim bago po ipasok si big banana! Ang Sambit nito. Ngunit hindi iyon pinayagan ni dave, Bagkus ay hinawakan na ni dave ang magkabilaang mga kamay ni sofia ,sabay tus*k na nito sa p*ssy ko ang alaga niyang big banana.

I mouthed thank you to them at sinuklian lang nila ako ng malalaking ngiti. “Tonight, I would like you introduce myself. I am Anastasia Ocampo, the owner of Blue Moon Clothing. I was born and raised in the Philippines. But when I turned 18 big changes came to my life and here I am, talking and saying in front of you that you can’t let me down.” Pasimple kong pinahid ang luha ko at ngumiti sa kanilang lahat. “Ladies and gentlemen. May I present to you again our collection!”

Bumalik na ako sa aking lamesa nang makita ko ang mga taong nakapaligid sa aking workstation. Nang makita ako ni Fiona, agad niyang nilakasan ang kaniyang boses para maganunsyo sa lahat, “Napakawalanghiya talaga ng mga tao! Hindi ako makapaniwala na nagkukunwari silang mataas at malakas habang gumagawa ng mga hindi kaaya ayang bagay sa ating likuran!”

“Maniac?” “Tama. Ang aktual na pangalan niya ay Manny Ack, pero kilala siya sa pagiging walang awa niya na parang isang maniac. Ito ang rason kung paano niya nakuha ang pangalan na yun. Ito ang tawag sa kanya ng lahat.” “Naiintindihan ko. Pwede mo nang gawin ang dapat mong gawin ngayon. Tawagan mo ako kung may kailangan ka na kahit ano.”

"Ladies and gentlemen, please allow me to introduce to all of you my handsome son na mana sa akin. Rain Tyler Montenegro!" Napatigil siya sa pagkain at saka napatingin sa lalaking nasa kanilang harapan. Napakaguwapo nang seryoso nitong mukha. Kamukhang-kamukha ito ito ni Mr. Montenegro. Kulay kayumanggi ang buhok nito, perpekto ang kaniyang kilay, mahahaba at makapal na pilik-mata na pumares sa maganda nitong kulay asul na mata. Kitang-kita rin ang linya ng panga nito. Malaki ang kaniyang braso at matipuno ang dibdib. Seryoso ang mukha nitong nagpalipat-lipat nang tingin sa mga taong nasa kaniyang harapan. Lumapit ang isang may edad na babae sabay halik sa kaniyang pisngi. Kahawig na rin ito

Napayuko naman ang kaibigan ko habang inilagay pa ang kanyang kamay sa mukha niya na itinatago sa pinsan ko. He is my cousin Neil Luzbac. Actually kararating niya lang mula sa Switzerland and I can't believe na magkakilala na pala sila ng new friend kong ito na si Aubrey na siya rin siguro ang sinasabi ng pinsan ko na nakasabay niya sa eroplano at ang mamala-Miss Universe na modelo sa airport ang rumampa but in the end ay natapilok kaya naman pinagtawanan ng mga tao sa paligid, iyan ang pagkakaalam ko ayon sa kwento ng pinsan ko sa akin.