Band Novels & Stories

sabi ko naman dito, "Tara sa inyo" "Bakit?" "Movie marathon tayo! tawagan mo si Chie dali" "Hah! ikaw na lang, wala kasi akong load" "Nyay! Grabe bestfiie, Isang buwan ka na atang walang load hah!" "Eh sayang kaya, kaysa pinanglo-load ko ipangkakain ko na lang, wala naman akong napapala sa pagte-text, sayang lang sa load, atsaka nakakapagod kaya mag-pindot"

BSIT 4-A Na pinatungan ko rin ng paborito kong kulay blue na bomber jacket para maitago ko rito ang dapat itago, ang bendahe ko sa aking palapulsuhan. Pagkatapos ng pag-aayos sa aking sarili, nilisan ko na ang maliit na kwartong aking inuupahan. Yosi sa aking labi at earphone sa aking tainga na nakasalpak sa aking cellphone na kasalukuyang pinapatugtog ang kantang Welcome to My Life ng The Simple Plan. Handa na ako upang makipagsapalaran na naman sa lugar kung saan nakakatanggal ng enerhiya kahit nakaupo ka lang naman…ang school.

I need to find him bago pa gumabi. Naramdaman ko ang pag-vibrate ng aking cellphone. Huminto ako sa pagtakbo at kinuha ang aking cellphone sa loob ng bulsa. Tiningnan ko kung sino ang nag-text sa akin. Kumunot ang aking noo nang nakita ang hindi nakarehistrong numero. From: 09******200

Letter B from the past. Byron is letter B as well as Brandon . . . I’ll be damned!

wika ni Seven sa buong-buong boses sa kanya. Napakurap-kurap naman si Brooke ng mga mata habang nakatitig siya dito. Suot pa din ni Seven ang helmet nito pero nakataas naman ang visor ng helmet nito kaya kitang-kita niya ang mga mata nito. At kita niya ang itim na mga mata nito habang nakatingin din ito sa kanya. He has a charcoal eyes. Iyong bang tipong titig lang nito ay nakakalaglag panty na.

Syempre pogi si kuyang AFAM Ngumiti akong awkward. “Uh… thank you po.” Pero bago pa ako makapag-react, nakita ko si Lance. His jaw clenched. Ano na naman kayang ganap nito Tumayo si British Guy, lumapit pa sa tabi ko to show me something sa tablet niya. And… close. As in close. Tumingin ako kay Lance. Naka-dark mode ang mata niya. Danger mode. Naramdaman ko na lang, may kamay na dumakip sa bewang ko.

Carmella . "This is not good. Huwag ka nga'ng baliw, Carmella! Lumipat ka nga d'yan sa Australia para maayos ang buhay mo! Tapos ngayon balik kabaliwan na naman iyang utak mo!" Gamit ang hightech binocolar ay mas napangisi akong lalo habang pinagmamasdan si Brodie sa malayo. This gadget can get good vision up to one kilometers straight. It can go to two kilometers but it will become blurry. Nakakatuwa ito! Wala nga naman akong baril, pero may mga ganito ako rito.

Isla Moretti POV Alas-singko pa lang ng umaga, at sa normal na buhay ko, ang tanging "bakbakan" na hinaharap ko ay ang pakikipag-buno sa 50-kilo na sako ng harina. Pero ngayon? Iba ang hawak ko. Hindi whisk, hindi spatula, kundi isang malamig at mabigat na Glock 17. "Isla, focus. Your stance is too wide. Para kang sasali sa limbo rock," puna ni Kalix.

Nakasuot lang din ito ng apron. Ganoon man ang ayos ng binata, hindi maiwasan ni Lyxelle na maakit dito. Sino ba naman kasing hindi maaakit sa lalaking kay sarap papakin ng muscles, ang lambot kung kumimbot. Marahil ay naka-wireless earbuds na naman ito katulad kahapon dahil wala naman siyang naririnig na musika. Marahil ay nadadala na rin ito sa musikang pinapakinggan kaya napapasabay na rin ito sa pagkanta. In fairness, maganda ang boses.

May nakasabit pang yogurt sa kaniyang bibig habang s********p. Eksakto namang may isang bata na kakagaling lang sa awarding ang umupo sa katabi nilang pwesto. Hawak-hawak nito ang isang napakagandang notebook. May mga disenyo pa itong maliliit na pink na bituin sa cover.