Batasan Island Novels & Stories

Walang ibang laman ang isla na ito kun’di ang marangyang mansion nito na nasa ituktok ng malaking bato kung saan natutunghayan ang maasul na karagatan, maliit na parke, kapilya, gas station, grocery store na para sa kanila lamang, paliparan kung saan lumalanding ang private plane ni Kayden, at rampa ng yate nito. Ang nag-iisa nilang karatig isla na tinawid niya kanina kasama si Kayne upang tumakas ay pag-aari rin mismo nito, kaya naman pala ipinagkanulo sila rito ni Dave, ang nakatalagang bantay sa lighthouse at cellular base station sa isla na iyon, na nilapitan nila upang hingan sana ng tulong.

I asked Rowena when she entered my room to have me checked. "No one tried... it's impossible. This is a remote island. Garen is the only one who has connections to the outside world. I was brought here four months ago at anim na babae pa kami. Yung isa kong kasama ay sinubukang humingi ng tulong through Garen's devices but the island's location... cannot be traced. Thinking of escaping is not hope, but rather a suicide plan." "But do you wish to leave this island?" Napayuko siya sa tanong ko.

Binuksan ko ang bintana sa gilid ng papag para dumungaw, pero kaagad ko ring isinara nang halos maligo na ako sa ulan. Bumalik ako sa kuwarto para tingnan kung naroon pa ang mga gamit niya at naroon pa nga ang mga iyon. Halatang hindi rin iyon ginalaw kaya imposible ang iniisip ko—ang umalis siya rito sa isla. Hindi rin siya makakasakay ng bangkang papunta sa Bancalan Port sa oras na ito dahil bumibiyahe lang ang mga iyon pabalik kapag ang mga turistang isinakay nila papunta rito ay pabalik na sa mainland. Maliban na lang kung may pinakyaw siyang bangka ng mangingisda rito.

saad ng itay ni luisa, kaya mabilis na sumampa si luisa sa bangka at umalis na sila kasi malayo sa lugar nila ang islang pupuntahan nila, at ilang oras ang lupinas natanaw na nila ang isla. "Ang yaman siguro ng may ari ng islang yan itay no kasi marami siyang mga guest at mga taga ibang bansa pa at nakikita mula dito may mga maliit na building siguro mga paupahang kuwarto mga yan" sambit ni luisa habang naka tanaw sa isla malapit na sila dito.

Imbes na sa pantalan ng Baryo Bakawan ito dadaong ay sa Isla Budtong ito gumawi isang maliit na Isla sa bahaging hilaga ng Coron, Palawan. Dumeretso agad ang magtiyuhin sa hospital na alam niyang pagdadalhan kina Berting. Naabutan na nila doon ang kanilang lolo at si Akesha na nakasobsob sa dibdib ni Berting. Agad naman lumapit sina Miguel at Phillip sa lola nila at nagkayakapan pa ang mga ito. Kinumusta ni Donya ang mga apo. Ibinalita naman sa kanila ng lola nila na maayos na ang lagay ni Berting. Yun nga lang ay tulog pa ito dahil sa itinurok na gamot.

Isang mapa ng Batanes. Lumapit si Dante, nakakunot ang noo habang tinititigan ang mapa. "Batanes? Sofia, masyadong exposed ang Batanes. Isang isla lang 'yan. Kapag nahanap tayo ni Victoria doon, wala na tayong tatakbuhan."

Itinago sila sa mga mamamayan ng Pilipinas upang manatili ang kaligtasan at kapayapaan ng lahat. Sa islang napapalibutan ng dagat ay wala ni isang barko o bangka ang nakadaong man lang sa paligid. Sinadya ito upang walang makatakas sa lugar, maliban na lamang kung may magtatangkang lumangoy paalis ng isla. Subalit mahirap iyon gawin dahil kalahating araw ang aabutin bago marating ang pinakamalapit na isla gamit ang pandagat na transportasyon. Wala ring nakakalapag na kahit anong sasakyang himpapawid nang hindi nakikipag-ugnayan sa Head Warden. Si Marcus Lopelion ang kasalukuyang Head Warden sa naturang kulungan. Sa unang araw niya sa trabaho, inutusan siya ng noo’y Head Warden na si Maximo L

"Ito ang lugar na iyon." Hindi naman kalakihan ang isla pero sadya nga bang destiny niya ang muling lumanding dito? Tapat lang pala halos ng dagat ang maliit na kwebang kanyang pinagtaguan noon? Ngayon lamang niya pinag-aralan ang buong lugar at hindi ka naman maliligaw dahil maliit na isla lang ito. Walang naninirahan sa lugar na ito sa pagkakaalam niya. Kasinglaki lang ito ng isang barangay kaya madaling makapunta ng dagat basta sundan niya lang ang tunog ng alon. Nakita rin niya ang daan na mukhang trail. Siguradong mga katutubo sa kabilang isla ang may gawa nito. "Over." Boses ni Brent sa kabilang radyo ang narinig niya. "How are you, guys?"

Pero sa ibang mga island halos lahat ng mga private island owner’s ay may yate. Alam kong secured ang hotel at ang hatchery dahil kompleto sa CCTV at may mga guard sa paligid. Pero ang ibang mga maliliit na isla na tanod at Coast Guard lang ang inaasahang bantay at halos madali din pasukin ang mga bahay dahil sa mga ito ay gawa sa pawid at kahoy. Sila ang kalimitang pinupuntirya ng mga halang ang bituka.

Iyong wala nang iba pang makakakita sa kanya kahit ang pamilya at ang mga kaibigan niya, lalong-lalo na si Juancho. Mahigit kalahating araw ang biyahe namin hanggang sa makarating kami sa isla ng San Martino. Si River lang ang nakakaalam sa isla na binili niya. This is a remote island at mahirap nang matunton ng ibang tao. Nang makarating kami sa bungad ng isla ay namangha kami sa ganda at katahimikan ng lugar. Nasa tabi lang ito ng dagat na napaliligaran ng coconut trees.