Novel & Cerita Bear This In Mind

Cara Nang sinabi kong iingatan ko ang bata sa aking sinapupunan,I mean it. Pinili kong huwag isipin ang kahit anong negatibo sa aking paligid, kahit pa palaging nakasunod kung saan man ako magpunta ang mayordoma na laging matalim ang tingin sa akin. Huwag kang mag-alala dahil makakaalis na rin ako dito.

Hindi siya mapakali at panay ang lingon niya sa paligid dahil baka bigla na lang may pumasok na tao at mahuli sila sa gano'ng akto. "Stay still, Anna." "B-baka m-may tao," aniya. "Nevermind them. Just focus on me." anito at muling sinunggaban ang dibdib niya. Jusmiyo Marimar! Paano nga ba sila umabot sa gano'ng tagpo ng amo? Bakit ni wala man lang siyang nakapang pagtutol sa sarili? Inaangkin na nito ngayon ang dibdib niya pero heto siya, nasasarapan imbes na pigilan niya ito.

"You must." Because Louise have a great tolerance in alcohol, he stand until the end na hindi nalalasing. Mas lumakas nga lang ang loob niya para magsabi at magkwento ng mga saloobin na madalas lang niyang sinasabi kapag may alak siyang iniinom and this the right time to listen to him. Even his voice is not clear as crystal, I tried my best to listen at his rants. Mayamaya natahimik siya tapos humawak sa braso ko at bahagyang pinisil iyon.

“I… I’m trying not to… overthink this.” Ngumiti ako ng bahagya, nakaramdam ng kakaibang saya at sakit sa parehong oras. “We don’t have to overthink. We just… have to be here , act normal,” bulong ko, at bahagya kong hinawakan ang kanyang kamay sa bola. Ramdam ko ang pag-igting sa kanyang mga daliri — hawak niya ako, pero hindi lamang ang bola, kundi pati ang aking maliit na mundo.

She did inhaled and exhaled a few times with close eyes while trying not to mind the negative thoughts in her head. "The memories are still in your head, right? Don't push it away, September. Don't try to forget those memories. Just let it in your head and try to focus. Keep calm and don't overact." mahina nitong saad sa kaniya. Humigpit naman ang hawak niya sa kamay nito.

Tumitig ito sa kaniyang mga mata, sinasabi na hindi iyon mangyayari dahil bantay-sarado ang mansion. “Babe, naiintindihan ko ang worries na mayroon ka ngayon, pero huwag kang mag-isip nang ganiyan. Hindi makakabuti sa iyo iyan. Apparently, we have guards and they will surely keep their eyes roam around.”

"never beg for a friendship or a relationship with anyone,if you don't receive the same effort thay you give,cut them off" truelala❤️ peace of mind po ang kailangan natin and we need to take care of our mental health ❤️

Nakangiti kong akit dito saka ko hinawakan ang kaniyang kamay at hinila ito papasok sa loob 𝚃𝙾 𝙱𝙴 𝙲𝙾𝙽𝚃𝙸𝙽𝚄𝙴𝙳 𝙳𝙾𝙽'𝚃 𝙵𝙾𝚁𝙶𝙴𝚃 𝚃𝙾 𝚅𝙾𝚃𝙴 𝙵𝙾𝙻𝙻𝙾𝚆 𝙰𝙽𝙳 𝙲𝙾𝙼𝙼𝙴𝙽𝚃

“Kahit papaano may nakapansin sa effort ko. Pero ang mismong amo mo, hindi man lang tinignan.” Walang pag-iisip-isip, sumagot muli ang bear. “Mr. Black’s schedule is highly erratic today. I strongly advise you to prepare yourself mentally and emotionally. Also, friendly reminder: Do not skip your meals. Your health is mathematically critical to Mr. Black’s sanity.”

“Kaya huwag mo akong pakitaan ng lungkot ngayon. Cheer up. Isang linggo lang tapos pagkatapos non, makikita mo ulit ako.” “I’m too attached. I mean, I don’t hate it. I’m just scared.” Naiintindihan ko. Walang masama sa sinabi niya dahil hindi naman talaga natin alam kung ano ang mangyayari sa hinaharap. “Huwag mo munang isipin ang hinaharap kasi. Mag concentrate ka muna sa kasalukuyan. Overthinking lang ‘yan.” Ngumiti siya ng tipid.