Binata Novels & Stories

Habang ang binata alam ng binata na hindi ito ordinaryong babae lang, paano magkaroon ng baril ang isang babae at sugatan pa ito. Ang malala pa ay napadpad ito sa kanila. Kung tama ang iniisip ng binata sa itaas ng bundok o ng falls ay may naganap na naman na pangangaso. Dahil sa lugar nilang Bario Tinago ay uso ang pangangaso, ngunit sa uri ng suot nito hindi mo parin masasabi kung ito nga ba ang pakay nito sa kabundukan.

assistant"> “BINILI namin ito ng tatay mo para magamit sa pagtitinda. Maganda ba?” Masayang tinig iyon ni Estella habang ipinapakita kay Jansen ang kanilang bagong rolling store. Lumang sasakyan lamang iyon na halatang pinaglumaan na ng panahon—kupas ang pintura, may kalawang sa ilang bahagi, at wala pang plaka dahil hindi pa rehistrado. Ngunit sa mga mata nilang mag-anak, tila isa iyong malaking hakbang patungo sa pangarap nilang umasenso.

Kabanata 217 Nakatira si Jam sa isang high-end na condominium malapit sa kindergarten ni Bailey, pero mahigit apatnapung minuto ang biyahe mula sa Hawthorne Group. Malaki ang ginastos ni Clint para mabili, sa pamamagitan ng isang intermediary, ang unit na nasa mismong ibaba ng apartment ni Jam. Sa buong buhay niya, hindi pa siya kailanman gumawa ng ganito kababang bagay.

Bakit mo binaril? "Sa balikat ko lang naman siya binaril.. Hindi kasi kumikilos ng mabilis eh. Paano tayo makakatakas kaagad kong pabigat pa siya.” pagda dahilan nito sa kasama. "Masyado kang mainitin ang ulo. Paano na ngayon yan? Binaril mo siya..” "Itapon mo na yan sa basurahan." bilisan na natin dahil papunta na ang mga kalaban."Hindi tayo ililigtas ni Boss kapag nahuli tayo ni Marco Dela Vega."

Ang binata ay matangkad, gwapo, nakasuot ng light blue na suit, at may kulot na itim na buhok—tila bata pa. Mukhang parehong bata at presko ang dalawa. Lumabas ang mga binata na may dalang ilang shopping bags. Hinabol nila si Hiraya at iniabot sa kanya ang mga bag, waring humihingi ng tulong. Pero si Hiraya, nakasuksok ang kamay sa likod, at tila wala man lang pakialam. Hindi natuwa ang binata at patuloy siyang humabol, pilit pa ring inaabot kay Hiraya ang mga dala. Si Hiraya naman ay patuloy sa pag-iwas at hindi tinanggap ang mga iyon.

Kabanata 10: Blacklist Ang ulan ay kumakapit sa salamin ng bintana. Sa loob ng tahimik na silid, tanging mahinang tunog ng cellphone ni Martina ang maririnig. Nasa kamay niya ang telepono—tumatawag si Albert. Mabilis ang tibok ng kanyang dibdib, pero hindi dahil sa kaba—kundi sa galit na matagal niyang kinimkim.

Binuksan nila ang pinto. Sa loob ng opisina, malamig ang hangin... aircon na parang gustong patayin ang emosyon. Nakatayo si Betina sa bintana, nakatanaw sa lungsod na parang kanya. Tuwid ang likod, parang estatwang ayaw mabasag. “Hindi kita inimbitahan,” sabi niya nang hindi lumilingon. “Hindi ko kailangan ng imbitasyon para ipaglaban ang katotohanan,” sagot ko.

Pag sara ko ng refrigerator ay nagulat ako ng makita ko si Betyni, talagang nagulat ako kase may mascara ito. Grabeee. “Ano ba Betyni kakagulat ka naman.”Saad ko. Nilagay ko ang basong hawak ko sa lamesa at humarap kay Betyni na ngayon ay nakatitig saken. “Ang bilis mo naman pala gulatin.”Wika nito. “Tapos?.” “Wala naman ang ano mo dahil ganon ka tratohin ni Hendry.”Saad nito.

sabi nito, matagal niyang pinagmasdan ang bintana dahil nagbubukas sara iyon ng mag-isa. "Ingat po, baka matanggal na iyan sa bisagra, luma na po iyan." Unti-unti niyang nilingon si Austin sa tabi niya, kinakausap niya ba yung-- Kung ganoon ay may multo nga sa bintana?

Bumuntong hininga ako at mahigpit na hinawakan ang aking espada. Napaabante ako ng isang hakbang nang may bumangga sa akin mula sa likuran. "Paumanhin, Binibini," aniya nang harapin ko siya, aligaga ito. May dala siyang maliit na basket na may lamang ilang berdeng halaman at bote na may halamang ugat sa loob, mabuti na lamang ay hindi iyon nahulog. "Bigla ka na lamang kasing humihinto," aniya pa.