Novel & Cerita Black Teeth Japan

Tanong niya kaya nangunot ang noo ko at nilapitan siya. "Pan?" Kwestyon ko. "Yes." Pagsagot ko rin. "Why is it silver and black?" Lumunok ako at alanganin na ngumiti. "Well, chemical reaction. Oo, 'yon nga. Nang una naming gamitin 'yan, silver pero ng mainitan naging black yung likod. But it's still okay." Nangunot ang noo niya at tsaka tumango. "Okay." Blangko na naman ang tingin niya tapos ay basta basta na lang akong tinalikuran kaya napangiwi ako at sinundan siya papunta sa kusina.

That was pretty obvious from the shirt he was wearing. Ang makakapal na kilay naman niya ay bumagay sa mapungay na ash gray niyang mga mata. I think, may lahing American o kaya ay British ang lalaking ito. At ang labi niyang perpekto ang pagkakahubog na tila laging nanunukso ay nakadagdag sa angking kagwapuhan. Heinz is oozing with sex appeal, I must say. Lihim ko tuloy sinisi si Seiichi kung bakit wala siya ng mga oras na iyon. Sigurado, mukha pa lang ng Hapon na 'yon, distracted na 'ko! natatawang usal ko sa sarili.

Hindi na kami natuloy sa aming planong pagbabakasyon dahil may nakuha na kaming lead sa mga taong balak dukutin ang aking Anak. We are here at Japan since yesterday at kasalukuyang nandito sa Bar na pagmamay-ari ng Isang Yakuza at ang Balita namin ay mga tauhan niya ang pumatay sa aking Ama. "What kind of drink's you want to order Beautiful?" Tanong up nito sa akin gamit ang lingguwahi niya.

Matangkad naman ako pero hindi pa rin ‘yon sapat kaya bahagya akong nakatingala sa kaniya. He also has this black hair that looks very soft, thick eyebrows that made him more looked serious, his sharp jawline that currently clenching, his perfect pointed nose, his naturally red lips that look soft, and of course, that captivating silver eyes that look familiar. He is just wearing simple black jeans, a white plain shirt, and brown ankle boots.

Nakatutok iyon sa kanya. Si Blake ay sumandal sa pinto, nakasuot ng puting polo na naka-roll up ang cuffs, na naglalantad ng mababang-key na platinum na relo sa kanyang pulso. Ang liwanag ng sikat ng araw na sumasayad sa kanyang balikat ay nagbigay ng kaunting liwanag sa matalim na aura niya. Nagmukha siyang Japanese Anime na bida sa isang fighting scene. "Sige po prof, pag usapan na lang po natin ulit yan.."."

At mas umangat ang kapogian nito sa suot nitong dark blue at gray na plaid shirt at straight na pantalon. Maayos din ang undercut nitong gupit sa itim niyang buhok. at ang kanyang mga mata sa ilalim ng kanyang mala-espada na kilay ay kumikinang sa karunungan. Lalo na nang ngumiti siya, bumungad sa kaniya ang maputi at tuwid nitong mga ngipit na puwede nang pang-comercial ng toothpaste!

ika ni Jam na kina ngisi ko. "Bibili din naman kami ng iba pero gusto ko lang mangolek ng ganito para just in case may magagamit ako kung gusto kong manamit ng black. Paparesan naman namin yan ng ibang kulay at hindi lang ito black na pure," sabat ko naman.

sabi ni Stanley habang tinuturo ang mga isda. "Ang gaganda nila, anak. Pwede kang magpakain ng koi fish diyan," sabi ni Dixon habang inaabot ang pakete ng fish food. "Yehey! Salamat po, Daddy!" sabi ni Stanley habang masayang nagpapakain ng mga isda. Matapos ang aming pagbisita sa Kinkaku-ji, nagpunta kami sa isang traditional Japanese tea house para maranasan ang Japanese tea ceremony. Ang bawat galaw at ritwal ay puno ng kahulugan at kagandahan.

Nakakatakot kasi baka mamaya hindi niya napapansin na nahuhumaling na naman siya rito— Teka, hindi nga ba? Nakagat niya ang labi sa naisip. Pagkarating sa Japanese restaurant ay agad na nag order sila. Habang naghihintay ay siya namang todo iwas niya ng tingin kay Grant. Nakasuot ito ng dark blue long sleeve na bahagya pang nakatupi ang dulo. Naka-brush up ang buhok kaya mas lalong lumitas ang features ng mukha nito. Kaya halos lahat napapatingin. Dati naman kapag nasa television ito ay mukha itong suplado, pero bakit ngayon ay napaka - aliwalas ng pagmumukhq nito?

Napasmirk ako ng makita ko kung paano nanlaki ang mata ng lalaking may shoulder length hair ng baggitin ni Raden ang halaga ng relo niya. Hinubad ko na rin ang kuwentas ko na may maliit na black diamond na pendant. Nakuha ko ang kuwentas na ito no'ng napagtagumpayan kong bawiin ang black diamond ring mula kay Takahashi. Pinadala sa akin ng Presidente ng Japan. "The black diamond will cost 5 million pesos and the gold worth 1 million pesos. Take it or leave it," sabi ko pa ng ilahad ko ang kuwentas ko sa kanila.