Borrowed In Tagalog Novels & Stories

Kaloka, present tense talaga ang ginamit niya. "Van, maraming ipinanganak na mahirap at pinakamayaman na ngayon. At meron din namang ipinanganak na mayaman na maghihirap dahil sa katangahan like you." I pointed my finger at her. "Pipili ka na lang, sa mahirap pa. Ang dami namang mayaman na pogi, 'no?"

nasisiyahan kong sabi. "Kung alam mo lang kung gaano kabait si Sir, hija. Ang laki ng utang na loob ko sa batang 'yon. Kaya masayang-masaya kami ng asawa ko nang mabalitaang nagkakamabutihan kayong dalawa. Malaki ang tiwala namin na kung sakaling ikaw ang magiging kabiyak niya'y alam naming hindi pera ang habol mo at maaalagaan mo siyang mabuti," nakangitang wika niya.

Kunot ang noong napalingon ito sa pinanggaling ng sigaw at nakita ang dalagang humahangos at may labit na mga paper bag, punong puno ng grocery. " Buti na lang at naabutan kita. Eto ang card oh." Hirap na inabot nito ang card na galing sa sling bag ng dalaga. " Where did you get the money?" Tanong ng binata. " Money? Pwede ba dito ang currency natin? Pero ang sabi ni Kheed, iba ang pera nila dito... " Nagtatakang kinakausap ng dalaga ang sarili na abot sa pandinig ng binata.

Gagong coach yun mamimirwisyo pa sa ibang tao. “So ano na? boracay is waving.” Rinig ko pang saad ni Sophia. Ano bang meron sa Boracay na yan at baliw na baliw sila sa lugar na yan, bukod sa dagat, ano pa bang makikita dun? Medyo matagal na rin pala simula noong huli kong napuntahan ang dagat dahil sobrang layo sa amin.

Kahit mga simpleng bagay ay masaya na kami basta ang mahalaga ay sama sama kami. That's what our grandfather taught us-money is important but family is importanter. Ay joke, everything pala 'yon. "Sarap ng tulog mo Iya ah? Tulo laway ka pa." Pangangasar ni Kuya Lance nang makaupo ako kaya inirapan ko na lang ito na agad niya namang ikinatawa. Alam ko namang nagbibiro lang siya dahil hindi naman tumutulo ang laway ko kapag natutulog.

Parehas mahalaga sa amin yung gamit namin aber. "Bakit ako maiinggit? Eh pwede naman akong ihanap o ikuha ni Kuya Ng ganiyan anytime. Walang bayad yan noh! At saka itong sa akin, Binayaran. Yang sa'yo, Kinuha." sabi niya bago punasan ang bibig niyang may chocolate.

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

tanong niya. Muli naman akong napabuntong hininga at napatingin sa kaniya. "I already told you. Sa maliliit nga na bagay hindi ako tumatanggap!" inirapan ko siya. "Then, let me lend you my car. Makaka-save ka kung papayag kang pahiramin kita," pagpilit niya. "No. Salamat na lang pero hindi talaga ako papayag," sagot ko sa kaniya.

"I'm not mocking you, baby. It's just that you're so cute right now. Para kang batang nag ta'trantums but still mas gugustuhin pa ng makakakita na pisilin ang pisngi mo kesa sawayin ka sa pagmamaktol mo." Cat got my tongue! Napatanga ako sa sinabi niya na parang lahat ng alam kong salita sa bukabolaryo ay kasalukuyang naglaho. Nawala ang mga ito ora mismo at hindi ko alam saan ako kakapa ng mga salitang pwede kung itapat sa kanya.

Nilapitan n'ya ito at agad na sinagot. "Hello," bungad n'ya sa kausap. "Tito judge, three million for my service," ang boses ng isa sa mga kambal ni Brook ang bumungad sa kan'ya. "What service?" nagtatakang tanong n'ya sa bata.