Broken Family Drawing Novelas e Histórias

Pasimple ko namang pinunasan ang aking mga luha bago pilit na ngumiti sa kanya habang siya ay sinasalubong. “Let mommy see…” pilit ko pang pinasigla ang aking tinig nang magtagpo na kaming dalawa. Lumuhod pa ako sa kanyang harap para magkapantay kami bago ko kinuha ang papel na kanyang hawak para matingnan. It’s a drawing of a family picture of four. At hindi ko na kailangang tanungin kung sino-sino ang kanyang ginuhit dahil alam ko nang ang pamilya namin iyon.

Then we walked out of the room. Conrad was in the living room. He was sitting on the floor, surrounded by crayons and paper. He looked up when we walked in. “Bakit hindi ka pa natutulog?” tanong ko. "Daddy! Mommy! Look at my drawing!" He held up a piece of paper. It was a family portrait. Three stick figures. One big. One medium. One small. "Who is that?" I asked. "That's you, Mommy. And that's Daddy. And that's me."

This is for our family,’ sa isip-isip niya. Bahagyang kumalas si Yvee sa yakap at tiningnan ang papel sa sahig. “Ano ‘yan?” pag-iiba niya nang usapan. Mas nakakaramdam siya ng guilt sa sinabi ng anak niya dahil masyadong kumplikado ang sitwasyon nila. Sino ba naman ang inang ayaw maging masaya ang anak niya? Agad namang kinuha ni Atlas ang papel. Drawing iyon ng apat na stick figures. Isang babae, isang lalaki at dalawang maliit na bata sa gitna. May maliit na bahay rin sa gilid.

anas niya. Malamang sa malamang ay pera ang habol ng mga ito kay Paul. Mayaman ang pamilya nito. They owned one of the biggest hospital in the country kaya walang dudang kidnap for ransom ang ground sa pagkawala ng kaibigan. Naikuyom niya ang kamao. Hindi siya papayag na may mangyaring masama sa kaibigan. Hindi sila papayag. Napatingin siya kay Francis na ngayon ay napakaseryo na nang ekspresyon.

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

Ngunit habang isa-isang binabaliktad ko ang mga drawing niya ay may isang papel na nagpahinto sa paghinga ko. Nanigas ako. Nakita ko sa kang drawing ang isang masayang pamilya. Magkakahawak-kamay pa. May araw sa itaas at malaking bahay sa likod. At sa ibaba ng drawing ay pinangalanan pa niya ito. Mommy Celine. Baby Brent. At… Daddy Alaric. Parang biglang bumigat ang paligid. Nanginginig ang mga kamay kong hinaplos ang sulat niya.

seryosong sagot ni Zack. Bago pa man makapagsalita si Amy, biglang tumakbo ang kambal papunta sa dining area. "Mama! Papa! Look, I made a drawing!" sigaw ni Josh habang hawak ang isang papel. Ipinakita niya ang larawan ng isang masayang pamilya—si Zack, si Amy, at silang dalawa ni Aliah. Sa gilid ng papel ay may nakasulat na, "Happy Family Forever."

And when I turn to the next page again, I saw a half piece of paper. Sa maliit na papel na iyon ay may drawing na mga tao, halatang drawing ng bata. Isang pamilya iyon na may tatlong anak, dalawang babae at isang lalaki. Sa bawat drawing ay may mga nakasulat sa ibaba na Daddy, Mama, Zara, Zafira, Zanjoe.

buong lakas niyang sigaw. Pagod na huminga si Yohan at humigpit ang kapatid kay Catherine. "Tama na, Sandra. Itigil na natin ito. Nasa akin na ang divorce paper at pirma mo na lang ang kulang dito. Hindi na magbabago pa ang desisyon ko. I want to build a family with Catherine."

And somehow, after everything they survived, the familiarity of it all felt comforting instead of overwhelming. “Mama,” Alexion suddenly asked while holding up his drawing proudly, “does this look like our family?” Everyone looked toward the paper immediately. The drawing itself looked exactly like something made by a child crooked stick figures, uneven coloring, random giant hearts floating everywhere but what made the room quiet was the fact that every single person was there. Dera. Alex. The triplets. Lora. Ji Lian. Even Jian. Drawn slightly higher near the corner of the page beside a badly shaped cloud.