Bugtong Tagalog At Sagot Novels & Stories

turo ko kay mayabang "Oo na.. sorry po aalis nalang ho kami".sabi naman ni mayabang "Halika nga dito".hawak nito sa kamay ko "Ano ba bitawan mo Ako".saad ko "Alam mo ang ingay mo!pinanganak kabang may speaker sa lalamunan?".pang iinsulto nito Syempre para saakin insulto na yun! Pero kapag si ate o si Mama nagsabi eh bakit ako magagalit?mana ako sakanila noh!

tudyo pa ng mga buang sa akin. "Amp sama nyo. Ni-bu-bully nyo ako wahhh" "Girl it's binubully, not ni-bu-bully fix mo muna your salita before you sabi it" "Uyyy si anak ng kahoy may pa correction your honor pang alam eh ikaw nga, mababaliw na kami dyan sa conyo disease mo, ayus-ayusin mo din yang tagalog mo uy" "Y*wa you talaga himpapawid ka, hope you go to the kalawakan na para di na kita ma-see everyday, err"

Inis kong tanong sabay turo sa sarili ko. Ba't bigla-bigla nya nalang akong tinatawag na bitch?! Inaano ko ba sya! "What? No! What I mean is do you like beach?" "Do I like bitch? DO I LIKE BITCH?? Abay gagu ka ba? At sino namang baliw ang gusto ng bitch ha!" Pasigaw kong saad sakanya. "Gosh ang bingi nya sobra." "Beach like dagat in tagalog Ms. Vee! Gets mo po ba huh??"

"Lola Selma, may problema po ba kayo kay Luke? Napatawid pa kayo ng bakod dala 'yang walis ninyo." "Aba!" naghihimutok na sumbong ng matanda, "'Yang binata rito nakakaawang tingnan. Hindi mo man lang ba nasilip ang bintana mo? Nagbibingi-bingihan ka na naman siguro gaya no'ng nasira ng pamangkin mo 'yong paso ko—ikaw talaga, Logan! Ikaw talaga!"

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.

kwento niya. Naghagilap ako ng maisasagot pero wala akong mapiga sa utak. Natatakot akong magsalita dahil baka mautal lang o mali ang aking magiging sagot. Ni hindi ko nga alam kung bakit dinala niya ako rito na kaming dalawa lang. "Hey, are you okay?" untag niya sa akin. "Po? Ayos lang po ako," sagot ko kaagad. Mabuti na lang at hindi ako nabulol.

tanong ng katabi sa naguguluhang kaklase. Ngumuso ang babae. "Wala, nalito ako 'e. Iyon na nga lang 'yong isang tagalog na question, 'di ko pa nasagutan. Tungkol pa ba sa society and culture 'yon?" kamot batok niyang tanong at muling nangalabit. "Ikaw ba, ano'ng sagot mo?" "Brownout." Tipid na sagot nito at tsaka tumayo.

mahinang sagot nito Bahagya akong tumango, pero bago siya tuluyang makalabas ng silid, hindi ko napigilang magsalita ulit. “Your company… or your family’s?” tanong ko, halos nagulat din sa sarili kong lakas ng loob. Napalingon siya. For a moment, parang nag-iba ang hangin sa pagitan naming dalawa. May gulat sa mga mata niya—hindi dahil sa tanong ko, kundi sa tono. Parang ngayon niya lang napansin na gusto ko na siyang intindihin, hindi lang katakutan.

Muntik nang matabig ni Gabriel ang bote sa gano'ng tanong ng dalaga sa kanya, "Bawal!" "I'm just kidding. Hindi talaga ako umiinom. Kahit kailan di ba ako nakakatikim kahit beer man lang." Biglang bawi ng dalaga sa kanya. "Mabuti naman kung gano'n. Hindi bagay sa'yo!" muling tinawanan ng dalaga ang binata.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?