Buwang Novels & Stories

Third Person's POV Ito na siguro ang pinaka masayang birthday celebration ni Marga. Napaka daming tourist spots ang nais nilang bisitahin ngayong araw pagkagising pa lamang. "Saan ang punta natin?" tanong ni Trixie habang nagkakabit ng seatbelt. "I'm thinking of Fort Pilar. May museum do'n, baka magustuhan niyo. They say that Fort Pilar, is a 17th-century military defense fortress built by the Spanish colonial government here in Zamboanga."

Wala ng iba! MAKALIPAS ANG PITONG BUWAN ay kabuwanan na ni Yolly. At hindi pa man ay tutok na tutok na sa kanya ang lahat, pati ang tatay niya ay umuwi mula Saudi dahil paano naman kasi ay hindi lang daw isa at hindi lang din dalawa ang magiging panganay nila ni Andy… kundi TATLO! Yes, triplets daw ang bunga ng pagmamahalan ng dalawa. Na sa sobrang pagmamahalan ay nasobrahan yata. Lol!

First time niyang makaramdam ng ganito sa buo niyang pagkatao kung kaya hindi niya alam kung ano iakto ng katawan sa ginagawa nito sa kaniya. "Relax Baby, I know that this is your first time and I want to make it special for you." Ngumiti ang binata sa dalaga at pinag-igihan ang pag laro sa koronang nanigas sa kanyang palad. Napapikit ito at napasandal ang ulo sa ulohan ng upuan. Bahagya pang nakaawang ang mapupulang labi kung kaya sinakop ng kaniyang bibig muli ang labi ito.

He has hazel brown hooded eyes, thick eyebrows, and perfectly proportioned lips. Gwapo pero amoy tarantado. "Mister whoever you are," I started and took the bag by myself. "Ako ang naunang pumili nitong bag kaya ako ang dapat makakuha nito, right?" I tried to explain as I show him the bag.

Lumingon ang binatang pinuno sa bandang may kaliwa ng bulwagan at bahagyang tumango siya roon. Ang nakasaradong pinto sa kaliwang bahagi ng bulwagan ay biglang bumukas at lumabas rito ang isang tao. Sa tindig niya ay malalaman mong isa itong lalaki at nakasuot ito ng mahaba at kulay pulang kapa na may sinturong itim na nakatali sa kanyang baywang. Hindi ko masyadong nakita ang kanyang mukha dahil natatabunan ito ng suot na kapa niya sa ulo.

sambit ng isa sa mga Brilliones na nasa bulwagan “Oo Tama ka, siya nga yung nakita natin na matapang na mag isang humarap sa mga demonyo” tugon naman ng isa sa mga taong nasa Bulwagan Ang lahat ay natuwa at nag palakpakan nang malaman nilang si Brayan ang nag iisang matapang na humarap sa mga demonyo at isa ring Brilliones na tulad nila, Isang malakas na tinig ang biglang sumigaw sa luob ng bulwagan,

bungad niya, ramdam ang tensyon sa bawat salita. “By the way,” biglang sinabi ni Wendell, tumayo at kumilos papalapit sa sofa, “ang kapitbahay natin… bumalik na sa bayan.” “WHO?” tanong ni Sean, nakataas ang kilay, sabik sa detalye. “Alalahanin niyo ang cheerleader ng high school, ‘yung head over heels sa’yo, Moises?” paalala ni Wendell, nakangisi.

Nakatingin pa sa akin, obviously teasing me. "Gago," natatawang sabi ni Larah. Napailing na lang din ako habang mahinang natatawa. Ilang minuto pa kaming nagbangayan tungkol sa magiging band name namin. Puro kalokohan kasi sina Kuya Red at Henry kaya panay rin tawanan namin at natagalan pa sa pag-settle kung anong name. Later on, we agreed to name our band Microscope. Ang lalakas ng trip nila. Nakisabay na lang ako.

--- Kinabukasan, 8:00 ng umaga. Ang Wei Corporation Tower ay isa sa pinakamataas na gusali sa lungsod. Tatlumpu't limang palapag ng salamin at bakal na tila sumisigaw ng kapangyarihan at pera. Tumayo ako sa harap ng pangunahing pinto, hinawakan ang aking bag, at huminga nang malalim.

Punit ang damit pang itaas nito at maraming kagat kung saan-saan. Isang marahas na tingin ang ibinigay ko sa lalaking walang suot na damit at may dugong umaagos sa mukha. Ngayon ko nakilala kong sino ito. Si Greg De Castro. Ang muntik na ring manggahasa kay Marga noon.