Buwang Novels & Stories

Bea Sa utak niya na lang binanggit ang pangalan nito sa takot na baka itulak siya nito bigla. "I miss you so so so bad," muling bigkas niya bago muling hin*likan ang ulo at sentido nito. Ngunit umawang ang mga labi niya noong bahagya itong lumayo at malamig siyang tingnan. "Ako ang na-mi-miss mo o ang asawa mo?" malamig nitong tanong.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

’’ maang niya, habang mahigpit na nakahawak sa strap ng kanyang bag. ‘’Hindi ako tanga at bingi, Sheila,’’ malamig na sabi ni Christian, madilim ang mukha. ‘’Malinaw na malinaw sa pandinig ko na pawang pangbabastos ang lumabas sa bunganga mo!’’

tugon nito sa akin. Inilibot ko ang aking paningin. I saw Lucas, Mateo, Israel, Isaac and Rebecca. And the last one girl standing is the beautiful Micah Del Fuego Montenegro with her husband, Hugo Del Fuego. Masasabi kong malaki pala talaga ang pamilyang Montenegro. At hindi maipagkakailang magaganda ang lahi. Napansin ko rin ang ilang binatilyo at dalagitang mga anak ng mga ito, at may ilan ring mga bata pa.

Paliwanag nito. “Dahil sa double coat ang kanilang balahibo ano.. ooh i know, puro mo na ako laway..” naka ngiti kong wika dahil bawat salita ko dinidilaan ako ng tuta. “Hon, gusto itong itim na aso wala siyang teinga..” wika ng asawa ko. “Ah yan? Gusto mo? Tawag sa kanila ay Kangai Dogs, mga Giant sila isa din yang Bernese lalaki sila ng parang tao.” Paliwanag ni Kuya Kim.

One Year Later Mainit ang sikat ng araw na tumatama sa hardin ng isang eleganteng beach house sa Batangas. Hindi kalayuan sa may veranda, nandoon sina Brandon at Marga, naka-relax sa isang swing chair habang pinagmamasdan ang isang munting nilalang na may maamong mukha, kulot-kulot na buhok, at mata na parehong minana sa kanilang dalawa.

Manghang tanong ko. Napaawang ang labi ko nang makita kung gaano karami ang laman ng net. May mga dumating dala ang mga malalaking batya na tinatawag nilang "banyera". Makapal iyon at mukhang mabigat. May mga marka pa ng kung anong pangalan, siguro'y pangalan ng may-ari. "Yeah. Mostly referred to as tulingan ni Luzon. But we also have tulingan here. To us Ilonggos, aloy is the smaller version of tulingan," sagot ni Caio.

Nakahiwalay naman ang banyo at palikuan na may limang metro ang layo. Nakadungaw lamang ako sa bintanang hindi ko pa din nasasara sa mga oras na iyon. Sakto namang full moon ng Sabadong iyon kaya naman napakaliwanag ng palibot. Malayang nakatanaw ang kanilang mga mata sa patag na bukirin sa likuran ng kanilang bahay. Malapit sa isang basakan ang kanilang bahay na hindi naman nila pagmamay-ari. Ang nasabing basakan ay pag-aari ng isang mayamang Don sa kanilang baryo, ang nag-iisang haciendero at biyudong si Don Samson Aguirre.

Ngayon ko nga lang nalaman na may pet pala siya. “Iyon ang tawag ko roon since medyo common na tawaging hotdog or talong ang genital ng isang lalaki, hindi ba?” Napatango tango ako. “Ah! Si Junjun po pala ang tinutukoy n’yo.” At long last, naintindihan ko rin ang ibig niyang sabihin. “Junjun? Iyon ba ang tawag niyong mga millennials doon?”

“Kuya Sam.” “Oh?” Bulong niya sa kaliwang tainga ko habang dama ko iyong init ng buga ng kaniyang hininga, amoy ko iyong yosi na hinithit niya, ang kape na ininom niya, parang halimuyak ito sa aking ilong. “Kinakabahan po ako.” “Saan?” “Dito.” “Hindi mo ba ako gusto?”