Can't Hurt Me Novels & Stories

simpatya ni charm sa akin. Pero Charm... kaya nga Hindi nila ako kilala pero Ikaw kilala mo ako at alam mong Hindi totoo Ang mga sinasabi Ng mga ito Kaya Huwag Muna silang patulan. Alam mo Ammie napakabait mo noh.... Ikaw na nga itong niluko. Ikaw pa itong pinagsasabihan Ng mga masasakit ba media Ikaw pa Ang nagpapakumbaba. Pero Kung ako Yan lahat Ng mga taong nagbabash eh... sigurado akong makakatikim Ang mga Yan.

Nasaktan ko na siya. Galit na galit ako sa sarili ko. Masyado akong nagpadala sa emosyon at hindi ko naisip na malalim na pala ang mga nasabi ko. Umiyak siya at nasaktan ako. Gusto ko lang siyang inisin pero hindi ko akalain na aabot sa gano'n. Na nasasaktan ko na pala siya. I promised my self I will never hurt her again. I will ruin everyone who hurts her. Hindi ko siya hahayaang masaktan ng iba. Dadaan sila sa akin bago pa man nila magawa iyon.

Damn! Tumikhim ako at kunwa'y inis na tumalikod rito. Pinipigilan ang pagbagsak ng aking mga luha. Damn it! Hindi ko maintindihan ang sarili. Saan ba ako nasasaktan? Sa insulto nito o sa sinasabi nitong wala na itong ni katiting na nararamdaman para sa'kin? Bakit tila bumaliktad yata ang mundo namin nito? Sabagay, sabi nga sa kanta, ang buhay ng tao at kapalaran ay parang gulong ng palad. "I'm still talking to you, Ms. Del Fuego!"

"I'm not offended, Marcus. I'm just curious—" "Madel." I knew that tone. He was definitely about to come up with an excuse to make rejecting me hurt less. He'll give me some speech about how he can't be distracted. Before he can say anything else, I push myself off the counter and grip the folds of his suit jacket tightly.

Sana'y hindi siya magsisi na binigay niya rito ang sarili para lang matugunan ang daing ng katawan. Tungkol sa lalaking ugat ng lahat. Hahayaan niyang mabulok sa kulungan ang lintik na Knight na 'yon upang pagsisihan nito ang mga nagawa nito sa mga babaeng nabiktima nito. TRICK CAN'T HELP HIMSELF to feel pain inside him na para may kung anong tumutusok sa puso niya nang makita si Sayne na palayo mula sa kanyang bahay.

Kasi I am better than before, that my heart is still pure after the manipulation that challenge my character to the fullest. I will always win, hindi ko ginamit ang tao, pinakita ko lang at binigay ang kaya ko hanggang sa maubos ako. I know that it seems that I gave them a knife to stab me, but now I am healing from the pain that I caused. By giving the knife. Ilang taon na, sobrang sama ko ba sa sarili ko na sinisisi ko ang sarili ko kasi I allow people to hurt me, and to destroy me.

Umalingawngaw ang boses ko sa kwardo dahil sa inis, pero wala na akong pakialam. “I wasn’t here, okay—” SLAM. I slammed the desk hard. Even my teammates got shocked but Rafi firmly stand beside me. “Are you fucking serious, Damian?!” bulyaw ko. Hindi aiya sumagot. “This is what you get kapag inuuna mo yung mga walang kwentang bagay kaysa sa safety mo! Hindi ka seryoso sa sarili mong problema!” “Alex…” Rafi tried to calm me.

napamura siya sa gulat nang dumaloy ang mainit na almusal ko kanina sa dibdib niya pababa. “I'm so—” hindi ko na naman natapos nang magbanta na naman ang mga kinain ko sa almusal para sa kanilang emergency exit! Napatakip na agad ako ng bibig. Naluluha ako sa acid sa lalamunan, kahihiyan at diasappointment sa sarili. Gusto ko magsorry, pero ibubuka ko pa lang ang bibig, gumagapang muli paitaas ang kinain kanina. Ayaw ko na magkalat pa!

“Inaano ka ba? Mahalaga, nagbabayad ako!” “‘Di ka naman nagbabayad, e. Binuburaot mo. Saka may restaurant ka naman pero nangungutang ka sa café ko?” “Pre, ‘di mo gets! Mas masarap kumain ‘pag 'di ikaw may-ari noong resto!” Natatawa nitong ginaya iyong emoji na meme na ‘it really hurts’, iyong trending bago ito nagpaalam sa kaibigan. “O siya, diyan lang ako sa stall! Paupo, nakakangawit kang abangan.”

Thank u for hurting me Thank u for hurting me Thank u for hurting me Umalingawngaw un sa utak ko. Paulit ulit un pumapasok sa isip ko ng sinabe un ni Aki na nababasag ang boses. Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Namanhid ako sa kinatuyan ko. Hindi ako makagalaw habang nakatingin sa annulment paper na kasulukuyang hawak ko. Pilit kong tinatanggap sa sistema ko. Ito na, ito na ung hiling na ko, ito na ung gusto kong mangyare ang makalaya sa kanya pero f*ck parang hindi ko matanggap. Hindi matanggap sa isip ko, sa puso ko, sa lahat hindi ko matanggap. Nanginginig ang kamay ko habang nakatingin parin sa annulment.