Novel & Cerita Cebuano Kjv Bible

tanging tanong niya lamang habang nakatuon ang paningin sa altar ng simbahan. Umusog naman palapit sa kaniya si Estrella at hinwakan ang kamay nito, “Lucas capítulo cinco, versículo treinta y dos ( Libro ng Lucas, kabanata lima , talatang tatlumpu't dalawa) Hindi ako pumarito upang tawagin ang mga matuwid, kundi ang mga makasalanan sa pagsisisi. Iyon ang sabi ng Panginoon.”

singhal ko. "Edi ex boyfriend. Arte mo naman, Senyorita! Maka-deny sa De Dios porket Bernal na pag-aari ang kalahati ng Cebu," sagot nito. Sinamaan ko lang siya ng tingin at muling nagfocus sa pagbabasa. Patuloy ang pagdadaldal niya roon kaya paulit-ulit din ang pagbabasa ko. Walang pumapasok sa utak ko dahil ang ingay ni Maxi.

“Kahapon lang kami dumating Cebu mula sa Palawan after a long visit to Mommy Arianne. So, ganoon na nga. We eager to go here lalo pa at alam naming hindi basta-basta ang pinagdaanan mo.” Hindi ko alam kung naiintindahan ko ang sinasabi ni Jino. Para kasi akong walang naririnig. Para bang nagsara ang pandinig ko at sarado na sa lahat ng anumang sasabihin ng kahit sino. Para akong nabingi ng labis na pangungulila sa anak kong si Glory Belle.

Nakangiting agaw atensiyon ng mga ito sa lahat ng mga naroon sa sala. ———— "KAYLAN po kayo luluwas ng Cebu?" Iyon ang tanong ni Jino sa Mommy Arianne niya na labis na nagpayanig sa mundo ng kausap. Matagal kasing hindi nakasagot ang ina sa tanong na iyon.

Kaya dadamputin ko na sana kaso lang inunahan ako ni Mattheus, siya ang nag-abot niyon kay Kuya Cezar. “IMay kamay ka naman sumandok ka ng iyo," pagsusungit nito kay Kuya Cezar. “Salamat pa rin, boss,” tatawa anang ni Kuya Cezar, dito. “Brenda, kumain na bakit nakatingin ka pa sa ‘min ni Cezar?” ani ni Mattheus. Bumungisngis tuloy si Kuya Cezar. Inasar si Sir Mattheus at ako.

“Taga saan si Loreto?” Naningkit ang mga mata ko. May kutob na akong hindi maganda, pero pinilit kong kumalma. “Taga saan siya?” tanong ko, pilit na pinapanatiling mahinahon ang boses ko. “Cebu,” sagot niya. Diretsahan. Walang paliguy-ligoy. “Cebu?” ulit ko, habang unti-unting lumalalim ang buntong-hiningang pinipigil ko. Tinanguan ako ni Kuya.

"Uhm! Kailan balik niya rito?" Nagkibit balikat si Kid bilang sagot. Actually, magkaiba ng ugali sina Kid at Caleb. As far as I know, Caleb fluent in Cebuano dialect and english; hindi siya nakakapagsalita ng diretso sa dialect ng Tagalog. More on English—Cebuano. Yet, ni isa ay wala akong may niintindihan when he speak with his mom—Ma'am Ana. Kid naman Tagalog—English. Hindi ko pa talaga narinig na nagsalita Cebuano—dire-diretso itong si Kid. Yet, nakakaintindi siya.

Paliwanang ni Hunter "Hindi kaya delikado ‘yon?" "Teritoryo namin ang Quezon Province, Senator. Hihingi tayo ng tulong sa kaibigan naming si Elijah. Ang tatay niya ang mayor sa aming lungsod." Sabi naman ni Caleb "Sige, Caleb, Hunter... ipagkakatiwala ko na sa inyo ang planong ito dahil parang hindi na gumagana ang utak ko." seryosong sabi nya. Galit na galit cya

Tumango ako sa kanya at bumiso. “Tingnan mo ‘yang mga anak mo, kamukhang-kamukha ni Isaiah.” Natatawang wika sa akin ni Jezz, kaya napangiti ako habang nakatingin sa mga anak ko. “Bakit? ‘Yong mga anak mo ba, hindi kamukha ni Caleb?” Napatingin ako kay Isaiah na papalapit sa amin. “Kamukha rin, kaya nga madaya kayo!” Irap na wika ni Jezz, kaya lalo akong napangiti.

Hatalang gusto nang makipaglaro sa kaniyang Kuya. I couldn’t help but to chuckle, and caressed his hair affectionately while still laying on the bed. “Happy lang si Baby McKenzo dahil nilalaro mo siya, Anak. Alam mo naman na ikaw ang favorite Kuya at playmate niya, hindi ba?” Humagikhik naman si Deus Paulo nang dahil do’n. “Yey! Yabyu, Bibi Kenzo! Yab na yab ka ni Kuya Dut-dut ng marami!”