Cebuano Kjv Bible Novels & Stories

panic ko. “Ewan ko!” “Biglaan ‘to!” Nagtawanan silang dalawa. “Pero alam niyo ba?” singit ni Caleb. “Judge daw yung anak ni Don Hernan.” Napatingin kami. “Don Hernan?” tanong ni Georgina. “Yung may-ari ng Hacienda Monteverde?” Tumango si Caleb. “Gwapo ba?” kinikilig si Laura. “Ate!” saway ni Caleb.

Tahimik lang si Kuya, pero alam kong malaki ang responsibilidad niya. “Kaya, Bunso, habang wala ka pang trabaho, dito ka muna. Mas maayos ang hangin dito kaysa sa Maynila.” Napaisip ako. “Nasaan si Ate Joyce? Okay lang sa kanya na stay-in ka?” Saglit siyang natahimik. “Malamang siya may kasa—” sabat ni Kuya Caleb habang nagsasapatos. “May kagustuhan para sa future nila.”

“Ngayon ko lang nalaman na tsimoso ka pala. Siyempre, ba’t ko sasabihin sa ‘yo, e, secret nga.” “Pambihira naman! Ano nga kasi, ba’t ayaw mong sabihin?” ang pangungulit ko pa pero tinalikuran na niya ako at naglakad na palayo. “Hoy, Felipe! Ang KJ naman nito!” ang habol ko naman. Pero ayaw na niyang magsalita. Kainis! Curious na curious na ako, e. “E, ano namang pinag-usapan niyo ni Caleb sa loob?” ang tanong na lang nang makahabol sa kanya.

Lukas "Bagyo?" ako "Delubyo?" Lukas "Ayuda?" ako. Napasampal na lang si Caleb sa noo dahil sa pinagsasabi namin ni Lukas. Eh ano bang paparating? Magbigay kaya siya ng clue para hindi kami pahirapan dito aber!

"Well... It's depend on me. Ingon ni Mama Ana kung okay akong grades, I'll stay here." Hindi man naintindihan ni Iñigo, pero naunawaan niya pa rin iyon. "Tsk! You don't speak Tagalog, but you're fluen in Cebuano, huh? Really?" "Nag-aaral pa ako magtagalog," slang na pagkakasabi ni Caleb sa pinsan na si Iñigo. "But, I'm fluen in English." Dagdag pa niya't tumayo—lumapit kay Iñigo.

Gusto kong sisihin ang gobyerno, ang ospital, si Ante Fely, lahat, gusto kong magalit sa mundo. Sa gitna ng aking pagtangis, umihip ang napakalakas na hangin dahilan para mawalan ng apoy ang mga kandilang nakasindi sa altar at mabuksan ang mga pahina ng Bibliya na nasa lamesa. Nagsitayuan ang aking mga balhibo, at takot na nagpalinga-linga habang naglalakad papunta sa altar para isara at ayusin ang nakabukas na Bibliya. Hinarap ko ito, at naka agaw ng aking pansin ang isang parte ng basahin. Second book of Corinthians, chapter 1, verse 9-10 “Indeed, we felt that we had received the sentence of death. But that was to make us rely not on ourselves but on God who raises the dead. He delivered u

biglang sabi ni Christian "Sino?" "Pinsan ko si Jeff. Insan mag hi ka naman." "Hi!" Sabi no'ng lalake sabay kaway sa screen. "Hello." "Yeobo alahanin mo taken si Pat." "Yeobo naman ipapakilala ko lang naman para maging magkaibigan sila."

I said. Then I forgot to ask what it's the Cebuano of nice to meet you. Nevermind. "Nice to meet you po." Dagdag ko pa since Eion said it's polite to do so. Ngumiti sya politely. "I'm Mario. A worker here. Nice to meet you. Can you speak Cebuano?" "Not really. My friend Eion taught me a few.” Sabi ko pa, mentioning Eion's name since sya naman ang may ari.

Pinakilala ko naman ito sa mga bago kong kaibigan at nahihiyang ngumiti pa ang mga ito sa Ate ko. "Sasakay ba tayo o maglalakad na lang?" bulong sa akin ni Venus habang hindi makatingin ng diritso kay Kuya Christian. Mukhang tinamaan yata ni Kopido ang bago kong kaibigan. Well, sino ba naman ang hindi mabibighani sa hitsura ng Kuya ko. Ang pogi kaya at kuhang-kuha niya ang hitsura ni Daddy Gabriel. Halos maghubad nga ang mga kababaihan sa Manila kapag makita nila si Kuya Christian eh. Kaya nga din patay na patay dito si Carmela.

Sabay apir ng mag-beshie “O di ba, at least hindi siya red flag. Come on tell me, gaano kasarap.” “Ay Cleo ayan ka na naman e gusto mo bang idetalye ko pa sayo ha?” “Oo naman daliii.” “Iiii kadiri ka, akin na lang ‘yon.” “Ay ang KJ.” Natigil lang sila ng dumating naman si Bea. Ang dalagang kasing edad lang din ni Khaleb na nasa ampunan na tinutulungan nina Cleo at Loraine na makapag-aral. Bilang ganti ay tumutulong ito sa kanila.