Century Tagalog Novels & Stories

Sana hindi! "Kalilah! Are you alright?" Halos manlaki naman ang mga mata ko nang marinig ko ang pagtawag sa akin ni Angelo at naramdaman ko siya na nasa likod ko na siya. "Kalilah? Wait.." Napahugot naman ako nang malalim na hininga bago tuluyang nagtaas ng tingin. Nagtama ang tingin namin ni Anthony. Anthony is my ex-boyfriend and he's the father of Agatha na nag-abandona sa amin noong nagbubuntis pa lang ako para sumama sa ibang babae. Siya rin ang rason kung bakit hanggang ngayon ay hindi ko binubuksan ang puso ko para sa iba dahil natatakot akong muling masaktan.

Tssss. “Ferdinand Magellan Sir.” May diin kong saad sa huling salita. “In what year?!” king inang ito. Kapag ako ang tinatawag napakaraming tanong. “1521.” Sagot ko saka umupo. Ngingisi ngisi naman siyang nakatingin sa akin.

sabat ko "Kahit na ikaw Chin ha!mas bata pa yun sayo matanda kana dapat alam mo na kung ano ang dapat at hindi dapat".pangaral nito "Oo na Ate".bored kong sabi "Hali na kayo..at lalamig ang pagkain".tawag saamin ni Mama "Opo ma".sabay naming ani ni ate ***** Sumigla ang Mukha ko ng makakita ako ng poster sa isang building na naghahanap ng secretary.

Year 2000 "Angelo, son where are you going??" tanong ng Mommy Maria niya ng nalingat ito at umalis pala si Angelo sa tabi niya. Kasalukuyang namimili kasi sila ng food na dadalhin nila sa loob ng sinehan. Nasa loob na kasi ang mag-aama. At dahil maki Mommy si Angelo nagpaiwan siya.

"This time is different." Dahil bago siya umalis noon, siya ang "Second Young Lady" ng mga Alcantara—ang panangga ng ibang tao.

At ngayon ay lumalagay na pareho pala silang mali ng kanyang maybahay. Hindi nasiyahan ang alperes. Sumangguni siya sa isang sarhentong sibil, si Sarhento Gomez na noong bata pa ay nagbalak maging kura. Ikinunsulta niya ang tungkol sa problema nilang mag-asawa tungkol sa pagbigkas ng pangalang Filipinas. Nainis yata ang sarhento. Iyan na ang kinagawiaan noong unang panahon. Filipinas! Filipinas!

'Sige subukan mo, kung di mag-ala tigre na naman siya' Napangiwi siya sa naisip. Hindi nga pala sila in good terms para gumamit ng endearment. "Hy-hycent," tawag niya sa asawa at nakagat niya ang ibabang labi dahil sa takot o hiya? Basta 'yun na 'yun. Umigting ang panga ni Hycent. Nanatiling nakatingin sa television ang mga mata. Hindi man lang siya nilingon o nagrespond. Bingi lang?

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

tanong ko, para basagin ang katahimikan. “Matagal na,” sagot ng matanda. “Simula pa noong bata pa si Mr. Nikolas. Tahimik na bata ’yon… pero alam mong iba siya.” Hindi ko na nagawang itanong kung ano ang ibig niyang sabihin dahil huminto siya sa isang bahagi ng pasilyo. Sa dulo nito ay may mabigat na pintuang kulay itim, may ukit ng gintong simbolo sa gitna—parang crest ng isang pamilya o organisasyon at familiar saaken na napuntahan kona kaso nong oras na iyon ay madilim kaya nakalimutan ko ang itsura.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.