Chef Novels & Stories

Lumapit si Aleyna doon at saka din binanggit kung anu-ano pa ang kanilang oorderin. “Pancit ulam, dalawang order tapos anim na kanin.” Napatingin si Aleyna sa mga tauhan ni Maximillian na nagkanya-kanya ng upo sa gilid, malapit sa sasakyan. “Dagdagan niyo na pala, gawin niyong tatlong pancit ulam, labindalawang kanin, tatlong bote ng coke, anim na order ng kare-kare, at dalawang order ng bopis.” Labis ang ngiti ni Ginang Teresita dahil sa dami ng inorder ni Aleyna.

basta, last na talaga ito. pagdating namin sa lobby ay mabilis na siyang kumuyabit sa akin. buti na lang talaga at nakasuot ako ng shades. baka mamaya ay maheadlines pa ako bukas. feeling girlfriend kasi itong si Hershy. sana lang talaga ay walang makakita sa amin. "umami puy lentils, celeriac soya and fennel for starter. curried cauliflower steak and truffled polenta for the main course and... for the dessert... banana smoothie, thanks!"

sagot ng isa pang boses mula sa likuran ko. Lumingon ako at nakita ko ang isang lalaking nakasuot ng malinis na puting chef’s apron habang may dalang tray ng matatamis at sariwang juice. Para siyang direktang lumabas mula sa isang five-star restaurant. “I am Chef Bartholomaus-Vincenzo-Maximillian-de-la-Cruz,” pagpapakilala niya, at sobrang haba ng pangalan niya kaya sa kalagitnaan pa lang ay nawalan na ako ng bilang.

Hinubad niya ang kanyang kurbata, binuksan ang unang tatlong butones ng kanyang dress shirt, at itinupi ang mga manggas nito hanggang siko. Nagtungo ang bilyonaryo sa malawak na kusina. Kinuha niya ang isang kulay pink na apron na may nakasulat na "Boss Chef" sa harapan at isinuot iyon sa kanyang matipunong katawan. Ang lalaking nagpapaiyak ng mga CEO at direktor kanina ay ngayon naghihiwa ng sibuyas at bawang, pilit na pinipigilan ang pagluha ng kanyang mga mata dahil sa asidong lumalabas mula sa gulay. "Boss, kailangan niyo ba ng tulong diyan?" natatawang tanong ni Mateo mula sa pintuan ng kusina, nakahalukipkip habang pinapanood ang kanyang amo na nagmamada

Walang nakatataas sa hilaw na CEO na yun, ah, tingnan ntin kung hindi pa lalambot sa carbonara yun, pampahaba rin yun ng buhay, e. Mabilis kong inilapag ang first aid kit sa kitchen island at nagmamadaling nagbukas ng refrigerator. Kumuha ako ng all-purpose cream, bacon, at mushrooms na parang kusinera na hinahabol ng curfew. Errr. Parang naging props ko na lang pala ang first aid kit. "Anong ginagawa mo?"

mabilis na sigaw ni Alessandro sabay talong patayo mula sa kama. Pagkalipas ng limang minuto, nasa loob na ng ultra-modern, multi-million dollar kitchen si Alessandro. Nakasuot siya ng isang kumikislap na chef's hat at apron sa ibabaw ng kanyang pambahay. Sa harap niya ay dalawang pack ng Chilimansi Pancit Canton, isang mamahaling copper pot mula sa France, at limang stay-in kitchen staff na nakatayo nang nakapamaywang habang nakatitig sa kanila ang kanilang bilyonaryong amo.

Bigla akong napaupo at napaiyak. " Kailangan mabigyan ng katapusan ang kasamaan ng taong iyon. Siya ang may gawa ng lahat nang ito. Siya si Dr.Kwak! mukhang baliw at pumapatay ng tao. Dahil sa kanyang imbento na kapag nilagay niya sa oven ang chop chop na katawan ng tao ay magkakaroon siya ng malakas na kapangyarihan. Ngunit hindi nangyari iyon! Labing dalawa kaming mga tauhan niya na dinala niya dito sa forest na ito. At hindi na kami nakakauwi ng buhay. Ngunit ako nabigyan ng pagkakataong magbabalik upang tuldukan ang kanyang kasamaan. Kaya takot siya na buksan niyo at gamitin ang oven na ito. Dahil alam niya na isa sa amin ang magbabalik!

tanong nung babaeng bumaba, mukhang nasa late thirties at naka-smart casual. "Yes, po. Ako po si Clara, at ito naman po ang asawa kong si Sebastian. Paano po namin kayo matutulungan?" bati ko. "I’m Chef Monica, the head of the procurement committee for our culinary labs. We saw your feature at the Agri-Summit, and we’re interested in using your chili garlic and garlic-heavy variants for our fusion cooking classes. We’d like to see your processing area if that’s okay?" pakilala niya.

Tumingin sya sa akin at ngumiti, kaya naman ngumiti din ako. Naghand-gesture sya na parang ipinapahiwatig na sumunod kayo sa akin kaya naman sumunod kami dito. "Seat down" sabi nya. Ang lamig naman dito, huhuhu bRrrrr.. "So, your name" "Aia Hera Castro Ma'am" "So Hera call me Ms. Barbie" "Ok" "Let's talk about your job, you are only 18 right?" "Yes Miss"

Nakayuko ito kaya itinaas niya ang baba gamit ang hintuturo niya. "Reunion siguro ang gusto mo," biro niya rito pero mukhang hindi siya magaling magbiro dahil para itong naluluha bigla. Baka naiisip nito na wala naman itong yaman para gumastos sa mga ganung klase ng handaan. Naupo ito sa silya at siya ay ganun din. Kinuha niya ang menu at ibinigay dito. "Maraming baka sa rantso at mga baboy. Wala kang problema sa magluluto dahil marami akong kusinero dito sa centro ng Escobar. Kailan ang binyag?"