روايات وقصص ضمن Coffee Japan

Mapapanis lang. "Hindi ko alam kung paano mo nalaman na paborito ko 'tong French Vanilla ng Mescafe pero hindi 'to magpapakalma sa akin. Mas lalo lang akong kakabahan sa mangyayari." Nataranta ako dahil doon pero naisip ko na hindi naman mataas ang caffeine kaya ipinaliwanag ko naman na huwag siyang mag-alala kasi may ganyan ganito lang naman ang kape.

Nasa tapat lang ng campus ang coffee shop na sinasabi nila kaya mabilis kaming nakarating doon. Pagkapasok pa lang namin ay alam ko na kaagad na luxury coffee shop ito. Madalas din kaming mag-coffee nila Joyce at Neri sa Manila kaya alam ko kung high-class or low-class ang isang coffee shops. Sa interior design pa lang hanggang sa mga klase ng kape na isine-serve nila ay alam ko na.

Puno ng suporta ang kanyang mga mata. Kahit bahagyang kinakabahan, pinanatili niya ang kalmadong ekspresyon habang lumalakad papunta sa pantry. Kinuha niya ang nakahiwalay na mga coffee beans at giniling ito. Sinunod niya ang bawat hakbang sa paggawa ng perpektong black coffee. Ang amoy ng kape ay unti-unting kumalat sa paligid—may halong tamis at kaunting pait, misteryoso at kaakit-akit.

"Pero puwede ring hindi." Umiling lang siya't humigop ng kape't gano'n na lang ang pagkamangha niya nang mabasa ang print sa cup. "Silver Lining Cafe", kaya pala masarap dahil galing kina Rico. Their barista has great talent and wide knowledge about coffees... o puwede ring dahil paborito niya roon dahil naroon ang isa pa niyang paborito, tsss!

Agad siyang nagtungo sa dairy at breakfast section. Pagdating nila sa hanay ng mga kape, kumuha si Kiara ng isang maliit na pakete ng 3-in-1 coffee at isang pakete rin ng black coffee na kapareho ng brand. Ngunit bago pa man niya maihulog ang mga iyon sa pushcart, mabilis na dinampot ni Eiden ang isang malaking garapon ng mamahaling imported brewed coffee beans at inilagay iyon sa basket.

It's just a little bit sweeter than what he used to, but it's good. Pinanood naman siya ni Simone, duda siya dahil halata sa hitsura kanina ni Jonathan ang pag-aalangan nitong inumin iyon, ngunit matapos tikman at umulit pa ito ng paghigop sa kape ay doon pa lang siya nakampante na nagustuhan nga nito ang timpla niya. It's not actually their usual 3in1 coffee na naka-display lang sa mesa para sa mga nakikilamay. Si Simone mismo ang nagtimpla niyon, same ng usual coffee niya sa umaga. Good thing ay mukha namang nagustuhan iyon ni Jonathan.

Ani Lola Jen na mas lalong niyakap ang jacket na makapal. "nilalamig po ba kayo ng sobra? mag kape po tayo." Aya nya. "I won't say no for the coffee ☕ apo." masayang sagot nito. "ok po, let's go Lola in the coffee area we serve the best native coffee no artificial flavor." pag bibida nya sa natural coffe na best seller nila. "oh, that's interesting to taste apo, makatikim nga nyan apo." masayang sagot ni Lola Jen.

“So, you're a regular customer to Zelicas’ café, Hideo? I thought you don't like coffee? You had a sudden change of heart?” Nagtatakang tanong ni Tito Hiroshi kay Hideo kaya naman napakagat na ako sa aking labi dahil mali palang sabihing regular customer ko ito at hindi pala siya mahilig sa kape. “Well, I still don't like coffee… but their café actually offers other drinks— like Matcha, that's why I usually go there to buy one…”

"Nasaan ako?" "Oh gising ka na pala, here's your coffee as you requested," bungad ni Jeselle at inilapag sa center table ang isang mug na may kape. "3-in-1 coffee mix lang 'yan. Wala kasi kaming pambili ng starbucks, baka sumakit tiyan mo riyan," dugtong niya sabay ngiti. Agad na mapapansin sa kanya ang tuwalyang nakarolyo sa kanyang ulo at suot lamang ang isang t-shirt, shorts at bakya na tumutunog sa tiles nilang sahig. Tutal nasa bahay lang naman siya, ito na lang ang kanyang isinuot. Agad siyang umupo sa sofa at pinaandar ang T.V.

Nasa isang korean coffee shop kaming tatlo at tahimik lang kami habang umiinom ng kape. "Fuji..." "Go ahead." "So...ahmm, how are you?" Hindi iyon ang gusto kong itanong. Gusto ko sana malaman kung na miss din ba niya ako, kasi ako, miss na miss ko na siya pero sa huling sandali ay tinalo pa rin ako ng hiya kaya iyon na lang ang tanging naitanong ko. Binalingan ni Fuji si Jessica saglit. Kapagkuwan ay tumingin siya sa akin nang matagal at nagsalita. "You want to know how I am?" aniya.