Coincidence I Think Not Novels & Stories

Ang laki-laki ng building mo Grand, at ang daming pagkakataon na pwedeng hindi kayo magkasalubong, pero sa elevator nalang kayo palaging nagkikita. What a coincidence, indeed." "Awfully. But you know what? It's amazing to think how those two consecutive times we crossed paths, Miss Pastrana was there. Witnessing our disputes. Is it legal to still call it, coincidence? Or, what?" "Well.. I'm a say.. It can be.. But it can

May lumitaw nang madilim na pulang marka sa maputi niyang balat. Ngunit halos hindi niya naramdaman ang sakit. Malinaw niyang naaalala na matapos ang insidente, personal niyang inilipat ang pera sa pamilya ng biktima. Ngunit sinabi ng babaeng ito na wala silang natanggap kahit ano. Minsan, kapag napakarami nang coincidence, hindi na iyon mga coincidence. Nagiging mga palatandaan ang mga iyon na tumuturo sa katotohanan.

Hindi ko lang inaasahang pati ang kaibigan ko ay nagkataon na nakilala niya. Coincidence lang ba o sinasadya niya? Anong sasabihin ko sa kaniya o ano ang aaminin ko kay Richard?

‎ ‎Walang kakaiba, walang biglaang kilos. ‎ ‎Pero ‘di rin siya umaalis. ‎ ‎Pareho silang nakatigil sa parehong lugar. ‎ ‎Coincidence lang ba? ‎ ‎She didn’t buy that. Noong tatlong gabi na ang nakalipas, nakita niya ito sa convenience store malapit sa hotel kung saan siya nag-check in. Ngayon, nasa same stopover service area sila. At ngayong pauwi na siya sa Manila, andito rin ito. Gano’n ba talaga kahilig ang mundo sa coincidence?

Totoo nga ang hula ko noon, hindi lang basta-basta o coincidence na nakita niya ako sa gilid ng kalsada sinusundan niya talaga ako noon. “Iyong unang kita natin hindi iyon coincidence ‘no? Talagang sinusundan mo ako noon, hindi ba?” tanong ko sa kaniya habang papalabas kami ng mall. Pinagtitinginan kami ng mga staff ngunit wala kaming paki. Ang pinagtataka ko lamang ay bakit walang tao ni isa ang nag-sho-shopping sa loob.

“Baka nagkakataon lang. Baka magkapareho lang ang kwento o baka iba ang bracelet na nawala kay Kuya Matthew.” Ayaw niyang gumawa ng mabilis na konklusyon. Ayaw niyang magbintang o magdulot ng gulo, lalo na't maayos na ang samahan nila ni Danica at kakaayos pa lamang ng buhay ng pamilya. Inisip ni Celine na marahil ay coincidence lang, na baka dalawang magkaibang event o dalawang magkaibang bracelet ang pinag-uusapan.

Saglit akong natahimik. Eh ako… alam ko ba limits ko? “Besides,” dagdag niya, “kung may makakita man… pwede naman sabihin na napadaan lang ako.” Napairap ako. “Napadaan sa tapat namin?” “Coincidence,” sagot niya, diretso ang tingin sa daan pero halatang nang-aasar. Napailing na lang ako. Tahimik ulit.

At bakit si Carter ang nagmamay-ari nito? Coincidence. Iyon lang ang pilit kong isinasaksak sa utak ko. Habang nililinis ko naman ang nightstand sa tabi ng kama at iniisip na coincidence ang lahat, napatigil ako nang makita ko ang isang bagay sa ibabaw nito. Isang gintong lighter na may nakaukit na letrang ‘S’.

Siguro sa side niya hindi, pero sa side ng ama ng kambal I doubt na nagkataon lang din na ang kaibigan ko ang ikinama nito kagabi. Para sa akin walang nagkataon. Kahit sinabi ko sa kanyang destiny siguro ang nangyari kahit ako hindi naniniwala doon. Gaya ng pagkikita namin ni Cohen, pakiramdam ko sinadya iyon. Imposibleng nagkataon lang na nagkita kami kagabi at nagkataon na nasa bar pa rin siya ngayong umaga.

Ang bayad? “Nah, hindi ako naniniwala sa coincidence.” tumitirik ang matang sagot ni Lani. “Siguradong may motibo ang isanng ‘yon o baka masyado mong ginaling kaya hindi siya maka-move on sa nangyari.” “Oh, baka dahil sa isang daan na iniwan ko?” Bulong niya saka muling inihilig ang ulo sa bintana. Kasalanan niya talaga ang lahat.