Coincidence I Think Not Novels & Stories

“Paano kung coincidence lang din ‘yon?” “If watching you until you went to the bathroom is a coincidence, then tell me. Kumukulo pa rin ang dugo ko sa tuwing iniisip ko ‘yon. Paano kung hindi ‘yon nakita ni Lance? Paano kung may nangyari sa ‘yo bago pa kami makatunog?”

Chancy Natigilan ako. Parang biglang huminto ang mundo sa isang iglap. Hindi ko inasahan na may ganitong klaseng pangyayari na kasalukuyang gumugulo sa isipan ko. Aksidente lang ba ang lahat? Isang ordinaryong coincidence? Hindi. Ayokong paniwalaan na ganon lang kasimple 'yon.

May lumitaw nang madilim na pulang marka sa maputi niyang balat. Ngunit halos hindi niya naramdaman ang sakit. Malinaw niyang naaalala na matapos ang insidente, personal niyang inilipat ang pera sa pamilya ng biktima. Ngunit sinabi ng babaeng ito na wala silang natanggap kahit ano. Minsan, kapag napakarami nang coincidence, hindi na iyon mga coincidence. Nagiging mga palatandaan ang mga iyon na tumuturo sa katotohanan.

Coincidence? Ilang sandali siyang nanatiling nakatingin sa pintuan bago ibinaba ang hawak na ballpen. "...Strange." Tumayo siya. Hindi niya alam kung bakit, pero may kung anong pakiramdam na nagtutulak sa kanya para sundan ang dalawa. Tahimik siyang lumabas ng opisina. Pagdating sa pantry corridor, wala siyang narinig. Tahimik. Halos walang tao.

“Iyon naman ang napag-usapan natin hindi ba? Let's use each other.” “You exactly didn't say that. Ako ang pinili mong alukin ng kontrata dahil ba sa lolo ko? Because we had a background pagdating sa politics? Tama ba ako?” Nakipagtitigan siya rito. “Coincidence lang ang lahat ng ito kung iyon ang iniisip mo. Wala akong plinano sa simula pa lang. Alam mo ang puno’t dulo ng lahat ng ito kung paano tayo nagkakilala. Kanino ka mang angkan nanggaling, hindi ko na inisip ang bagay na iyon para sa sarili ko o maging sa iyo. Believe me or not, nagsasabi ako ng totoo, Francesca. Again, everything is just a coincidence.”

Coincidence? Hindi siya kumbinsido. Samantala, tumango si Roco. “I see…” sabi niya. Pero iba ang tono. May halong pagdududa. “Akala ko magkasama kayo kagabi,” dagdag niya, parang wala lang. Nanigas ang ngiti ni Anastasia. “Of course not,” mabilis niyang sagot. “You’re overthinking.” Pililit niyang gawing normal ang boses niya.

Siguro sa side niya hindi, pero sa side ng ama ng kambal I doubt na nagkataon lang din na ang kaibigan ko ang ikinama nito kagabi. Para sa akin walang nagkataon. Kahit sinabi ko sa kanyang destiny siguro ang nangyari kahit ako hindi naniniwala doon. Gaya ng pagkikita namin ni Cohen, pakiramdam ko sinadya iyon. Imposibleng nagkataon lang na nagkita kami kagabi at nagkataon na nasa bar pa rin siya ngayong umaga.

Ang bayad? “Nah, hindi ako naniniwala sa coincidence.” tumitirik ang matang sagot ni Lani. “Siguradong may motibo ang isanng ‘yon o baka masyado mong ginaling kaya hindi siya maka-move on sa nangyari.” “Oh, baka dahil sa isang daan na iniwan ko?” Bulong niya saka muling inihilig ang ulo sa bintana. Kasalanan niya talaga ang lahat.

At lagi akong mahina sa panahong kailangan kong manahimik. “Sa tingin ko… kahina-hinala.” Tumigil ang daliri niya sa pagtapik sa pinto. Halos ramdam ko ang buong atensyon niya sa akin. “Continue.” “Lahat ay nagsasabi na simpleng misunderstanding lang ito, pero wala sa nangyari ang simple. Ang timing, ang mga litrato, ang mga pahayag, sobrang perfect para maging coincidence. At pinapakain ang publiko ng kwento na hindi magkakatugma. Parang planado. Parang may naglalaro ng chess at tayong lahat ay mga pawn na iniiikot lang.”

Pasimpleng naglakad padaan doon upang magpanggap na coincidence ang lahat. "What a coincidence!" ma-dramang hawak ni Geoff sa bibig niya na tumigil sa tapat ng mesa ng dalawa na seryoso pa 'ring nag-uusap, "Mr. Evangelio, narito pala kayo ng PA mo? Tingnan mo nga naman, ang liit lang talaga ng mundo." "G-Geoff?"