Coincidence I Think Not นิยาย & เรื่องราว

What are the chances na magkikita sila in one place? Coincidence ba ito o planado? Who among these two, who among them is the culprit? Lumapit ako kay Doc Paulo, it was still his usual smell, nothings different. Lumapit ako kay Mang Ricardo, napaatras ito nang lapitan ko siya.

"Parang napakababaw naman yata ng dahilan mo? Isa pa, hindi na mauulit ang nangyaring 'yon. Remember, it's just a coincidence." Pagak siyang natawa. "Coincidence, my ass! Pareho nating alam na nag-breakdown ka nang mga panahong 'yon. Wala ni sinuman ang makalapit sa 'yo at pati sarili mong magulang ay ipinagtatabuyan mo." Saglit akong natigil at bahagyang napaisip.

Ang ipinagtataka ko lang. Everytime na may student na nagsasabing nakikita nila ang kaluluwa ni Kean,it's either nagtatransfer sila,naaaksidente ,binabangungot o kaya naman naglalaho nalang bigla. Sa tingin nyo bakit? Coincidence lang ba,o meron talagang tao sa likod nito? Bakit nya ginagawa? Ano ang dahilan nya? Meron pa akong napansin noon...

Tahimik kami habang iniikot ko ang baso. Tinitingnan ko siya — bawat kilos, bawat iwas ng mata. Sapat na para malaman kong may tinatago talaga siya. “Lia,” sabi ko, halos pabulong. “Do you believe in coincidences?” She blinked. “What do you mean?” “I mean, when two people meet… sometimes it’s fate. But sometimes, it’s just a test. To see how much you’re willing to risk.”

Baka coincidence lang talaga na nandoon siya. Pero kung totoo ngang sinusundan niya talaga ako, ibang usapan na ‘yon, ‘no! Ang creepy na nga kung iisipin lalo pa at hindi ko pa naman siya talaga kilala noong mga oras na ‘yon. Pero habang kausap ko naman siya kanina ay okay naman siya. Baka nga talagang nag-o-verthink lang ‘tong si Lorreine at coincidence lang na nandoon siya sa parking.

Hindi maaaring ganoon. Masyadong maraming coincidence ang nangyayari sa mundo. Hindi lahat ay konektado. Dahan-dahan akong huminga bago ko itinaas ang tingin ko kay Leon. “Coincidence.” Iyon lang ang sinabi ko. Bahagya siyang nagtaas ng kilay. “Coincidence?”

Ang larawan ng nawawalang batang babae. At habang mas matagal ko itong tinitingnan... Mas lalo akong naiinis. Dahil kahit ako ay hindi maikakailang may pagkakahawig. Ang mga mata. Ang hugis ng mukha. Kahit ang ngiti. Damn it. Napabuntong-hininga ako. Hindi ako naniniwala sa coincidences. Hindi sa mundong ginagalawan ko. At kung may isang bagay na natutunan ako sa business world...

“LET’S give him a benefit of the doubt. The world is big, that could be Sean’s doppelganger.” Caio said nonchalantly. Matapos niyang makahuma sa pagkabigla. He had to think rationally because it would be unfair to judge without solid proof. “It’s too much of a coincidence.”

At ang patay na iyon ay may kaugnayan sa kanya. Sabi nga nila, kung wala kang ginawang masama, hindi mo kailangang matakot sa multong kumakatok sa gabi. Siguradong takot na takot siya ngayon, at patuloy na iniisip kung ano nga ba ang relasyon namin ni Ria De Leon. Isa ba itong aksidente? O isang sinadya? Ngunit alam nating lahat na bihira ang tunay na “coincidence” sa mundong ito. Ang mas madalas ay ang mga planong matagal nang pinaghahandaan.

It can't be, right? Umiling ako. I overanalyze things because I have too much in my plate right now. Masyado akong maraming iniisip at pati si Stephen ay pinaghihinalaan ko. It's surely a coincidence, maraming tao sa mundo ang gumagamit ng emoji na ganoon. "Get your shit together, Vaine..." bulong ko sa sarili at tumayo na.