Romans & histoires Conscience Quotes

"You have to understand that all of us aren't perfect. Nagkakamali man, pero hindi sinasadya." "I'm not looking for perfection, but someone who would be cautious of their actions and perform well. Just think about it; if I let my conscience win, what are the possible outcomes? Mas importante ang kaligtasan kaysa sa awa. And it's better to think of the rest than saving one who has been inconsiderate toward his fellow workers." That made my mouth shut.

Nakatingin lang si jaq sa may pader, tumuntungo-tungo dahil sa sinabi ko. "Mahirap talaga makalimot ng isang taong malapit sa atin lalo na kung iisipin mo palagi na dapat may ginawa ka o gagawin ka para sa taong 'yon bago siya mawala. Para bang hinahabol tayo nito at ayaw tayong palayain pero ang totoo no'n ay pilit tayong nagpapahabol sa konsensya natin, na dapat may ginawa tayo sa taong 'yon. Pero paano kung hindi na tayo magpahabol sa sarili nating konsensya? Hindi ba't hindi lang ikaw ang makakalaya?"

She answered bravely, "I killed and ended many lives without feeling any conscience or mercy to them. I killed an old man, a father, a mother, and a child. Now tell me, Nikolaus, when did killing someone okay to you?" Nanatiling nakatitig si Nikolaus sa kisame. Nakita niya ang paglunok nito bago sumulyap sa kanya. "It's okay because I killed hundreds of people before, we killed bad people, shoot them dead. And same to you, I don't feel any guilty on doing it. Hindi lahat ng tao ay karapat-dapat mabuhay sa mundong ibabaw, especially when they do something evil, something against the law and to God." Anito sa seryosong boses, kahit ang mukha nito ay napakaseryoso.

Hindi pwede ang ganon. Kaya siguro… siguro this time ay si conscience number two muna ang pipiliin niya. Kasi may point it. She have to be wise upon taking steps. Hindi pwedeng basta-basta na lang siyang gumalaw at hindi ito pinag-iisipan.

dah. Killing a person is a Sin, and huwag na huwag. Parang kayo naman itong walang konsensya. Lahat tayo may konsensya. Kaya lang yung nangyari sa mga magulang ko ubod ng mga walang konsensya din ang gumawa nun sa kanila. Since walang fair justice dito sa Pilipinas. Kapag humarap ang may gawa nito sa kanila, bahala na si St. Peter sa kanila kapag namatay sila. Wala din ako magawa eh, sabi na din ng Kuya ko. Mag-move on na kami dahil wala naman na kahihinatnan kung maghihiganti kami.

"I am a doctor and I want to save lives but this is a different case. I want to help you out, Ava. I know that it's hard to deal with this kind of illness and you have plans with your father's closed case... think again. Sabi ko nga, hindi ko kaya na may isyu na naman sa pamilya. Agree with me and I'll do the surgery. Hindi ka mahihirapan pa." Why do I feel like it's easy for him to make a deal like this. Para bang sanay na siya sa ganito. Hindi ba siya nakokonsensya na buhay ng tao ang nakasalalay dito pero own interest pa rin niya ang nangingibabaw? Kung sabagay, an evil person doesn't have a conscience. Pumikit ako at umungol. His presence and voice are enough to boil my blood.

I felt like tearing up not because of the pain, but because of the fact that I can't fight back even if I have a right and I know I can. But every time my conscience eats me up because of the thought that I ruined his life, I stop myself from fighting back. Thinking that I deserve this because I became so impulsive in my life, ruining someone's life for my own happiness. Isn't that unfair to him? He's there getting excited and can't stop thinking about kneeling down in front of his girlfriend not knowing on that day, he'll be tied to someone else, to someone he doesn't know and love, he'll be tied to me. To someone so selfish like me.

Nauna siyang lumabas at pinagbuksan ako ng pinto. Akmang maglalakad ako palayo pero hinila niya ulit ang kamay ko, hinubad niya at coat niya at pinatong sa balikat ko saka hinila ako papasok sa coffee shop. "Ano ba? Sinabing wala kang pakialam sa buhay ko!" Matigas na saad ko pero ngumiti lang siya kaya mas lalo akong nairita. "Let you go, knowing you'd run off and try something foolish again? Lady, my conscience couldn't let that happen."

Sinsisi pa nga niya ang kanyang sarili dahil doon. Nakangiwi ako habang pinagmamasdan ko siya na seryoso sa kanyang sinasabi sa akin. His sincerity is killing me. I know it's because of my conscience. Sa mga naririnig kong sinasabi niya sa akin ay nahihirapan ako na mag-isip kung ano ang isasagot ko sa kanya. Tatanggapin ko ba ang pagso-sorry niya kagabi kung iisipin ay ako naman talaga ang dapat na mag-sorry sa kanya kaya nangyari 'yon ay dahil ako ang may alam habang siya ay wala? Ano ba ang gagawin ko? Ano ang sasabihin ko sa kanya? Sasabihin ko ba sa kanya ang totoo? Aaminin ko na ba ang tunay kong nararamdaman sa kanya kaya hinayaan ko lang na mangyari ang bagay na 'yon sa amin?

Sa panahon ng web traffic, mahalaga ba ang conscience? Sinabi ni Rafferty, "Nandito, ayaw kong pag-usapan ang anupaman sayo. Hayaan mong sabihin ko sayo na hindi ko alisin ang balita, at hindi rin ako humihingi ng paumanhin. Kung magpapatuloy kang gumawa ng kaguluhan dito, mangyaring huwag mo akong sisihin sa hindi pagpapaalala sayo na magpapatuloy ako sa pagrereport tungkol sayo at i-slander ka further."