Crash In Tagalog 소설 & 이야기

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Tubig at doughnut lang ang binili ko habang sa kanya naman ay chuckie at sandwich. "Girl, may iba't ibang stages ang pagiging malandi. Hindi porket nilapitan mo na ang crush mo ay malandi ka na agad, nilapitan mo lang naman, ah. Hindi mo naman nilaplap." Ngumiwi siya. "Kadiri naman ng nilaplap! Ano'ng wika 'yan?" "Wikang balbal," I simple said. "Psh, ano naman 'yong stages of kalandian ang pinagsasasabi mo?"

Katunayan ay ang Bhutanese, Spanish at Tagalog ang first official language n'ya bago ang iba. "Khyod n lu ga ci 'bdw smo?" matigas na tanong nito ngunit hindi s'ya nagpasindak sa lalaki. Baka kapag nalaman nito kung sino s'ya ay baka luluhod ito para magmamakaawa sa kan'ya. Ngunit hindi n'ya iyon gagawin dahil hindi s'ya ganong uri ng tao. Hindi s'ya ganon kasama katulad ng nakatira sa loob ng mala-palasyong bahay na nasa harapan n'ya.

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

Ba't nilalamon ng utak ko si Sir Dhiz! Kras mo si Senyorito Dhiz ano? Kras mo si Senyorito Dhiz ano? Kras mo si Senyorito Dhiz ano? "KYAHHHH!" "AY ANAK NG TIPAKLONG! ANO BA YAN FRANINA? BA'T NAGSISIGAW KA DYAN? NABUBUANG KA NA?"

Katulad ito nung nagkaroon ako ng crush sa Pilipinas noong bata pa ako. "Keith!" isang boses ang nagpa-balik sa akin. "Hindi ako bingi!" inis kong sambit ng makitang sinamaan niya ako ng tingin. "Iljjig jeonhwa haess-eo!" sigaw ng bestfriend ko. (We called you earlier!) Napalingon ako sa tinitignan kong babae at nawala na siya kasama ng mga babaeng kausap niya.

Yuzon subalit kaagad siyang nagsalita, "Si Kath po, kamusta?" Sandali siyang nilingon ng matanda, "Maayos naman ang lagay niya. Kailangan lang niya ng pahinga sa ngayon." Pagsisinungaling na lang ng lolo dahil ayaw na niyang ipaalam pa ang tungkol sa tunay na kundisyon ng kanyang apo. Muli itong nakaranas ng trigger sa mga putok ng baril at dugo dahilan para muling makaranas ng depression.

turan nito bago umalis. Kinabukasan ay nagising ang binata dahil sa ingay ng kanyang alarm sa cellphone. Pagkamulat ng kanyang mata ay hindi niya maiwasang magtaka kung bakit nasa kama na siya. Ngunit isinawalang bahala na lamang niya iyon at pumasok na sa CR para maligo.