Cravings Satisfied Quotes Novels & Stories

wika niya sa matigas na ingles. Ngumuso ako at bumuntong hininga. Well, sa bagay. Dapat niya lang malaman 'yon, 'no. Siya ang magigin ama kaya dapat lang ay maintindihan niya ang mga weird behaviours ko habang nagbubuntis. Tulad ngayon... I'm craving for some fried chicken leg and strawberries. Pero nahihiya akong magsabi kasi ayokong magtunog demanding. I'm craving for a sour taste of strawberries and crunchy fried chicken leg.

Napatingin ako sa mga kaibigan niya na ngayo’y tila hindi kami pinapansin, pero halatang pinapakinggan ang bawat palitan namin. “Grabe kayong dalawa,” sabi ni Lucifer habang umiinom ng juice. “Nandito lang kami, FYI. Hindi pa kami umaalis. Bigla tuloy nag-iba ang cravings ko. Gusto ko na rin mag-asawa.” “Kailan pa kasi kayo mag-aasawa. Para hindi na kayo naiinggit sa amin,” sagot ko habang tinatanggal ang shawl. "'Di ba, love?”

"I'm not pregnant, Sol!" "I know but you are in---" "I have this every month. I used to it. Should I crave because I'm in pain?" natatawang ko. "Okay, as you said,” aniya habang nakangiti at gumawa na siya ng sandwich which I really missed when I was in my own condo. Ngayon, nagcrave na talaga ako. Tinulungan ko na lang siyang gumawa nun. "That's why you don't want it,” natatawang sabi niya.

Humalakhak ito ulit. "Ayaw pa niya ang nasa box, gusto niya ang nasa cone!" inis na inis niyang sigaw. Samantalang ito tila lahat ng sinasabi niya nakakatawa kaya gayon na lang ang halakhak na maririnig niya. "Baka kasi nag-crave naman at pambata lang talaga ang cravings niya."

Totoo ba ‘to o isang mapanirang eksena na naman para mainis ako? Xamara shrugged, ngumiti siya ng bahagya. Bakit nakakairita siya kapag ngingiti tapos nakatingin pa sa kain? “Not yet. But I have this weird craving for sweets lately. Maybe it’s a sign?” Sa loob-loob ko, heto na naman. Mahilig talagang gumawa ng drama si Xamara. Alam niyang maiirita ako kaya todo effort siya. At ang mas nakakainis? Effective!

Tinitigan ko siya. “How did you know these are my cravings?” “I asked your mom,” sagot niya, habang inaalis ang takip ng mangkok. “And she said, ‘Kapag gusto mo siyang patawanin, bigyan mo ng sinigang. Pag gusto mong iiyak siya sa sarap, bigyan mo ng mangga.’ So here I am.” Napangiti ako. Damn, this man. Umupo siya sa gilid ng kama at tinulungan akong ipatong ang tray sa tummy table.

Pansin ko pa rin ang pagkailang ni Manang Martha pero palagi ko itong pinapakalma kaya kalaunan ay nasanay na rin ito. Ako na rin ang umorder ng pagkain namin at matapos lang ang ilang minutong paghihintay ay masaya na nga kaming kumakain, lalong lalo na ako na parang pakiramdam ko lumulutang ako sa alapaap sa tuwing nasa- satisfied ko ang cravings ko. At habang pasimpleng sumusubo ay di nawawala ang kwentuhan namin ni Manang Martha.

Nagkasya na lang siya sa pagkabigla at paminsan-minsang sulyap sa kinain niya, na halos hindi niya na nga ginagalaw. ‘Yan ang gusto ko, yung pareho kayong kumakain ng karma habang ako, dessert. "Ang sarap, grabe!" bulalas ko habang naka-plaster sa mukha ko ang kunwaring satisfaction. Kumain talaga ako nang todo, walang tinira. Hindi dahil gutom ako, kundi dahil ayokong masayang ang pinaghirapan nilang perang pampaloko.

Pero kahit anong hirap, laging may halakhak, laging may pag-asa. At sa bawat gabi, habang nakahiga siya sa aking bisig, marahang hinahaplos ang tiyan niya, sabay sasabihin ko: "Magandang gabi, munting mandirigma. Magkita tayo balang araw." Habang lumalaki ang tiyan ni Zamara, nagsimulang magbago ang mga cravings niya. Hindi tulad ng mga karaniwang pinaglilihian, ang kanya ay tila kakaiba at minsan ay nakakatawa.

“Thank you mommy! Are you guys happy?" “Of course, yes!" Nagulat naman ako dahil sabay-sabay silang sumagot. "Pagkain mo palang ng mangga kanina, walang duda, buntis to.” Si daddy na natatawa kaya natawa na rin ang mga kumakain na bisita. “Ganyan na ganyan ang mommy mo noon, inaaway pa nga ako kung hindi ako makapag-bigay agad sa kanya ng mga cravings niya. Hanggang naisip ko na ganoon na nga ang nangyari.”