Novel & Cerita Create In Me A Clean Heart

Isa lang naman ang gusto ko e, ang tumanda na kasama sya. “Magdasal ka, anak, humingi ka ng tawad sa Diyos, sa paraang 'yon, mahahanap mo sa iyong puso ang tunay na kaligayahan.” - MATAMLAY AKONG naglalakad palabas ng simbahan. Magpari nalang kaya ako? Mahina akong natawa. A broken hearted priest? Damn!

And I know deep down, I never stop loving him. Setting aside all the things that I wanted to leave in the past. As soon as enter Leviathan city, I decided to create a new life, and a new memories for me. May karapatan din akong sumaya. Kahit wala na siya. Nakaramdam ako ng paninikip ng dibdib. No, Asura. You can't be like this forever. I close my eyes and take a deep breath. "Sigh... Your new life will start here. So take them out of your system and live a happy life that you deserve."

Makahulugan nitong sabi at marahan akong tumango. Kitang-kita ko kung paano muling nag-unahang tumakas ang mga luha nito sa kanyang mga mata. Nakaramdam ako ng paggaan sa aking puso at isipan. I can now finally say that- I am free. I set myself free from our past. I forgive myself from my past. "I love you so much, anak. You'll be forever in my heart.. Venus."

Tinakpan naman nito ang kaniyang alaga at tinulak ako pahiga. “Huwag mo akong subukan Naomi, hindi ko kayang magpigil!” banta nito at binuhat ako paakyat sa kwarto. Nang makarating na kami sa kama ay inumpisahan na naming gawin ang isang milagro na makapagpapabago sa takbo ng aming kuwento. Kung ayaw mong magbago ang takbo ng kuwento, edi maglakad kayo! Mindset lang, mindset.

Walang magmamahal sa iyo kung hindi ka maganda. Sa aking 24 na taon na nabuhay ako sa mundong to, ang mga salitang iyon ang tanging bagay na narinig ko mula sa aking Ina na mas pinahahalagahan ang mukha kaysa sa anumang bagay. Ang mundong ito ay malupit, bakit kailangang manganak ng mga babae o omega para lang sa mga lalaki?

May plano na ako ngayong araw na ito at ang pag punta ng mall ay hindi naka lista. "Ano ba naman kasing gagawin mo dito sa bahay niyo? Mag lilinis at kakausapin yung hangin? Nako! Samahan mo na kasi ako ng makalanghap naman ng sariwang hangin yang katawan mo. Para na rin maarawan ka at hindi ganyan na namumutla ka!" Napapikit na ako dahil sa frustration.

Mukha yatang walang magagawi rito dahil tahimik ang buong floor. "Tulong! Please help me!" Wala akong nagawa kundi sumigaw kaysa abutin ako ng bukas rito.. Napagod na ako sa kakasigaw at namamaos na rin ang aking boses. Napahikbi ako sa aking kapalaran, bakit hindi man lang ako naging masaya. Gusto ko lang ibalik ang buhay ko pero ito pa ang sinapit ko.. Mahirap bang hilinging maging masaya kahit sandali lang? Sandali lang naman ang hinihiling ko! Masama bang hangaring malaman ang katotohanan? Panginoon, kahit sandali lang ibigay mo naman ang gusto ng aking puso! Hindi ko na pinigilan ang aking luha bagkus umiyak pa ako nang umiyak hanggang maubos ang aking luha.

Pinahid ko nang paulit-ulit ang mga luha ko sa gilid ng aking mga mata. I feel so weak and down. Lalo pa at bigla kong naalala na ikinasal lang kami nang dahil lang sa batang nasa sinapupunan ko. Ang dapat talaga nitong maging asawa ay ang babaeng iyon at hindi ako. This child is only made by mistake. Pinakasalan lang talaga niya ako nang dahil sa anak namin. God, let me calm down, please... Please wipe away this pain I feel right now. Kailangan kong magpakatatag para sa anak ko...

Ramdam na ramdam niya, para siyang pinuri nito for the first time kahit na ilang beses na niyang marinig ang salitang maganda para sa kaniya mula rito. "Toxic ang nakaraan ko at hindi ko na iyon matatakasan o mababago pa pero kaya ko iyon kalimutan," pagsisimula nito hawak ang singsing na isusuot para sa kaniya habang ang kamay niya ay hawak nito. "Never did I imagine having love in my life kasi pakiramdam ko ako na lang talaga mag-isa. I lived as a heartless person, only focused on business and nothing else. I used to believe that I didn't deserve a perfect life, but when I met you, I realized that I still have a chance."

Ang bawat linis, isang hakbang para maibalik ko ang dating kami. Habang naglilinis ako, narinig ko ang tibok ng puso ko. Mahal ko pa siya. Mahal na mahal ko siya, at hindi ko kayang makita siyang naghihirap. Nais kong makita ulit ang dating Everett, ang lalaking puno ng pag-asa at ngiti. Alam kong hindi sapat ang paglilinis na ito para ayusin ang lahat ng problema namin, pero siguro, sa maliit na paraan na ito, makakaramdam siya ng ginhawa, ng pag-aalaga.