Novel & Cerita Create In Me A Clean Heart

🎶Niyakap Mo ako sa aking karumihan Inibig Mo ako ng 'di kayang tumbasan Oh, Diyos ng katarungan at katuwiran Na kahit minsa'y 'di nabahiran Ang kabanala't kalwalhatian Salamat sa sukdulang biyaya Mo🎶 Mas lalo bumuhos ang luha ko dahil sa meaning ng worship song na tumatagos sa kaibuturan ng puso ko. 🎶Oh, Diyos ng pag-ibig na mas malawak pa Kaysa aking mga pagkakasala Higit pa sa buhay ko Salamat sa sukdulang biyaya Mo🎶 Humagulgol ako sa panalangin at hiningi nang tawad sa lahat ng kasalanang nagawa ko kay Martina pati na sa ibang tao. This is the first time I sobbed in prayer, something I never thought I could do.

Huminga ako nang malalim at inisip ko na lang na magiging maayos din ang lahat. Pagkatapos ng mga nalaman ko, alam kong may magandang kapalit ito. Magiging maayos din ang lahat. My fist formed into a circle. Paano magiging maayos kung ang taong masasandalan ko ang siyang bumigay sa puso ko? Paano ako…makakaahon kung hulog na hulog na ako sa kanya? “Fvck!” I curse beneath my breath.

​"Clear" ​Isa pang nakakabinging pagyanig ng kuryente. Ang buong mundo ko ay nakasalalay sa pagtibok ng kanyang puso. Pinatay niya ang sarili niyang ama at isinakripisyo niya ang sarili niyang buhay para lang masiguradong makakahinga ako at ang anak namin. Hindi pwedeng ganito ang katapusan ng hari ko.

Ipinakita niya sa akin hindi lang sa mga salita, kundi sa bawat kilos, bawat araw na lumilipas, na ang aking halaga ay hindi nasusukat sa kung ano ang meron ako, kundi sa kung sino ako. Natutunan kong tanggapin ang aking pinagmulan nang may pagmamalaki. Ang pagiging simple, ang pagiging masipag, at ang pagkakaroon ng malinis na puso—ito ang mga yaman na hindi mananakaw at hindi matatawaran.

"Salamat po sa Diyos! Magiging maayos na po ang lahat!" Habang naglalakad ako patungo sa ICU kasama si Alden, naramdaman ko ang muling pagtibok ng aking sariling puso—isang tibok na puno ng pag-asa, pagmamahal, at pananampalataya. Ang mahabang gabi ng paghihirap at takot ay natapos na rin sa wakas. Handa na akong harapin ang bukas kasama ang lalaking ibinigay muli sa akin ng langit, at handa na akong ibigay sa kanya ang pinakamagandang sorpresa na magbubuo sa aming pamilya.

“Go get your filthy things and leave my house. You are not welcome anymore.” Fourteen words, two sentences, but it flipped Heather’s world upside down.

Simula ngayon, gusto kong pag-igihin ang bawat echo—sa bawat pag-awit, bawat kanta, bawat kwentong mas madiskarte. Sinimulan ko ang umaga sa prayer of gratitude. Hindi lang dahil thankful ako, kundi dahil kailangan kong ipaalala sa sarili ko ang origin ng lahat ng effort. May journal pa sa nightstand ko. May nakasulat: Balance is not perfection. Balance is a practice. Iyan ang mantra ko ngayong araw.

Siyempre iyong talong na gulay ang tinutukoy niya. Mas lalo pa kung nakaramdam ng pagkapahiya nang marinig ko ang maghina niyang pagtawa. "Damn! Did I corrupt your innocence that much?" Natatawa niya pa ring tanong. Mariin akong pumikit at hindi na magawang tumingin pa sa kaniya dahil sa kahihiyang nararamdaman. Yes! My mind is contaminated of worldly things so much it really needs a general cleansing.

Ngiti pa nito na nagpamulat sa aming kamalayan, halatang nasiyahan ang mga nakikinig dahil mayroong pumalakpak sa kung saan, kaya't pumalakpak na rin kaming lahat. Ganoon din kami ni Austin na maluha-luhang nagpunas ng luha sa aming mata. Sa pagpunta namin sa simbahan ay mas lumawak ang kaisipan namin sa mga bagay-bagay. Tama ang salita ng diyos, they must empty our hearts to all hatred. Dapat ay punuin natin ng pagmamahal ang puso natin, dahil deserve nating maging masaya...maging kompleto. Nagpatuloy ang pagsisimba namin that time at kasunod noon ay nagpunta ako sa room ng pagkumpisal. Nangumpisal din ako sa lahat ng salang nagawa ko noon. Naging mas magaan ang pakiramdam ko nang matapos

I felt the world is pure and beautiful and full of love again. At nang makita at mahawakan ko siya sa unang pagkakataon parang...parang nawala lahat ng sakit at galit..parang naipon siya sa katawan ko tapos biglang lumabas na parang bula at hinangin at pumutok nalang sa kung saan...his my way of forgiveness..my key for another happiness....And that day I promise to myself thay I will protect this angel from any storm