روايات وقصص ضمن Crowned In Love

sa oras na yun isinuot na namin sa isa't isa mga singsing namin. (Again pasesnya po if may mga mali mali sa wedding scene ko or may nagkakabali-bakiktad yaan niyo na po ha? okay hihihi) What we have is timeless My love is endless And with this ring I say to the world You're my every reason You're all that I believe in With all my heart I mean every word "You may now k*ss the bride" sa oras na yun inalis ko ang pagkakatakip sa kaniyang mukha at hinagk*n mga labi nito.

I may be bruised and scratched from head to toe, but my heart is celebrating… because in this game of love, you’re the winning prize I’ll never stop fighting for. Today, I promise you a forever that's not perfect…but real. And even if the storms return, I’ll still choose you, over and over again. Because loving you…is the bravest, happiest, and most sacred thing I’ll ever do." Pagkatapos ng makapangyarihan at nakakaiyak na wedding vow ni Seidon sabay ng pagpasuot ng singsing, sumabog sa palakpakan at kilig ang buong crowd. Tumayo ang ilan sa sobrang tuwa, may mga tumitili pa, habang ang iba nama’y palihim na nagpupunas ng luha. Maging ang mga bisitang nanonood lamang sa billboard sa iba't ib

Then she cried, and cried so bitterly, that her worst enemy would have been sorry for her had she seen her misery. So the night passed. The queen, who wished to attach King Charming to her by all the marks of attention possible, sent him costumes of a richness and magnificence nowhere else to be found, fashioned after the mode of the country, and also the Order of the Knights of Love, which she had made the king institute on their wedding-day. It was a golden heart enamelled in fire-colour. There were several arrows round it, and one that pierced it through, and the words: One alone wounds me.

Sa loob nito ay ang kumikinang na Light Of Infinity Crown. Sabay-sabay na napasinghap ang lahat. Sa ilalim ng maliwanag na ilaw, tila buhay ang korona habang kumikislap ito nang nakakasilaw at halos hindi maipaliwanag na ganda. “Tulad nga ng inaasahan sa Light Of Infinity Crown, napakaganda nito.” “Ito ang princess crown na binili ni Mr. Aguilar sa auction para sa isang Miss Aguilar ng pamilya

Tuluyang nawala sa ulirat. "Sa wakas..... love, nakuha na kita...." 'R-raven...'

Nangingislap ang mga mata niyang nakatitig dito. "And I love you too my king, Kael Alessio Montenegro. I promise to love you, now until forever." And they sealed their love with a kiss. They end.

Hindi ko maigalaw ang aking kamay, paa, maging ang pagkurap dahil sa tensyon na nararamdaman ko sa mga oras na iyon. "I bestow this crown with pleasure. God crown you with a crown of glory and righteousness, that having faith and manifold fruit of good works, you may obtain the crown of an everlasting kingdom by the gift of Him whose kingdom endure it forever. To this the guest, with heads we bowed." Dahan dahan niyang inilagay sa aking ulo ang korona, hindi ko magawang kumurap sa mga sandaling iyon. Nakatingin lang ako ng diretso sa mga taong naghihintay na lumapat sa ulo ko ang korona. Nang maramdaman ko ang korona ay narinig ko ang malakas na palakpakan mula sa mga taong nakatingin ang mg

Pero pilit ko kasing sinanay na ang puso ko, na kahit ang isip ko ay tila sila'y nagkakasundo. I smiled at Olympia. “Don't worry, Ollie. If there's a man who can give me genuine love... someone who can clear my sight and turn it into an undying revelation that true love exists? Hindi ako mag-aatubiling mahalin din siya. But for now,” Umiling ako sa kanya. “I'd rather be alone. I can't see myself falling in love, yet, Olympia.” “Naiintindihan ko, Jas.” Ollie smiled at me and pulled me into a hug.

It's not everyday na may nagsasabi sa kaniya ng I love you. "Really? Even if I am a spoiled and crownless princess?" Nanunuksong tanong niya. "Of course I love you, so your brattiness comes in a package. And about the crownless thing, I can be your crown, you can always wear me." Hindi niya alam kung inaakit ba siya nito kasi kung oo ay masyadong epektibo as she felt something building up inside her stomach.

Wasak na wasak na ito at hindi niya alam kung makakayanan pa ba niyang buoin ito sa kabila ng mga salitang parang patalim na tumatama direkta sa kaniyang dibdib. Umatras ng isang hakbang si Anastasia. Humigpit ang kaniyang pagka-kahawak sa kaniyang pouch habang patuloy sa paghikbi. Tigmak ng luha ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa kaniyang asawa na ngayon ay halos hindi na niya makilala. “I will never regret loving you, Fred. But I think, being separated will make our lives more peaceful and fine.”