Crush Confession Novels & Stories

sagot naman ni Eloisa habang umiiling-iling at nakatingin sa akin. Ang iba pa naming kasama ay nakangiti sa akin na animoy kinikilig dahil ang crush nila ay ang boss ko, na hindi nila alam na crush ko rin noon. "Sh*ta ka talaga, Chai! Minsan, maging tsismosa ka rin, ha! Ikwento mo naman! Eh 'di sana lagi na lang kita sinusundo para lagi ko nang nakikita si Kendrick!" kinikilig na sabi ni Jillian.

"By the way, kalimutan natin ang mga nangyari para walang gulo and don't worry dahil hindi Ako manggugulo at maghahabol. Hindi ko na hinintay ang sagot nito at nagmadali akong maglakad palabas sa unit nito kahit sobrang sakit pa nang kepepay ko. Pagdating sa unit ko ay nag lock 'agad Ako sabay deritso sa banyo. "Don't cry self Ikaw ang may gusto niyan. At least hindi ka na inosente di ba? Tapos sa crush mo pa isinuko kaya huwag ka na magsisi." libang ko sa sarili ko para kumalma.

And for reasons I can’t explain, I gave it to her. I told her about my mother. About the vow I made. And for a moment, I regretted it. Because when I looked at her, I saw pity. And pity? Pity is poison. But then, I saw something else. Compassion. Understanding. Maybe even… care. That terrified me more than betrayal ever could. Because if Elara Cruz sees the real me… she could destroy me. —— Elara’s POV The silence after his confession felt heavier than any scream. The weight of his words sank deep into me, cutting past my fear.

kahit alam ko Ang totoo ay di ko parin mapigilang wag makaramdam nang selos. "I admit! May nangyari nga samin but only once, that time I was drunk and in my sight it was you the one I'm with" ginagap nito Ang isang kamay ko na nakapatong sa ibabaw nang mesa "I'm sorry sa nagawa ko, I ask her forgiveness and then she confessed her feelings but I told her I have someone na kailangan balikan at Ang tunay Kong mahal, it was you. Kaya simula sa araw na yun di na ako nagpakalasing masyado, umiinom Naman pero Yung kaya pa" lumambot Naman agad Ang puso ko dahil sa pagiging honest nya, siguro Kong sa ibang lalaki yun kahit bistado na magsisinungaling parin pero si Lance Hindi.

Then, after desire has conceived, it gives birth to sin, and sin, when it is full grown, gives birth to death. " Hindi ito ang lugar para gumawa ng kalokohan, Williams. Bad words aren't allowed in this confessional," narinig kong matigas na sabi ni Cholo. " Sa pagkakatanda ko po father bawal ang manghusga dito sa loob ng confessional box. And now you're talking, " Evo teased back. " Sa labas na tayo mag-usap."

Sa sobrang sakit non ay halos mapatulala ako't hindi alam kung ano ang dapat na gawin. "I trusted you, Luhan.." Umiiyak nitong usal na narinig ko. Nanatili akong nakatingin sa left side ko dahil ramdam ko pa rin 'yong sakit ng pagkakasampal ng pisngi ko. "You promised me you wouldn't do anything stupid but what was that? Why are you with another woman in bed? Huh?"

Napahagikgik na lamang siya at tila may naalalang nagpapakilig sa kaniya. "O, mukhang masaya ka ngayon, a?! Dulot ba iyan ng kilig? About kay Crush? Share naman d’yan," pambubuska ni Jubelle na halatang excited ng malaman ang ikukwento ng kaibigan.. "Oo, bes! Si crush nga! Ganito kasi iyon…" aniya sabay lahad sa pangyayari. ---

Para namang hindi ito naniwala at tumiim lalo ang titig sa kanya, "Iba ang tingin mo sa kanila. Crush mo ba?" Literal na nanlaki ang mga mata niya at naiinis itong hinampas sa tiyan ngunit siya pa ang nasaktan sa tigas ng tiyan nito. "Peste! Ano'ng crush? Hindi ah! Iniisip ko lang kung kakilala ko ba sila bago ako magka-amnesia. Mukha kasi silang pamilyar. Malakas lang iyong kutob ko na kilala ko na sila dati pa. Sure ka ba na wala tayong kaibigang mayaman, Gael?" lumungkot na ang boses ni Valerie at umaasa ang mga titig niya kay Gael.

Nakaharap man sa kanya ang mukha, sinikap kong ituon ang mga mata sa ibang dako. "H-Hindi..." "It's not a promise," he figured, providing clarification at my sudden change of heart. Marahan akong tumango, damang-dama ang pag-init ng buong mukha sa hindi matakasang pag-amin. "M-Meron akong... crush..." Halos umusok na ang mga tenga ko sa sobrang kahihiyan. Naghuramentado ang puso ko sa nangyayari na para akong nalalagutan ng hininga. I was on the brink of confessing my real feelings. Am I really doing it now?

mahihimigan ang lungkot sa boses niya. Nakagat ko ang pang ibabang labi ko. Iba kasi ang iniisip kong kalalabasan noon. Na kapag nag confess ako sa kaniya ay baka pwede niyang masuklian ang feelings ko kahit konti. Hindi iyong ganito. Iyong ni ri-reject niya. Kanina ko pa pinagpipilitan ang sarili ko. I wonder how pathetic I look now. “Sige lang kuya Rio. Crush lang naman kita. I’m sure, makaka move on rin ako sa ‘yo. Adult na ako so I’m looking forward sa pwede kong magustuhan.”