Cry No Fear Novels & Stories

Namumungay ang kanyang mga matang sinalubong niya ang tingin ni Nexus. “Stay. Stay please.” Ilang sandali itong natigilan at hindi agad nakapagsalita. “I-I need you. I’m scared…” Nagsimulang mamuo ang mga luha sa gilid ng kanyang mga mata. “Natatakot ako para sa kambal.” Nexus scooped her into his arms as she started to cry silently. Isinubsob niya ang mukha sa leeg nito at kumapit ng mahigpit sa katawan nito na para bang doon siya kumukuha ng lakas.

She leaned forward, touching the side of his face with trembling fingers, and something violent twisted inside my chest. Fear. Cold and deep. Paralyzing. “Give him more oxygen,” I barked. “We’re already at maximum safe—” “I said give it to him!” “Caleb, stop—” Lyra cried. I turned to her, fury breaking loose. “Don’t tell me to stop! He’s dying” “I know!” she shouted back, voice shattering. “I’m watching it the same way you are!” Her hands covered her mouth as a sob tore out of her.

Since FEAR has strong connections to government agencies and military personnel, it has a strong possibility that Archibald is backed up by them, kaya malakas ang loob niyang kalabanin ang Westside. FEAR, a military agency that solves complex and violent enemies the normal police cannot handle, mostly supernatural ones. Kagaya sa Westside Dragons, karamihan ng miyembro nito ay mga talisman users. Malaking organisasyon ang FEAR, marami silang koneksyon sa malalaking organisasyon sa labas at loob ng bansa. I hate to admit it, pero sila ang grupong kayang tapatan ang Westside. The two groups have been clashing for so many years, pero hanggang ngayon, wala pa ring nakadadaig sa bawat isa.

Tumingin ako sa kanya saka sumagot. " I can sing and act but I'm not good at dancing. " sagot ko maya maya dumating na yung President ng club at pinafill-up na niya yung mga papel. Nang matapos ako pinasample niya ako sa harap ng kanta. When I'm lost, in the rain, in your eyes I know I'll find the light to light my way. Hindi ko alam kung bakit yan ang lagi kong kinakanta basta pag kakanta ako yan lagi ang pumapasok sa isip ko. My favorite I guess.

someone beside me uttered and laughed at the driver. Hindi pwede! Hindi pwedeng ganito. Kailangan bago pa man kami mapahamak ay makagawa na kami ng paraan para makatakas pero paano?! Naandar itong sasakyan at marami sila! I feel like my tears are going to burst because of the nervousness but no ... they shouldn't see the fear in my eyes.

“Uhmm, Saglit lang po, magpapabarya na lang po ak–“ hindi na natapos ang sasabihin niya ng biglang magsalita ang kapatid ko. “No need. Kukunin ko na lang sa'yo bukas. I'll. . . I'll get it from you tommorow.“ Nakita ko namang namutla si Serine. “Ahh, sige po. Dadalhin ko na lang po sa pwesto niyo.“ “No. Ako ang kukuha.“ agap na wika ng kapatid ko. Nang akmang magsasalita pa si Miro ay agad akong sumigaw. “ALMIRO CREIVEN! UUWI NA DAW!“ wika ko. Gusto ko lang naman siyang inisin kasi ang cute niyang magtantrums. Sinamaan niya naman ako ng tingin. Nang makita ko si Serine ay agad ko siyang binati.

At doon ko narinig. Yung hindi niya sinasabi dati. Hindi control. Hindi obsession. Takot. Real, raw fear. “Hindi mo pa nga ako nawawala,” sabi ko. “But you’re already acting like you did.” Tahimik siya. --- “Hindi ako aalis para saktan ka,” sabi ko. “Then why?” “Because I need to breathe.” Huminga ako nang malalim. “I need space to think.”

Fuck! Damn!. Shit! [ Insert Background Song ] Someone You loved by Lewis Capaldi I'm going under and this time I fear there's no one to save me This all or nothing really got a way of driving me crazy I need somebody to heal Somebody to know Somebody to have Somebody to hold It's easy to say But it's never the same I guess I kinda liked the way you numbed all the pain

At piping nagdarasal siya na sana, madali lang na ma-realize ng apo ang lahat. Hungkag ang pakiramdam ni Craig habang nagmamaneho. Hindi alam kung saan tutungo. Masyadong mabigat ang kanyang dibdib. Hanggang sa tuluyang nangilid ang kanyang mga luha. "Fùck! Why am I crying?" Napatigil siya gilid ng daan ng tuluyang bumuhos ang kanyang luha. "Fùck! Fùck! Fack!"

Ani ni Dawn na iniharap kay Grae ang screen ng cellphone niya. " I'm not interested" Ani ni Grae na focus ang tingin sa Screen ng Tv. " Dude, why don't you try again? You know your fear won't go away if that's the case" Ani nito. " I'm not scared, I'm just not interested right now" Ani ni Grae. Hindi naman umimik si Dawn at bumuntong hininga na lang, mukhang mahihirapan siyang hanapan ng katapat ang kaibigan niya.