Cry No Fear Novels & Stories

Rhyxyn Zuir's POV "DÀMN!"

My body trembled in fear as the tears that flowed out from my blinded eyes goes on like crazy, dahil binabaliw ako ng mga senaryong nangyayari sa aking utak at sabay nito ay ang mga ingay na aking naririnig na nagmumula sa walang hanggang kawalan ng kadiliman. Is this the guilt that I've been keeping since the start? The guilt of staying alive instead of someone whose innocent from my twisted life? Its making me crazy. Their voices kept ranging in the entire unknown space making me lose control, bringing my hand to cover my ears as I kept my tears flowing endlessly. I don't want to hear it all. I don't want to see it. I've seen enough and I've heard enough. I felt so alone. I'm scared. "Plea

Sapo ng mga kamay nya ang kanyang muka habang humahangos, marahil ay hindi pa nito kayang buksan ang kanyang mga mata sa takot na hindi pa sya gising at nananaginip pa rin ito. His harsh breathing signifies fear that his nightmare might somehow penetrate the boundaries of his dream and make it into reality by bursting from his eyes. The mist of the rain was fogging the glass making it impossible to see the city lights below that might help him realize his wakefulness. "Babe," marahang hinaplos ni Thalia ang kanyang likuran na basang basa ng pawis kahit naka bukas ang aircon at malamig klima ng maulang gabi. "It's not real, you're awake now."

Naramdaman ko ang pamumula ng pasngi ko. Tumalikod ako sa camera para matakpan ang pamumula ng mukha ko, "Bakit hindi ka pupunta?" Tanong nito. "You know my family, Rhael. They don't want me there." Sagot ko sa tanong niya habang nakatalikod padin. "Eh, bakit nakatalikod ka sakin?" Nang aasar niyang tanong. Humarap ako sakaniya at umirap. "Mapang asar ka no'?"

si Cameron pala ang pumasok. Nagtalukbong si Fyrah subalit gumalaw naman siya kahit papaano. Napangisi naman si Cameron at nagpunta ng bathroom. Sinamantala iyon ni Fyrah upang bumangon, tiis siya sa nararamdaman nitong sakit sa katawan lalo na ang kanyang private area. Tumayo ito at pinulot ang kanyang mga damit sa floor. Upang magulat at mapanganga nang malingunan niya ang dugo sa kubre ng kama. Napakurap-kurap ito at hindi makapagsalita habang naglaglagan ang kanyang mga luha. "Why are you crying?" tanong ni Cameron paglabas nito ng bathroom.

Little do you know How I'm breakin' while You fall asleep Little do you know I'm still haunted by the memories Little do you know I'm tryin' to pick myself up Piece by piece Little do you know I need a little more time Underneath it all I'm held Captive by the hole inside I've been holding back for The fear that you might Change your mind I'm ready to forgive you But forgetting is a harder fight Napatigil si Zyke sa pagkanta. Tumatawag sa kanya si Cain. " Hello kuya." " Kumusta ang sugat mo?" " Masakit kuya." Ibang sakit ang tinutukoy ni Zyke. " How many stitches?" Tila hindi naramdaman ni Cain ang pait sa boses ni Zyke. "Three." Napalunok si Zyke. " Pauwi na Ako. Hintayin mo ako sa penthou

Halos yakapin ni Cryon ang kanyang sarili dahil sa tingin namin sa kanya. “Pwede ba kumalma nga kayo! Kung nagpakita ako sa inyo, malamang patay na ako ngayon! Isa pa, muntik na nga akong lunurin ng spirit ng tukmol na ito eh! Magdidilig lang ng halaman pero pati ako dinamay sa kanyang diniligan!” ang reklamo ni Cryon at itinuro niya si Arius.

Napasinghap siya hindi malalim, pero ramdam ang hapdi. Dugo, nakita niya ang pagaalangan sa mata nito parang gusto siyang lapitan pero mabilis niyang inilingan ito. “Shit,” bulong niya, sabay tingin kay Cyruz. “Now you feel it,” wika nito, halos bulong. “That’s fear. Embrace it.” Tumingin siya sa kamay niyang may dugo. Fear? It was part her her system, it was her strength.

Pagkatapos ay bumuka ang bibig niya, ngunit hindi na narinig pa ni Luisa ang kanyang sarili. Nanginginig ang katawan. Kapos at habol ang bawat paghinga na tila kay layo ng tinakbo. Malamig ang pawis nang magising si Luisa at agad na bumalikwas ng bangon. Umubo siya ng umubo na para bang mauubusan siya ng hangin sa baga. She found herself suddenly bursting into tears. The pain. The fear. Everything seems so real.

Parang mas nakakatakot pa si Cayden kesa sa halimaw na lumilipad. "DO YOU WANT TO DIE FYRO?" Walang habas na nagsitindigan ang mga balahibo ko dahil doon. Even goosebumps are all over me. But that thing has a name? Pero mas lalong nagulat ako ng biglang umiling ang halimaw and in seconds the beast released a whining cry and to my horror, it was crying! Oh god, I must be dreaming dahil sa kalokohang nakikita ko ngayon.