Curiosity In Tagalog Novels & Stories

Pero kasabay niyon ay ang pagtataka kung bakit tanging si Kiah lang may may kakayahang makapag-dulot sa kan'ya ng gan'ong pakiramdam. Ano'ng mayr'on sa'yo, Kiah? Ano ba ang ibig sabihin ng bwisit na pakiramdam na 'to? pipi niyang tanong sa sarili habang nakatingin sa napakasayang mukha nito. "Kups! Kanina pa kita hinahanap, nandyan ka lang pala."

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

natatawa kong sinabi “Curious lang ako” “Grabe honey, mukhang sila ang magkakatuluyan ah” “Nabunutan ako ng tinik, akala ko magiging karibal ko na ang taong iyan” “Alam mo, ikaw napaka-advance mong mag-isip. Wala pa. Hindi pa confirm” “Confirm na iyan. Knowing Andrew” “Bakit, nagseselos ka ba at umaasa pa rin kay Andrew?” biglang tanong niya sa akin.

Isa pa'y gusto rin niyang kalmahin ang sarili ng mga oras na iyon dahil pinaghalo-halong kaba, excitement, at curiosity ang nararamdaman niya ng mga oras na iyon. Kaba dahil hindi niya alam kung sino ba talaga ang C na imi-meetup niya. Isa ba sa magkapatid? O ito kaya'y ama ni Kairo? Excitement dahil sa wakas ay makikilala na niya kung sino ito. Matatapos na rin ang haka-haka niya na matagal nang gumugulo sa kanyang isipan. At curiosity dahil kung tama ang kanyang hinala na ito nga ang ama ni Kairo, paano sila nahanap nito?

Pu-ni-tive? Gusto kong umiyak sa inis.. Pakiramdam ko ay lalo akong naging mangmang sa harap niya. Ang tanging malinaw ko lang na naintindihan ay ang huling apat na salita. "H-Hindi ko po kayo maintindihan..." bulong ko, pilit na nilalabanan ang panginginig ng boses ko.

tanong niya. "Curiosity." Simpleng sagot ko. "That's not an answer." Napangiti ako nang pilit. "Maybe I'm just curious." Wika ko. Tahimik siyang tumingin sa akin bago muling humarap sa mga ilaw. "I've thought about it." Mabilis akong napatingin sa kaniya. "You have?" Tumango siya. "Sometimes." "Anong naiisip mo?" tanong ko.

Tumayo si Art para i-dismiss na ang pag-uusap nila, ngunit natigilan siya nang magtaas itong bigla ng kamay na tila studyanteng may nais itanong. "What is it?" Bumalik siya sa pagkaka-upo at mataman itong tiningnan. "Ammm, I hope hindi mo po ako husgahan sa tanong kong ito, doc..." She's trying to look shy, but Art can see that she's faking it. "Curious lang po ako, at kadalasan ang curiosity na hindi nasasagot ay nauuwi sa pagka-ligalig—" "Don't beat around the bust," singit niya nang dumarami na ang mga paalala nito. "Ano ang itatanong mo?"

Hindi niya kayang maging masaya kung may masasaktan siyang iba. "Do you still love me?" biglang tanong nito na walang mababakas na emosyon sa mukha nito. Kinuha nito ang ballpen at pinaikot iyon sa kamay nito habang nakatingin sa kanya.

Nakaangat na muli ang tingin niya sa'kin na pinanlakihan ako ng mata. "Let me tell you a word you have mentioned in case you forgot." Nanliit ang mga mata ko, "You said the word 'fascinated' and fascinated in Tagalog is nakahuhumaling. So now tell me Summer, how can you let out the word you've spoken awhile ago?" Ngumiwi siya. Kagat ang ibabang labi and I found her cute doing that mannerism. "I-I can't believe I am dealing with the bipolar De La Haye. Hindi ka lang pala nakakatakot, mayabang ka rin."

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"