Curiosity Tagalog Novels & Stories

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Pareha lang kami ng nararamdaman, komportable rin ako sa kan'ya. "Matanong ko lang ha! Half pilipino kaba? Muka kasing may lahing banyaga ka, tapos yung pag sasalita mo medyo slang." pakapalan ko muna mukha ko. Kahit matagal na makapal ang mukha ko. Paki n'yo ba? Curious ako eh! Curiosity can kill you! I mean me, can kill me.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Third person's POV Sugatan ang Island Beast matapos matamaan ng mahika ni Luna. Maya maya ay naglalaho ito, at naging crsytal orb. Lumapad ang ngiti ni Luna at nagwika, "Susunod ka sa lahat ng aking iuutos" Umilaw lang ito habang sinasabi nya iyon. "Gray dito ka na sa balikat ko. Aalis na tayo." hawak lang ni Luna ang orb ng Island Beast.

Hindi niya inaasahan na ang ganitong ugali kay Joseph kailanman. “Mahirap bang makita ang pinagka-iba nang curiosity at pag-aalala?” Sumandal si Joseph nang bahagya sa kanyang likod. “Ahhhhh,” sagot niya na parang dismayado nang kaunti. Para sa kanya ay malayo pa ang kanyang tatahakin bago niya makuha ang loob ng tiyuhin ng isang basura, pero ngayon ay curios ito sa kanya kahit papaano. Magandang umpisa ito para sa kanya.

natatawa kong sinabi “Curious lang ako” “Grabe honey, mukhang sila ang magkakatuluyan ah” “Nabunutan ako ng tinik, akala ko magiging karibal ko na ang taong iyan” “Alam mo, ikaw napaka-advance mong mag-isip. Wala pa. Hindi pa confirm” “Confirm na iyan. Knowing Andrew” “Bakit, nagseselos ka ba at umaasa pa rin kay Andrew?” biglang tanong niya sa akin.

tanong niya. "Curiosity." Simpleng sagot ko. "That's not an answer." Napangiti ako nang pilit. "Maybe I'm just curious." Wika ko. Tahimik siyang tumingin sa akin bago muling humarap sa mga ilaw. "I've thought about it." Mabilis akong napatingin sa kaniya. "You have?" Tumango siya. "Sometimes." "Anong naiisip mo?" tanong ko.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"