D'artagnan 소설 & 이야기

Ngunit sa halip na mataranta— Biglang ngumisi si Arsenio. Mabagal siyang lumingon sa kalsada. Mula sa di-kalayuan, isang itim na van ang papalapit. Kasunod nito ang isa pa. Sunod-sunod na bumukas ang mga pinto. Nagsibabaan ang mga armadong lalaki. Mga tauhan ni Senyor. Mga lalaking kilala sa pagiging brutal at walang awa.

Hindi ko na kailangang magtanong pa dapat dahil obvious naman kung paano niya nalaman ang gulo sa set; Marcus is a De Cartier man, through and through. ​"Of course. He's my right hand and a trusted person to look after you. Is there any problem, Mrs. De Cartier?" malamig at seryoso niyang sagot, ang mga kamay niya ay matigas na nakahawak sa manibela.

dagdag niya pa. Hindi ko maintindihan anong problema ng mga 'to. Nagpatuloy kami sa kwentuhan. Ipinakilala naman nila sa akin ang mga sarili nila. Cosimo I is Daryl Antonio Cosimo. Mukha itong suplado pero pilyo rin kagaya ng mga pinsan. Cosimo III is John Mattias Cosimo, pinakamaingay at pinakapilyo. Sakit sa ulo ang lalaking ito sa magiging kasintahan niya, panigurado. But I doubt that now. Mukha itong playboy. And of course, Cosimo II is Zeus Andrew Cosimo o mas tinatawag na Zac.

Ngunit bago ito lumabas ng kwarto masasakit na kataga ang iniwan nito sa kanya. “Miss Rodriguez from now on, I will forget you and I hope our paths will never cross again because if it happens I don’t know if I will be the old Brent Santillian you used to know. We are now equal and you paid all my humiliation with your body and soul tonight. I made sure you will never forget this night that I made a hard fuck of you several times to show you how evil an innocent man could become when getting his revenge. I’ll set you free but I will not grant you freedom from the arranged marriage you’ve father has done for us. Sa susunod na pagkikita natin sisiguraduhin ko sayong mararamdaman mo yung sakit

sarkastikong sagot niya. Humugot ako ng malalim na buntong hininga bago siya tinitigan. My brows furrowed while I was staring at him, trying to look closely at his features. His hair was pushed back with wax, but some strands were falling on his forehead. Perfect jaw, nose, and lips. Thick brows and mysterious dark brown eyes. He was attractive... yes, no violent comment about that. He looked dangerous to me, especially when his serious. He was too perfect on the outside that it looked so unbelievable. But he was so RUDE in all caps! He was too perfect on the outside kaya may baho siyang tinatago on the inside.

“Siya naman si Mika. Isa siya sa mga architect dito sa CREC. Mabait ’yan kaya huwag kang mahihiyang magtanong sa kaniya kung may kailangan ka.” Malapad na ngiti ang ibinigay niya sa babae. “Hi, Mika! Nice meeting you. Caoimhe.” Lumapit naman ito sa kaniya at nakangiti ring tinanggap ang pakikipagkamay niya. “Hi! Nice meeting you, Caoimhe!” saad nito. “I hope hindi ka kagaya sa ibang mga naging secretary ni Sir Volkan na two days pa lang nagre-resign na agad.”

Hindi na maproseso ng utak ko ang mga bagay bagay dahil sa nararamdaman kong kaba, pero lalo pang gumulo ang isip at sistema ko sa sunod na sinabi ni dad. "Everyone... tonight we officially make ties with Sarkozy, because tonight is the official day that my daughter Arkeila, and the grandson of Don Alfredo is officially engaged." ✿✿ F******k Account: Flaire Morxeiah F******k Page: FlairehixxieWP I*******m: @flairemrxh Tiktok: @flairehixxie /Flaire Morxeiah G***l: flairehixxie@g***l.com

Pero tila lalong nagdilim ang ekspresyon niya. Galit ang pinapakita niya sakin ngayon…pero ramdam kong hindi galit ang bumabalot sa kanya…kundi takot at pag-iingat. “Don’t call me that. You don’t even know who I am.” Kinabahan ako lalo. How will I know who's the one controlling the body? At sino ba ang may ayaw sa ‘kin? Si Matthew ba o si Syvastian? Sinalubong ko ang nanlilisik niyang tingin, wala akong makitang kahit ano ron kundi pagkadisgusto.