Novel & Cerita Dahilan Bakit Lubog Ang Bunbunan

Sino kaya ang susunod na hindi papayag na kumilos sa ganitong gulo? Isa pa, nang huminto si Ezekiel, nagkaroon siya ng balidong dahilan para gawin iyon. Kung may iba pang artista na magpapatuloy sa pag-arte, napakahirap para sa kanila na gawin ito. Siyempre, uunahin niya kung talagang may panganib sa kaligtasan o wala. Gumamit man sila ng mga bagong artista, madaragdagan lang ang kanilang puhunan. Ang production team ay walang anumang budget.

Nagkatuwaan pa sila bago na kami pumasok. Malawak at malaking lupain ang madadaanan namin bago tuluyang makalapit sa pinakagitna ng lupain kung nasaan ang mansyon nila. Tulad dati, napapamangha pa rin ako sa ganda ng estruktura nito. Itim, brown at puti ang naghahalong kulay sa buong mansyon. Oo, mansyon kung tawagin ng karamihan dahil sa sobrang laki nito.

Dahil mayroon silang isang buwan upang magtrabaho, imposibleng hindi sila makapag-produce ng antidote, di ba? Habang naiintindihan ng lahat ng naroroon ang prinsipyo at kung paano gumagana ang mga itim na batik, ang susunod sa listahan ay ang tukuyin ang dahilan. Iyon ang magiging breakthrough point para makagawa ng antidote. Napabuntong-hininga si Adery at sinabing, “Sige. Gamitin natin nang buo ang isang buwang palugit na ito para makabuo ng panlunas!”

"Iyon lang po ang dahilan kung bakit ako bumalik dito." "Mabuti," tango ni Hernandez habang tumatayo at kinukuha ang kanyang briefcase. "Dahil ang mundong iniwan mo ay mas marumi pa kaysa sa loose soil ng Baguio. Stay focused on your designs, Architect Cruz. Bukas ng gabi, maraming tao ang titingin sa'yo. Siguraduhin mong ang tindig mo ay kasing tatag ng mga estrukturang ginagawa mo."

Dapat walang makahalata. Nagsimula kami sa admin building. In-explain ni Tibor lahat nang pagbabagong gagawin, medyo makaluma na ang stracture ng building at karamihan sa ginamit ay kahoy pa. Ang plano ay gagawin itong concrete building at mas palalakihin pa ito. Meron akong suggestion pero 'wag na, ayokong magsalita, baka mali ako. International renowned engineer pa naman ang kinuhang engineer ng mga Lizares, anong panama ko roon?

Tumango si Elias, at sa unang pagkakataon, ang bigat sa kanyang mga balikat ay tuluyang nawala. Sa ilalim ng liwanag ng buwan, ang Dambana ay hindi na lamang isang estruktura ng semento at kahoy. Ito ay naging isang buhay na patunay na ang tahanan ay hindi namamana—ito ay itinatayo, pinipili, at ipinaglalaban. At habang hinihimas ni Lia ang kanyang tiyan, naramdaman niya ang isang malakas na sipa. Isang pagbati mula sa kinabukasan.

Mga Pagbabago na nangyayari ng walang dahilan ay dapat may dahilan. Ang dahilan nito ay marahil dahil sa mga pagbabago sa pagsasanib ng bungo. "Sino ka at bakit ka pumasok sa katawan ko?" Nagngagat ang ngipin ni Esteban. Bagama't mas malakas na siya ngayon, hindi niya mahuhulaan kung anong sequelae ang idudulot ng pagsasanib ng bungo. Kaya kailangan niyang mag-alala.

Medyo malayo pa ang gate kaya kailangan kong lakarin. Ang hindi ko maintindihan sa mga ganitong bahay na malalaki, bakit kailangan ng malaking bakuran? Pwede naman ‘yong sakto lang. Hindi na parang magtatayo sila ng subdivision sa harap ng bahay nila! Dahil pababa na, mas madali nang maglakad. Hindi kagaya kanina na masakit na nga ang pisngi ko, masakit pa ang tuhod ko!

Matapos ang isang round ng paghahanap, bumalik na siya. Marami pa din na tao sa paanan ng Mount Bane. Lahat sila pinaguusapan ang mga hindi kilalang mga bundok. “Anong nangyari? Bakit lumaki ang Mount Bane? Mas malaki na ang paligid nito. Noong huling pumunta ako dito, wala pa ang mga bundok na iyon. Paanong posible na bigla na lang sila sumulpot?” “Oo. Kakaiba ito.”

Sabik na tanong ni Aubrey. “Y-Yes…” kandautal na sagot naman ni Xion. Isa sa dahilan niya kung bakit ayaw niyang umupo ito sa kanyang kandungan ay dahil nagwawala ang kanyang alaga sa tuwing lumalapat ang pang-upo nito sa kanyang pagkalalaki.