Daing Na Espada Novels & Stories

Mahusay siya sa lahat ng bagay kaya hindi ko rin maiwasan ang mapahanga at si Cheska naman ang umaagapay sa bawat paglusob na magaganap. Dahil nalalapit na ang pagdanak ng dugo sa pagitan ng dalawang lahi, tuluyang nagbago ang nakasulat. Ang nakasaad, si Katherine at si Tyzon ang maghaharap ngunit dumating ako sa ngalan ni Sabria. Ang labanang mangyayari ay ituturing na kamatayan sa pagkagat ng dilim. Si Ysa, nakamit na niya ang spell bilang isang ganap na wtch samantalang si Katherine ay nagkaroon na rin ng lakas bilang isa sa mga nakaaangat sa aming lahi.

Bitbit ang dalang tray ay walang dalawang isip ay nilagyan ko ng deadly poison ang teapot na may laman Sencha. Nagtuloy-tuloy akong umakyat ng hagdanan papanhik sa itaas ng masiyon. Nilinga ko ang paligid, walang masyadong tao at sobrang tahimik maliban lang sa kusina. Wala akong masyadong nakikitang mga tauhan ng target.

⚔️ Ang Espadang May Ji Realm Ramdam ni Juan na simula nang magbago ang espirituwal na enerhiya niya, may malakas na killing intent na laging sumusulpot sa isip niya. Maraming beses na siyang halos mawalan ng kontrol. Kaya hindi na niya ito pinipigil. Umikot ang berdeng espada sa paligid niya, nakatuon ang dulo sa mga disipulo ng Samahang Daan ng Hiwaga. Kung tititigan nang mabuti, mapapansin na paminsan-minsang humihinto ang espada— ngunit agad itong pinipilit ni Juan na gumalaw muli.

'Damn' Subalit kumukuha lang siya ng bwelo sa Isang iglap siniko niya ito sa tagiliran at mabilis na hinugot sa baywang ang dalang baril. Hindi siya takot humarap sa lalaki dahil mata lang naman niya ang makikita nito. Naka bonnet sila nakatakip sa mukha. "Damn!" gigil na wika ni Ednalyn nang mapansin magaling din ito makipaglaban.

aya niya habang palabas kami ng Intramuros. "Thai fried rice" sabi ko sakanya at napa kamot sa batok. Sumakay kami ng Jeep at bumaba sa may España at nag lakad papunrang Dapitan, sa gawing likod ng UST may isang Thai Restaurant. "Sawadee khrap" sabi nung waitress na lalaki at nag wai, hindi pamilyar si Travis sa ganito. "Sawadee kha" sabi ko at nag wai, sinipa ko naman ng bahagya yung paa ni Travis at tumingin sakanya.

Hindi na siya nakatapak. "Good." Mahina nitong sabi. Biglang lumiwanag ang mukha ni Tina. "Hala!" "Hindi ko kayo natapakan!" "Congratulations." Mas lalo siyang natuwa. "Ang galing ko!" Napailing si Rhylle. "Huwag kang mayabang." "Hehe." Mula sa ikalawang palapag... Tahimik na nakatanaw sina Donya Esperanza at Don Magnus.

Dahan-dahan ko itong inakay patungo sa baybayin. Hindi ito umimik at sumunod lang sa akin. Hawak-hawak ko ang braso nito. Nakahinga ako ng maluwag nang tuloyan naming sinapit ang baybayin. Maingat kong kinalas ang palad mula sa pagkakahawak ko sa braso ng lalaki ng madama ko na ang tuyong buhangin. "If you want to die, maghanap ka ng lugar na walang makakita sa iyo!" inis na pangaral ko sa lalaki pero wala akong narinig na sagot mula dito. "Hey are you dumb or what—"

Saka marahang naglakad sa buhangin palapit sakin. "How are you? Bakit gising ka pa?" he asked nang hindi ako sumagot sa bati niya kanina. Bahagya akong nagulat nang magtagalog siya. Naizo is a pure spanish blood. Paanong nakapagsalita siya ng diretsong tagalog? Napansin niya ang gulat sa aking mukha sa pamamagitan ng panlalaki ng aking mata in a very amuse way. He chuckled and bit his lower lip.

Ginawa namang panangga na isa ang espada niyang umiilaw ng asul at may kung anong pwersa naman ang sumasangga sa ataki ng isa. Ngunit patuloy lang sa pag wasiwas ng espada niya ang isa hanggang sa hindi na nakayanan ng isa na sanggain ang pwersa ng espada na umiilaw ng dilaw at natamaan siya ng pwersa nito. Tumilapon siya at napahiga sa sahig at nanalo ang may espada na may umiilaw na dilaw. Marami pa kaming nasaksihang mga kakaibang kakayahan at katangian ng mga sandata na gamit ng ibang lumaban hanggang sa umabot nasa ikalimang pares. Numero yun ni Dino kaya tumayo na siya at nag good luck naman kaming tatlo sa kanya.

Nasa gilid ‘to ng NGala kaya nakikita ko sa kaliwa ‘yong dagat ng San Pedro at nitong lugar namin. Isang oras mahigit lang ang biyahe hanggang sa Dulong Bato. Pinasok ni manong ang sasakyan niya sa maliit na eskinita at medyo nabigla siya dahil kung anong tahimik sa nadaanan namin siya namang ingay dito at dami ng tao. “Bakit maraming tao rito sa lugar niyo sir?”