Dear Future Me Novels & Stories

"Ano? Kailan pa?" "Kahapon," sagot niya. Ang kamay niya'y nasa bulsa. "I'm going to move my things tomorrow." "Okay," sabi ko na lamang. Wala na rin namang magagawa sa desisyon niya. Tulad nga ng sabi niya, hindi kami puwedeng magsama sa iisang bubong. I'm scared for what the future awaits us. Ayoko munang mag-overthink sa ngayon. The doctor told me not to stress out.

Kasal na lang sana ang kulang sa relasyon nina Meg at Jazz. Pero isang araw ay nakipaghiwalay bigla si Jazz kay Meg dahil may ibang babae na itong nagugustuhan. Dala ang pira-pirasong puso, tumakas si Meg at nagpakalayo-layo. Nanalangin siya na sana, habang-buhay na ‘di na sila magkikita ng taksil na lalaki. Dininig ng Diyos ang dasal niya—sa loob ng pitong taon nga lang. Ngayon, nagkrus ulit ang landas nila. Hindi lang isang beses. Hindi dalawa. Parang hindi aksidente. Parang sinasadya. Kung bakit? Hindi niya alam. Ang alam lang ni Meg ay kailangan niyang iwasan si Jazz bago pa nito matuklasan ang kanyang sekreto.

" naku, ganun ba? Ok lang wag mo akong intindihin. Diba nga sabi mo para sa future natin kaya ginagawa mo ang mga ito." Sinasakyan ko nalang ang sinasabi niya. Future! Future! ano pa bang future ang gusto niya? Tss, sa antas ng kinikita niya ngayon ay sobra-sobra na iyon para sa future namin. Ang sabihin na masyado lang siyang ganid! " yes, babe. Salamat at na intindihan mo ako. Anyway, i have to go. Pipilitin ko nalang makauwi pa ng maaga pa mamaya. See you later, babe!"

"Don't underestimate yourself, Ika. Isipin mo na lang na para rin ‘to sa future mo. Para kapag dumating ang araw, higit pa sa katulong ang makukuha mong trabaho." Para sa future ko? Napaisip naman ako sa tungkol doon. Dati, ang pangarap ko lang na mangyari sa buhay ko ay makapagtapos nang sa ganoon ay may maipagmamalaki na ako. Bukod doon ay iyon nga, makakuha ng matinong trabaho. ‘Eh ngayon kaya?’ tanong ko sa sarili ko. Tingin ko ganoon pa rin naman, iyon lang at nadagdagan. Sa future ko, gusto ko pareho kaming masaya.

Sabat ni Salome. "Go, Mavie!" Patawang pinadalang mensahe ni Lenina. Batid ko na ang susunod na gagawin. Gagawan ko na ng buong detalye ng anunsyo ng aming gagawing patimpalak. May sinulat na akong detalye sa aking kwaderno. Galing iyon sa isang pagpupulong namin noon sa kubo. "A Brighter Future".

Lalo na ang mga sinabi niya. “Ito ang tandaan mo, may mga bagay na kaya binigay sayo para magamit mo sa mabuting paraan at para makatulong sa mga tao. Kung natatakot ka sa mangyayari sa hinaharap, tandaan mo na kaya mo itong baguhin sa matalinong paraan.” “Sabi ko sa’yo, we can change the future.” Kinuha ko ang notebook ko kung saan nakadikit ang mga notes na may information ng mga taong nakabangga ko. Nakalista dito ang pangalan nila, edad, petsa, oras at kung paano.

Natigilan siya, hindi alam kung matutuwa o mabibigla. “Andrei…” Ngumiti ito, mapait. “Alam kong hindi ko na mababalik ‘yung nakaraan. Pero kung papayagan mo ako, gusto kong magsimula ulit. Hindi lang para sa atin, para sa future mo.” “Future?”

Naiintindihan ko naman ito, talagang sinasadya ko lang hindi ipasa dahil nga sa teacher na 'yon. Well, hindi ko naman mapipigilan ang mga mangyayari sa future. Isa lang akong hamak na dalaga at walang pera sa panahong ito. Hindi ako makakatulong para pigilan ang mga iniuutos ng mga Español. I wonder what will happen tomorrow.

"Hindi mo kailangang bumalik doon para sa nakaraan." Tahimik siyang nakinig. "Bumalik ka doon para sa future." Natigilan siya. Dahil sa unang pagkakataon ay tila may kung anong malinaw na tumama sa kanya. Future. Hindi past. Future... ---

Hindi niya tanda? "Let's date!" Ngumiti parin ako kahit na hindi niya tanda kung anong meron bukas. It's our fourth-year anniversary. How could he forget that? "Sure, let me cancel my appointment tomorrow," umiling ako. "Just a dinner, hubby. You don't need to cancel all your plans tomorrow just for me." Kinurot niya ang pisngi ko. "You're not just somehow, wifey. You're my future, my wife." Kinilig ako sa sinabi niya.