Dear Future Me Mga Nobela at Kwento

“Her past doesn’t matter to me. What matters is now. She’s with me. She loves me. That’s enough.” “Good. Kasi kung hindi mo matatanggap ‘yon, hindi rin magiging maganda ang future ninyo. Pero kung buo ang puso mo, then I have nothing to worry about.” “Buo, Mom. One hundred percent.” Matapos pirmahan ang mga papeles at ayusin ang bayad, inilagay ng manager ang singsing sa isang eleganteng kahon at iniabot sa akin. Hinawakan ko iyon nang mahigpit. Para bang hawak ko na rin ang future ko kasama si Ella.

I’m so into you, so how can I let you leave me in the future? I won’t let that happen, Raya.

" naku, ganun ba? Ok lang wag mo akong intindihin. Diba nga sabi mo para sa future natin kaya ginagawa mo ang mga ito." Sinasakyan ko nalang ang sinasabi niya. Future! Future! ano pa bang future ang gusto niya? Tss, sa antas ng kinikita niya ngayon ay sobra-sobra na iyon para sa future namin. Ang sabihin na masyado lang siyang ganid! " yes, babe. Salamat at na intindihan mo ako. Anyway, i have to go. Pipilitin ko nalang makauwi pa ng maaga pa mamaya. See you later, babe!"

"Don't underestimate yourself, Ika. Isipin mo na lang na para rin ‘to sa future mo. Para kapag dumating ang araw, higit pa sa katulong ang makukuha mong trabaho." Para sa future ko? Napaisip naman ako sa tungkol doon. Dati, ang pangarap ko lang na mangyari sa buhay ko ay makapagtapos nang sa ganoon ay may maipagmamalaki na ako. Bukod doon ay iyon nga, makakuha ng matinong trabaho. ‘Eh ngayon kaya?’ tanong ko sa sarili ko. Tingin ko ganoon pa rin naman, iyon lang at nadagdagan. Sa future ko, gusto ko pareho kaming masaya.

Lalo na ang mga sinabi niya. “Ito ang tandaan mo, may mga bagay na kaya binigay sayo para magamit mo sa mabuting paraan at para makatulong sa mga tao. Kung natatakot ka sa mangyayari sa hinaharap, tandaan mo na kaya mo itong baguhin sa matalinong paraan.” “Sabi ko sa’yo, we can change the future.” Kinuha ko ang notebook ko kung saan nakadikit ang mga notes na may information ng mga taong nakabangga ko. Nakalista dito ang pangalan nila, edad, petsa, oras at kung paano.

Natigilan siya, hindi alam kung matutuwa o mabibigla. “Andrei…” Ngumiti ito, mapait. “Alam kong hindi ko na mababalik ‘yung nakaraan. Pero kung papayagan mo ako, gusto kong magsimula ulit. Hindi lang para sa atin, para sa future mo.” “Future?”

Naiintindihan ko naman ito, talagang sinasadya ko lang hindi ipasa dahil nga sa teacher na 'yon. Well, hindi ko naman mapipigilan ang mga mangyayari sa future. Isa lang akong hamak na dalaga at walang pera sa panahong ito. Hindi ako makakatulong para pigilan ang mga iniuutos ng mga Español. I wonder what will happen tomorrow.

"Hindi mo kailangang bumalik doon para sa nakaraan." Tahimik siyang nakinig. "Bumalik ka doon para sa future." Natigilan siya. Dahil sa unang pagkakataon ay tila may kung anong malinaw na tumama sa kanya. Future. Hindi past. Future... ---

Hindi niya tanda? "Let's date!" Ngumiti parin ako kahit na hindi niya tanda kung anong meron bukas. It's our fourth-year anniversary. How could he forget that? "Sure, let me cancel my appointment tomorrow," umiling ako. "Just a dinner, hubby. You don't need to cancel all your plans tomorrow just for me." Kinurot niya ang pisngi ko. "You're not just somehow, wifey. You're my future, my wife." Kinilig ako sa sinabi niya.

Napalunok siya nang makitang nagtagal ang mga mata nito sa kanyang mga labi. “Try me” anitong ikinulong na nga ng tuluyan ang iba pang nais niyang sabihin. My future belongs to you, only for you… Ang isang bahagi ng isip niya habang pikit-matang nilalasap ang napatamis na halik sa kanya ng kasintahan.