Dear Mama Letter Tagalog 소설 & 이야기

Nasa likod na kami ni mama at doon pa lang kami kumanta. Happy birthday to you Happy birthday to you Happy birthday happy birthday Happy birthday to you Bumaling agad ang katawan ni mama para makita kami, masaya na malungkot dahil nakikita kong pinupunasan ni mama ang mga luha sa kanyang mga mata. "Happy birthday mama ko, ang gusto ko lang sabihin sa'yo na mahal na mahal kita kayo ni tatay ko, bless po ako na ikaw ang nanay ko kasi ako lang ang favorite child mo," binatokan ako ng mahina ni Mercy.

I want to find her now. --- MIKAY "Oh Moma, bakit ka ganiyan makatingin? Anong sabi ni Teacher?" Nakatingin lang ako sa anak ko habang naglalakad ako palapit sa kaniya. "Moma, kinakabahan naman po ako sa inyo. Bagsak po ba ako? Huwag po kayong mag-alala, babawi na lang po ako sa susunod. Sorna hindi ako nakapag review masyado kasi nagkasakit ako di ba?"

Leon asked. "H-Hindi.” Nabasag ang boses ni Lia. Pilit niyang pinipigilan ang maluha pero kusa na lamang nababasa ang kaniyang mga pisngi. ‘Dàmn! I badly miss you here, mama. Bakit kasi iniwan mo ako agad? Hindi pa rin ako nakaka move on sa pagkamatay mo. Miss na miss na kita. Miss na miss ka na ng Baby Lia mo. H—’

rinig kong sabi n’ya. “Hello, Mama?”bati ni Amarie mula sa kabilang linya kakagising lang nito base sa boses nito kaya malawak ang ngiti sa labi ko. “Hello, sweetheart. Good morning”bati ko sa kanya mula sa kabilang linya. “Good morning, Mama. Where are you?”tanong nito. “Nandito ako ngayon sa Manila, uuwi ‘din si Mama kaagad, to see you, my love”nakangiting sabi ko.

sagot ko nalang kay mama. "If there is someone na nagpapangiti na sayong lalaki. Pwede mo naman siyang ipakilala samin." wika ni mama "Ma..." "Wala ang ngiti na 'to. There is no meaning sa ngiti na ito. I'm just thankful ma may pagkain tayo sa lamesa at kumpleto tayo kahit wala si papa."palusot ko nalang. I don't know how long will I keep this..

SA BAHAY Pagbukas ko ng pinto, agad na bumungad ang mga masayang mukha nila Mama at Papa. Napuno ng sigla ang sala, tila isang selebrasyon ang nagaganap. Si Mama, hindi napigilang mapaluha habang mabilis akong niyakap. "Congratulations, anak! Napakasaya namin para sa'yo," sabi niya, halos nanginginig pa ang boses sa sobrang tuwa.

tawag ni mama. "Ma?." "Drake, may nakwento sa akin ang papa mo." wika nito. Agad namang kumabog ang puso ko. Bigla akong kinabahan at parang pakiramdam ko ay mapapagalitan ako ng isang nanay.

Taranta kong tanong nang masagot nya ito. [Oh, may problema ka ba? Bakit natataranta ka?" Sunod sunod na tanong ni Mama, sa salita pa lang nya nahalata ko na na ayos ang lahat pero hindi pa rin nawala ang pakiramdam kong kakaiba [Gracel?] Tawag pa ni Mama sa pangalan ko. "W-wala Ma, kinabahan kasi ako akala ko kung ano na ang nangyari." Paliwanag ko.

Basa ni Raven sa sulat. "Sabagay kung ako din ang nakabasa nit iisipin ko na galing ito sa mama ko." dagdag pa niya. Pakiramdam ko nga si Mama ang nagpadala sa akin ng sulat. Ang tunay kong ina. Hinanap ko siya at hinabol ngunit hind ko siya naabutan. Hindi rin nangiaalam sila Daddy kahit takang-taka sila sa pagtakbo ko kahit bagong kain. Nararamdaman ko na ang ina ko talaga iyon, ganoon naman talaga iyon e. Ikaw mismo makakaramdam dahil sa lukso ng dugo na tinatawag.

Kinagat ko ang labi nang makawala ang impit na tangis sa aking lalamunan. "Ace, pinagkakatiwalaan kita. Tapos ganito lang? Masasayang lang ba ang tiwala ko sa iyo? Akala ko ba matalino ka? Hindi ako nagkulang ng paalala sa iyo at kampante ako dahil sabi mo huwag akong mag-alala." Tagos sa buto ko ang pait sa bawat salita ni Mama.