Deceiver In Tagalog Novels & Stories

Ipinarenovate na nga ito kaya nagmukha ng modernong bahay kubo. "Señorita, este es tu dinero," sabi ng driver na naghatid sa kaniya sa lugar na 'yon, sabay abot ng sobre kung saan naroon ang perang galing sa kaniyang ama na magagamit niya sa pamumuhay niya rito sa Pilipinas.

tawag ko sakaniya. Napalingon naman siya sa akin at niyakap ako agad. "Tyche Claire, salamat sa Diyos at ligtas ka," sabi niya sa akin. "Opo Mama, bibili na rin po ako agad ng ticket para maka-alis na tayo agad dito sa Cebu," sabi ko sakaniya. "Nako gumana ba ang plano niyo ng De Marquez? Pasalamatan mo din ang nagpalabas sa akin dito na nagngangalang Evander," sabi niya sa akin habang naglalakad paalis duon.

Napalunok ako sa kaba, bumagsak ang mga mata ko sa labi niya at bumalik sa nakasarado niyang mga mata. Wow. The saying 'the devil was once an angel' is true. He looked so innocent and peaceful with his eyes closed— without any consciousness. Kung kilitin ko na lang kaya ang buhay niya para habang-buhay na siyang magmukhang maamo at anghel? Of course, I'm just kidding. I'm not letting my last chance of getting my freedom slip out of my finger tips.

Salamat sa pagtataguyod ng kanyang mga magulang kahit mahirap ang kanilang naging buhay. "Sorry, pero paano nangyari iyon? Isang mekaniko po ang tatay ko. Nagkamali po yata kayo ng nilapitan," naguguluhan na tanong n'ya sa estranghero. "We are so sure that it was you. We conducted an investigation and it's all pointing at you. Kilala namin ang mga magulang na nag-aruga sa iyo. Sina Esther at Joe Mariano na dating mga katiwala ng pamilya Zaragoza. Namatay ang iyong tunay na mga magulang kaya nagpasya ang mag-asawa na ampunin ka. Sa iyong paglaya, makikilala mo ang iyong tunay na pamilya," pahayag ng abogado.

Tanging tunog ng kobyertos na tumatama sa babasaging plato ang maririnig. "Gusto ko lang humingi ng sorry sa inasal ko kanina. Hindi ko sinasadya, marahil ay pagod lang ako kaya nasabi ko yun." wika niya. Nag-angat ako ng tingin at sinalubong ang titig niya. Himala! Marunong palang humingi ng sorry ang isang Jarred Raqueza. Akala ko nakalimutan niya na ang bagay na yun. Ngumiti ako sa kaniya. Wala namang dahilang para diko siya patawarin.

Sabi ng voice prompt. "Ano ba 'tong nangyayari, Kara?" Lalo pang naguguluhan si Clark...

hindi pwede, ano siya sinuswerte? "Yeah, why I forgot that you are rich?" sarkastikong wika ko. "It means I am rich too!" ani naman ni Antalia na malaki ang ngiti. "Yeah, because you are the only heir," sagot ko dito. Sana all nag-iisang tagapagmana. Siya na swerte.

asik naman nito. Napatango siya. "Oo. Ang panget mo. Parang sa tuwing nakikita kita ay nakikita ko rin ang king of hell. Nakakasakit sa mata ang pagmumukha mo." Napanganga naman si Deacon dahil sa narinig. Ito palang ang kauna-unahang babae na naglakas loob na sabihan siya nang ganoon. Pero ilang beses din nga niyang sinabihan ang lolo niya noon na panget dahil natatakot siya sa mukha nito. Ibig sabihin lamang nito ay tama ang mga sinabi ng madla na magkamukha sila ng lolo niya.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Mariin na pumikit at bahagyang lumayo ngunit hindi niya iyon hinayaan. “I am Rainnance Verdadero - Angeles right?” Akala niya ay i-d-deny nito ang bagay na iyon ngunit napangiti siya ng makita ang dahan-dahang pagtango nito kasabay nang pagkawala ng emosiyon sa mukha nito. Umiwas pa ito ng tingin sa kanya. Takot sa posibleng maging reaksiyon niya. “I am the wife of Ghon Angeles and that kids was mine.”